ABD sonuçları Pakistan'ın bölgesel gerginliklerdeki seyrini etkileyebilir Başkan Donald Trump'ın adı Salı günkü ABD ara seçimlerinde oy pusulasında yer almadı, ancak sonuçlar, başkanlığının geri kalan iki yılı boyunca siyasi kontrolün ne kadarını elinde tuttuğunu belirleyebilir. Ara seçimler Amerikan demokrasisinin rutin bir özelliğidir, ancak bu özel yarışma, söz konusu olan nedeniyle daha büyük bir önem kazanmıştır. İran'la yapılan savaş, bunun ekonomik sonuçları, yaşam pahalılığına ilişkin artan endişeler ve Trump'ın dış politikasına ilişkin sorular, hepsi siyasi tartışmanın bir parçası haline geldi. Pakistan da dahil olmak üzere ABD dışındaki ülkeler için Trump'ın başkanlığı genellikle dış politika merceğinden değerlendiriliyor. Ancak Amerikalı seçmenlerin farklı öncelikleri var. Kararlarını Washington'un yurtdışındaki diplomatik duruşundan ziyade petrol, gıda, konut, istihdam ve ekonominin genel durumu fiyatları şekillendiriyor.
Ancak bu seçimin iç ve dış boyutları giderek daha fazla iç içe geçiyor. Oylamanın sonuçları Washington'un çok ötesine, özellikle de ABD ile İran arasındaki çatışma nedeniyle halihazırda istikrarsız olan bir bölgeye yayılabilir. Amerikan siyasi tarihi, ara seçimlere giden bir başkanın partisine pek teselli sunmuyor. Beyaz Saray'ı kontrol eden parti, 1934'ten bu yana Temsilciler Meclisi'ndeki temsilini yalnızca üç kez artırdı: 1934, 1998 ve 2002. 1934'te Franklin D. Roosevelt'in Demokratları, Yeni Düzen programına verilen halk desteği sayesinde sandalye kazandı. 1998'de Bill Clinton'ın Demokratları, başkanlığını çevreleyen azil tartışmalarına rağmen kazanımlar elde etti; Cumhuriyetçilerin onu görevden alma çabaları seçmenlerin bazı kesimleri tarafından beğenilmediğini kanıtladı. 2002'de George W Bush'un Cumhuriyetçileri, 11 Eylül saldırılarının ardından ulusal birlik dalgasından ve liderliğine verilen destekten yararlanarak sandalye kazandılar.
Desen açığa çıkıyor. Ara seçimler genellikle görevdeki cumhurbaşkanı için yapılan bir referandumdur ve bundan genellikle muhalefet partisi yararlanır. Başkanın partisi sıklıkla sandalye kaybediyor çünkü seçmenler bir sonraki başkanlık seçimini beklemek zorunda kalmadan ara sınavları yönetimden duydukları memnuniyetsizliği ifade etmek için kullanıyor. İki oda arasındaki ayrım önemlidir. 435 Meclis koltuğunun tamamına her iki yılda bir itiraz edilirken, senatörler altı yıllık görev süreleri boyunca görev yapıyor ve her ara seçimde Senato'nun yalnızca yaklaşık üçte biri seçmenlerle karşı karşıya geliyor. Cumhuriyetçiler bu seçime her iki mecliste de dar çoğunlukla girdiler: Temsilciler Meclisi'nde 218-214, iki boş sandalye ve Senato'da 53-47. Demokratların Senato'da kontrolü sağlamak için Temsilciler Meclisi'nde dört, Senato'da da dört sandalyelik net kazanıma ihtiyaçları var. Seçim gününe doğru giden siyasi göstergeler Cumhuriyetçilerin Temsilciler Meclisi'nde daha savunmasız olduğunu, Senato yarışının ise Demokratlar için oldukça zorlu olmaya devam ettiğini gösterdi.
Bu nedenle ortaya çıkan sonuçlar, yalnızca hangi partinin bireysel seçim bölgelerini kazandığına göre değil, aynı zamanda ülkenin siyasi ruh hali ve Trump'ın kalan siyasi sermayesinin boyutuna ilişkin neler ortaya çıkardığına göre de izlenecek. Cumhuriyetçiler her iki meclisi de elinde tutmayı başarırsa Trump siyasi bir zafer ilan edecek ve seçmenlerin kendi iç ve dış politika gündemini onayladığını iddia edecek. Böyle bir sonuç ona yasama önceliklerini takip etme, yönetim programları için finansman sağlama ve başkanlık sistemini ilerletme konusunda daha fazla alan sağlayacaktır.