Ön cephedeki itfaiyeci Ah Fai*, Tai Po cehennemiyle mücadele ederek 12 zorlu saat geçirdikten sonra, sadece bir yıl sonra departmanının kendisini halkın sert bakışları altında bulacağını hayal edemezdi. O gecenin travması hala taze. Bambu iskeleden gelen yanan kalıntıların yukarıdan yağarak Wang Fuk Mahkemesi'nin ana girişlerinden birini kapattığını hatırlıyor. "Meslektaşlarımızın içeri girme şansı yoktu" dedi. Hayatta kalanları arayan başka bir mürettebat üyesinin deneyimini anlatan Ah Fai, sonunda kuleleri aşanların hayal edilemeyecek korku sahneleriyle karşılandığını söyledi. "Orada kimsenin olduğunu fark etmeden koridorda iki kez yürüdü, ta ki ortağı bunun bir insan kafatası olduğunu fark edene kadar." Geçtiğimiz Kasım ayında Wang Fuk Mahkemesi'nde çıkan yangının acısıyla mücadele eden itfaiyecilerin, 168 kişinin ölümüne neden olan trajediye ilişkin bağımsız bir soruşturma raporunun geçen hafta kamuoyuna açıklanmasıyla birlikte daha yapacak çok işi vardı.
Rapor, ön saflardaki görevlileri "büyük kahramanlıklarından" ötürü överken, aynı zamanda yangına katkıda bulunan gözetim başarısızlıklarından dolayı İtfaiye Hizmetleri Departmanını (FSD) öne çıkardı. Sorunların uzun zamandır bilindiğini söyleyen bazı itfaiyeciler, raporun ön saflardaki personel ile yönetim arasında bir uçurum yarattığını hissetti. Vicdan azabı duyup duymadığı sorulduğunda Ah Fai hıçkırarak şunları söyledi: "Kendimi biraz suçlu hissediyorum... Bu kadar çok bölge sakini ölürken, [rapordaki] tüm bu eleştirilere karşı sesimizi yükseltmeye hakkımız olduğunu düşünmüyorum." Yirmi yılı aşkın süredir departmanda görev yapan kıdemli memur Peter* da bu duyguyu paylaşıyor. "Ben de bir pişmanlık duyuyorum. Söyleyebileceğim tek şey, asıl sorumluluğun bizde olduğudur" dedi. Tai Po operasyonunda yer almayan Peter, "Sonuca bakıldığında iyi bir iş çıkardığımızı söylemek gerçekten zor" dedi. "Bunu düşünürseniz, herhangi bir toplumda veya gelişmiş bir şehirde böyle bir ölü sayısının savunulamaz olduğunu görürsünüz."
Toplumun bir bütün olarak bakanlığa karşı oldukça hoşgörülü davrandığını, çünkü insanların normalde ön saflardaki itfaiyecileri suçlamadığını söyledi. "Yaralıların sayısına kesin olarak baktığımızda, iyi performans gösterdiğimizi iddia etmemizin hiçbir yolu yok" dedi. "Elbette bir meslektaşım hayatını feda etti ve ön saflardaki ekipler inanılmaz derecede sıkı mücadele etti. Bunu asla inkar etmem." Raporda, 37 yaşındaki merhum itfaiyeci Ho Wai-ho'nun olaya müdahale ederken olağanüstü bir cesaret ve derin bir görev duygusu gösterdiği belirtildi. Takım arkadaşları yoluna devam ederken o, Wang Tai Evi'nden kaçan tekerlekli sandalyedeki yaşlı bir kadına yardım etmek için durdu. Karışıklığın ortasında Wang Tai Evi'ne tek başına girdi. 25. kata ulaştıktan sonra koşullar hızla kötüleşti ancak kaçma yeteneğinin tamamen olduğu görüldü. "Ancak diğer sakinlerin tahliyesine yardımcı olmak amacıyla Wang Tai Evi'nde kaldığına inanılıyor." Daha sonra binanın dışında baygın halde yatarken bulundu ve yüksekten düştüğüne inanılıyor.
Raporda, "Zorlu ve yaşamı tehdit eden koşullara rağmen, başkalarının kurtarılmasına kendi hayatından daha fazla öncelik vererek, özveri ve adanmışlığın en yüksek standartlarını örnekledi" denildi. Operasyon sırasında 13 itfaiyeci de yaralandı. Raporda ayrıca tüm itfaiyecilere övgüde bulunularak şu ifadelere yer verildi: "Onlar Hong Kong halkının en büyük saygısını ve minnettarlığını hak ediyorlar." Peter'a göre rapor, itfaiyecilerin kendilerini mağdur hissetmesiyle kaçınılmaz olarak cephe hattının moralini bozdu. Ama üst düzey yöneticiler bu iddiaya inanıyordu