Demokratlar bu muhteşem geceden doğru dersleri almalı ama alacaklar mı? Trump ülkemiz için bir felaket oldu. Ekonomik planları tutarsız, İran savaşı enflasyonu daha da kötüleştiriyor ve İsrail'in Gazze'deki suçlarıyla ve Karayipler'deki yargısız infazlardan Maduro'nun kaçırılmasına kadar diğer kanunsuzluk eylemleriyle suç ortaklığı, Amerikan kültürünün sürekli kabalaşmasıyla birleşti. Yakın geçmişe kıyasla daha fazla gündelik ırkçılığın, daha fazla spekülasyonun ve ahlaki ahlaksızlığın, daha fazla bencilliğin olduğu bir ülkede yaşıyoruz ve çürüme Beyaz Saray'da ahlaksızlığın kişileşmiş hali olan bir adamla başlıyor. Seçmenler ona bunu ödetiyor. Ancak bunun gibi bir zaferin bile Cumhuriyetçilere bu kadar çok destek vermesi, bize ülkedeki aşırı kutuplaşmayı ve felaketle sonuçlanmış bir yönetimin ne kadar seçim cezası bekleyebileceğinin sınırlarını gösteriyor.
Bu kırılmayı başarmak için Demokratların kırsal ve yarı-kırsal alanlarda daha iyisini yapmaları gerekiyor ve partilerini işçi sınıfının kaygılarının ve çıkarlarının partisi haline getirerek sınıf ayrımı eğilimini daha sistematik bir şekilde tersine çevirmeleri gerekiyor. Bu, daha yüksek ücretler, daha güçlü sendikalar, uygun fiyatlı konut ve sağlık hizmetleri için mücadele etmek ve çalışan insanlara Demokratların hayatlarını daha iyi hale getireceğine inanmaları için bir neden vermek anlamına geliyor. Trump'ın istikrarsız yönetimi aracılığıyla kendilerine seçim hediye etmesine güvenemezler. Normal bir Cumhuriyetçi yönetim işçi sınıfının çıkarları açısından neredeyse aynı derecede tehlikeli olabilir ancak bu fırsatların yanından bile geçemez. Demokratların seçmenlere Beyaz Saray'daki adama karşı muhalefetlerinin ötesinde destek verecek bir şeyler vermeleri gerekiyor.
Temel olarak, bu ülkede ilerici bir değişim için kalıcı bir halk çoğunluğuna ihtiyacımız var. Bunu yapabilmek için daha geniş bir koalisyona ihtiyacımız var. Temsilciler Meclisi ve Senatoyu geri kazanmak Demokratlara bunu inşa etme fırsatı veriyor. Ama bir tane inşa etmeye çalışacaklarına bile güvenmiyorum. Bhaskar Sunkara, Nation'un başkanı, Jacobin'in kurucu editörü ve Sosyalist Manifesto: Aşırı Eşitsizlikler Çağında Radikal Politika Örneği kitabının yazarıdır. Sonuçlar gelirken pek çok kişinin aklında yer etmese de gecenin en büyük kazananlarından biri anket endüstrisi oldu. Donald Trump'ın 2016'daki sürpriz zaferinden bu yana, on yıl boyunca kamuoyu araştırmaları alanı muazzam bir inceleme altına alındı; kısmen anketörlerin sistematik olarak Trump destekçilerini eksik saydıklarını öne süren gözden kaçırmaların bir sonucu olarak.
Bu eleştiriler, anket biliminin karşı karşıya olduğu gerçek zorlukların yanı sıra, Trump ve onun yönetimindeki Cumhuriyetçilerin, kötü de olsa ortaya çıkıp sağı desteklemeye istekli, önceden marjinal olan hoşnutsuz seçmenlerden oluşan sürekli rezerv sayesinde yer çekimine meydan okuyabildiklerine dair temel bir kaygıya da işaret ediyordu. Bu göz önüne alındığında, Demokratlar için bu geceden önce tahmin edilen aşırı farklar muhtemelen gerçek olamazdı. Evet, öyleydi. Kötü durumdaki bir ekonomi ve yüksek fiyatlar, yurt dışında aptalca bir savaş, burada, evde, sağın yıllardır bağırıp çağırdığı suçlulara ve serserilere hiçbir şekilde benzemeyen Amerikan şehirlerine ve göçmen ailelere karşı yürütülen bir savaş, Washington'da başkanın faşizmine telkari ekleme hizmetindeki çıplak yolsuzluk - öyle görünüyor ki, Trump sirkine oylamada birden fazla şans vermeye istekli seçmenler için bile bunların önemli olduğu ortaya çıktı. Mavi bir Teksas, tek başına tepkinin boyutu bile akılları karıştırırdı – ne oldu