Öldürülen Rus muhalif Alexander Litvinenko'nun karısı, sürgündeki yaşam, aşk ve kayıplarla ilgili etkileyici anılarında Putin'in devletine öfkeleniyor. Putin'in soğuk saltanatını tanımlamak için kullanılabilecek pek çok şiddet imgesi arasında bir tanesi öne çıkıyor. Rus muhalif Alexander Litvinenko'nun - bakışları meydan okuyan, yoğun bakımda yatan - Kasım 2006'da çekilmiş fotoğrafı. Litvinenko Moskova'dan gelen ziyaretçilerle görüşmüştü: çayını radyoaktif polonyumla zehirlemişlerdi. Bir kamu soruşturması, Putin'in saldırıyı "muhtemelen" onayladığı ve bunu gerçekleştirmesi için iki palyaço suikastçıyı gönderdiği sonucuna vardı. Londra'nın ölüm döşeğindeki fotoğrafı dünya çapındaki gazetelerde yer aldı. Bu, milenyum sonrası Rusya'nın ne hale geldiğinin güçlü bir simgesiydi: paranoyak bir KGB çarı tarafından yönetilen zalim ve kinci bir yer. Litvinenko onun talihsiz peygamberiydi. İngiliz dedektiflere intikamcı bir mafya devletinin hedefi olduğunu söyledi. Öngörülü bir tavırla, Putin'in kontrol edilmemesi durumunda milyonlarca kişinin öleceği bir savaş başlatacağı konusunda uyardı.
Bu korkunç olaylardan yirmi yıl sonra Litvinenko'nun eşi Marina, bir anı kitabında kendi hikayesini anlattı. Emily Fairbairn'le birlikte yazdığı kitabı, etkileyici bir ıslah eylemidir. Bu filmde, ölü kocasını hayata geri getiriyor; tüyler ürpertici bir felakete doğru hızla ilerleyen trajik bir figür olarak değil, gerçek ve canlı bir insan olarak. Litvinenko'nun yerine Sasha'yı alıyoruz: sevgi dolu bir ortak, yumuşak bir baba ve her zaman insanlarda en iyiyi gören iflah olmaz bir iyimser. Baştan sona dul etiketini reddediyor. Kelimeyi indirgeyici olarak tanımlıyor ve şöyle diyor: "Bundan hiç memnun kalmadım." Marina kurban statüsünü benimsemek yerine kocasının mücadelesine devam etmeye karar verdi. Baş rakibi, suçunu örtbas eden ve Litvinenko'nun katillerini utanmadan kutlayan Kremlin'di. Bunlardan biri, Andrey Lugovoy parlamentonun milletvekili oldu ve devlet televizyonunun demirbaşlarından biri oldu.
Daha şaşırtıcı bir rakip ise David Cameron'un koalisyon hükümetiydi. Cinayetin işlendiği zamanın adalet bakanı Chris Grayling hukuki yardımını reddederken, içişleri bakanı Theresa May kamu soruşturması talebini geri çevirdi. May bunun uluslararası ilişkilere zarar verebileceğini, başka bir deyişle Moskova'yı kızdırabileceğini söyledi. Politika kirli ve dar görüşlüydü. May ancak Rusya'nın Malezya Havayolları'na ait MH17 uçuşunu Doğu Ukrayna üzerinde düşürerek uçaktaki herkesi öldürmesinden sonra yumuşadı. 2015 yılında yüksek mahkemede yapılan soruşturmada ifade veren Marina, kocasının kansere benzer korkunç düşüşünü anlattı. Kitabı yeni ve dokunaklı ayrıntılar içeriyor. Lugovoy ve suç ortağı Dmitry Kovtun ile Millennium otelinde buluştuktan sonraki akşam Litvinenko şiddetli bir şekilde hastalandı. "Marina, kendimi iyi hissetmiyorum. Belki zehirlendim" dedi ona. Hastaneye kaldırılan adamın durumuna yanlışlıkla mide rahatsızlığı teşhisi konuldu.
İngiliz düzeninin Litvinenko'nun küçük bir nükleer bombayı yuttuğunu fark etmesi üç acı verici haftayı daha aldı. Geç de olsa MI6 bağlantısı olan "Martin" yatağının başına koştu. Marina, ölüm döşeğindeki fotoğrafa ve Putin'i Litvinenko cinayetiyle suçlayan bir açıklamaya karşı çıktı. Daha sonra fotoğrafın etkili olduğunu kabul etti. "Sasha'nın sert bakışları sanki asla susturulmayacağım diyordu" diye yazıyor. Ölümünden sonra doktorlar onun vücuduna dokunmasına izin verdi. "Çıplak elimle onu öpebildim ve tenine dokunabildim. Tüm ilaçlara rağmen Sasha gibi kokuyordu" diye kaydediyor. Acısının ortasında bürokratik olaylar da yaşandı. "İşgören bir kadın" belediye vergisinin ödenmesini talep ederek aradı. “Evim radyoaktif ve devam eden bir araştırma konusu