Her modern rahatsızlığı hedef alan anarşist sanatçı CJ Reay, güzel duvar halıları üzerindeki esprili, silaha çağrı sloganlarıyla viral oluyor. Şimdi hep birlikte: 'Bugünün zorbaları yarının kompostu olacak!' CJ Reay bütün yaz o kadar sıkı kapitone yaptı ki artık gözlüğe ihtiyacı var. Reay, "Dört ay boyunca bunu yaptıktan sonra sonlara doğru başımın çok kötü ağrıdığını fark ettim, bu yüzden göz testi yaptırdım" diyor. “Yazımı tamamen mahvettim!” Bu kulağa aşırı geliyorsa, kendisine görece aşırı bir görev vermişti: Anarşist Dua Yorganlarından 14'ünü üretmek, Black Lodge Press olarak onun arama kartı haline gelen ileri sloganlı grafik poster çalışmasını keçe ve aplike ortamına uyarlamak.
Son yıllarda Birleşik Krallık'ta bir Kendin Yap alanından veya sol eğilimli bir festivalden veya etkinlikten geçtiyseniz, Reay'in tarzını takip etmiş olacaksınız. Black Flag'in meşhur ettiği eski Friz Quadrata yazı tipini merkeze alan baskıları, "Queer ütopyalar fantezi değildir / Queer ütopyalar zorunluluktur!" gibi duyguları dile getirir. veya "Büyük adamlar yok! Yalnızca büyük çoğunluk!", vintage görüntülerle yan yana iki tonlu riso baskı. Reay, punk grubu Crass'ın sanatçısı Gee Vauchera'nın bir etki olduğunu, Barbara Kruger'ın ise bir başka etki olduğunu belirtiyor. "Kruger sık sık soru soruyor ve bunu seviyorum" diyor. "Bu, otoritenin ve uygunluğun doğası hakkında düşünmenizi sağlıyor. Ben de bunu yapmaya çalışıyorum ve asla açıkça olumsuz bir şey yapmaya çalışmıyorum. Bu, karalamaktan ziyade kutlamaya çalışmakla ilgili."
Yorganlar, tekstil temelli iki yeni komisyonun devamı niteliğinde. Geçtiğimiz yıl Reay, Bradford'un uzun süredir devam eden 12'de 1 anarşist sosyal kulübüyle birlikte çalışarak onun ahlakını kutlayan pankartlar hazırladı ve Barnsley Civic ile grev yapan madencilerin eşlerinin hazırladığı pankartlardan ilham alan bir proje üzerinde çalıştı. Reay'in Gal yorganları, Amish yorganları ve Jess Bailey'nin Many Hands Make a Quilt kitabında detaylandırılan radikal dikiş tarihlerini çılgınca öğrenmesini sağladı; belirli yerel tuhaflıklarla işaretlenmiş, farklı topluluklar arasında belirli kapitone bloklarının tekrarlanma şekli. “19. yüzyılın sonlarında Durham'ın Pity Me adlı küçük bir köyünde yapılan bu klasik yorgan yıldızına aşık oldum” diyor. "Burası muhtemelen çoğu insanın adını hiç duymadığı bir yer olduğu için tuhaftı ama en iyi arkadaşlarımdan bazıları orada yaşıyor."
Yorganlar hakkında bilgi sahibi olurken (evet, keçe aplikenin teknik olarak bir yorgan olmadığını biliyor) Reay defalarca “güzel” kelimesini kullanıyor. Güzelliğin onun için önemli olduğunu söylüyor. "Anarşi genellikle 'güzel fikir' olarak anılır. Bunu temsil eden bir şey istedim, ama aynı zamanda tamamen insani bir şey. Kulağa çok tuhaf geliyor ama her şeyin dijital makineye veya yapay zeka saçmalığına dahil edilmesiyle insan kültürünü savunma ihtiyacı benim için gerçekten önemli hale geldi. Artık her şey o kadar sahteymiş gibi geliyor ki, gerçek sanat yapmak neredeyse biraz devrim niteliğinde."
Uzun bir yorgan şunu söylüyor: "Her veri merkezi toza dönüşsün / Ölüm makineleri mahvolsun ve paslansın / Çiçekler açsın ve beton yarılsın / Son teknoloji lordu kendi saçmalıklarında boğulsun." Ortam bunu sağlıyor: yumuşak ve insan ile sert, robotik ve ivmecinin yan yana gelmesi. Reay dindar olmasa da bunlara dua yorganları adını veriyor: "Çünkü sanat bazı açılardan kişinin ruhunun temsilidir. Yapay zeka sanatını gördüğümde, insan olmanın ve sanat yapmanın ne olduğuyla tam bir çelişki gibi geliyor. Bu tam anlamıyla parmaklarım ağrımış, garajımda dikiş diken benim." 38 yaşındaki Reay çok güler yüzlü bir şirket. Şu anda Doğu Yorkshire'da yaşıyor ve kasabadaki Carlisle yakınlarında büyüdü.