12 Su-35 savaş uçağına ve dört S-400 hava savunma bataryasına sahip olmak, Etiyopya'nın Afrika Boynuzu veya Kızıldeniz'deki güç dengesini değiştirmesi için yeterli olur mu? Bu sayılar iki katına çıksa bile? Bazıları Rusya'nın doğrudan müdahalesinin tek başına böyle bir değişimin gerçekleşmesi için yeterli olacağını iddia edebilir. Ancak gerçek çok daha karmaşıktır. Bu bölge, olağanüstü jeostratejik önemi ve küresel ticaretin ve petrol sevkiyatının önemli bir kısmının geçtiği Bab el-Mendeb Boğazı ve Kızıldeniz'e yakınlığı nedeniyle halihazırda yabancı askeri üsler, stratejik ittifaklar ve güvenlik düzenlemeleriyle doymuş durumdadır. Cibuti, Bab el-Mendeb Boğazı'na bakan eşsiz konumu nedeniyle tartışmasız dünyadaki en büyük yabancı askeri üs yoğunluğuna ev sahipliği yapan ülkedir. Amerika, Çin, Fransız, Japon ve İtalyan askeri üslerinin yanı sıra Almanya ve İspanya'dan gelen Avrupalı askeri birliklere de ev sahipliği yapıyor.
Bu arada Somali, ABD, Türkiye ve Birleşik Arap Emirlikleri tarafından işletilen üç askeri üsse ev sahipliği yapıyor. İsrail'in Eritre'de istihbarat ve elektronik gözetleme tesisleri bulunuyor. Moskova ayrıca Asmara ile Massawa Limanı'ndaki tesislerin kullanımına ilişkin güvenlik anlaşmaları ve mutabakatlar imzaladı. Üstelik Rusya, sahadaki nüfuzunu genişletmek için gayri resmi askeri varlığa ve Afrika Birliği ve onun selefi Wagner Grubu gibi özel güvenlik yüklenicilerine güveniyor. Bu kuruluşlar, Sudan ve komşu Afrika ülkelerinde güvenlik ve askeri hizmetlerin yanı sıra eğitim sağlama faaliyetlerinde de yer alıyor.
Bölgesel askeri ve güvenlik ittifaklarına gelince, Afrika Birliği ve Birleşmiş Milletler, Somali hükümetini desteklemeyi ve El Şebab militan grubuyla mücadele etmeyi amaçlayan kurumsal bir çerçeve sağlıyor. Bu çabaya komşu ülkelerden ve aralarında Uganda, Burundi, Kenya, Cibuti ve Etiyopya'nın da bulunduğu diğer Afrika ülkelerinden gelen güçler de katılıyor. Kızıldeniz'e kıyısı olan ülkeler arasında işbirliğini ve güvenliği güçlendirmek amacıyla bölgesel bir girişimle kurulan Kızıldeniz ve Aden Körfezi'ne Sınırı Olan Arap ve Afrika Devletleri Konseyi de bulunmaktadır. Üyeleri arasında Suudi Arabistan, Mısır, Ürdün, Sudan, Cibuti, Somali ve Eritre yer alıyor. Konseyin deniz tehditleri ve dış müdahalelerle mücadelede siyasi ve güvenlik koordinasyonu için bir çerçeve görevi görmesi amaçlanıyor.
Diğer taraftan, İsrail haber kaynakları, bu silah alımının (12 Su-35 savaş uçağı) Mısır'ın Büyük Etiyopya Rönesans Barajı'na (GERD) karşı bir saldırı başlatma kabiliyetini kısıtlamak için yeterli olduğu iddiasını destekliyor. Ancak uçak sayısı artırılsa bile belirleyici faktör silahların kendisi değil, onları etkili bir şekilde konuşlandırma ve başarılı bir şekilde kullanma yeteneği olacaktır.
Aralarında Global Firepower ve Stockholm Uluslararası Barış Araştırma Enstitüsü'nün (SIPRI) de bulunduğu uzman askeri kaynakların aktardığı bilgilere göre, Mısır askeri hava üsleri ile Büyük Etiyopya Rönesans Barajı arasındaki mesafe yaklaşık 1.500 ila 2.000 kilometreyi aşıyor. Mısır Hava Kuvvetleri, havadan yakıt ikmali tankerleri ve uzun menzilli havadan karaya silahların yanı sıra SCALP gibi seyir füzeleri tarafından desteklenen Rafale, MiG-29 ve F-16 savaş uçaklarını işletiyor. Bu yetenekler, füzelerin hava savunma sistemlerinin doğrudan angajman menzilinin ötesinde, güvenli mesafelerden fırlatılmasına olanak tanıyor.