Bir zamanlar bir tiranı ortadan kaldıran ve dört yıl sonra onu yeniden görevlendiren bir ülkede güveni yeniden inşa etmek onlarca yıl alacak. Joe Biden 2021'de Beyaz Saray'a girdiğinde Donald Trump'ın saltanatının bir sapma olduğuna inanmak mümkündü. Yeni başkan, 2020 yarışını kazandıktan kısa bir süre sonra Avrupalı liderleri rahatlatarak, "Amerika geri döndü. Transatlantik ittifak geri döndü" dedi. Bu doğruydu ama uzun sürmedi. Trump'ın yenilgisi, ABD demokrasisinin kültürel açıdan sağlam değil, mekanik olarak işlevsel olduğunu kanıtladı. Destekçileri, halefinin göreve başlamasını engellemek için şiddet yoluyla yıkıma çalıştı. İkinci bir dönem düşünülemezdi. 6 Ocak ayaklanmasını kınamayan Cumhuriyetçilerin seçilememesi gerekirdi. Bunun yerine, dört yıl içinde ABD seçmenleri, el üstünde tuttukları anayasaya karşı başarısız bir darbenin savunucusunu başkomutan olarak yeniden görevlendirdiler.
Ara dönem kongre seçimlerine ilişkin herhangi bir analizde bunu hatırlamakta fayda var. Bu yazının yazıldığı sırada oylama sürüyordu. Seçim öncesi kamuoyu yoklamaları Demokratların lehineydi. Ancak bu sürecin barışçıl bir şekilde tamamlanması ve ardından adil bir sayım yapılmasının güvenle öngörülememesi, Trump'ın demokrasiyi ne kadar ciddi şekilde tehlikeye attığının bir ölçüsüdür. Söylenebilecek en fazla şey, seçimlerin iptal edilmediği ve oy verme arifesinde bariz bir şekilde hileli görünmediğidir; bu da oylama sürecinin teoride hâlâ işleyebileceğine dair umut veriyor. Bu, kendisini memnun etmeyen sonuçları inkar eden bir başkana ve iktidarını pekiştirmek için uyguladığı her yalanı ve baskıyı korkakça onaylayan bir partiye karşı bir koruma değildir.
İkinci döneminin bitimine iki yıl kala Trump'ın sadakatsizliği cezalandırmak ve dalkavukları ödüllendirmek için geniş bir alanı var. Seçim dürüstlüğü ile partizan rüşvet arasında bir seçimle karşı karşıya kalan emsal, çok az sayıda Cumhuriyetçinin anayasal erdem yolunu tercih ettiğini gösteriyor. İktidar partisindeki ahlaki çöküş bazı seçmenler için dikkat çekici, ancak bu grup - tiranlık karşıtı seçmen - her zaman Demokratlara oy verecekti. Kararsız oylamanın ortasında Trump, Cumhuriyetçiler üzerinde bir engel oluşturuyor çünkü insanlar ekonominin hayal kırıklığına uğradığını ve günlük eşyaların herkes için uygun fiyatlı olmasından ziyade kendisi için Beyaz Saray'da bir balo salonu inşa etmekle ilgilenen bir başkanın saygısızlığa uğradığını düşünüyor.
Disiplinli ve bilgili bir faşist, İran'a karşı stratejik açıdan beceriksiz ve ekonomik açıdan kendi kendini sabote eden bir savaş başlatmak yerine, iç muhalefeti boğmaya ve başkanlık üzerindeki kurumsal kontrolleri kaldırmaya odaklanırdı. Bu yanlış hesaplama Trump'a zarar verdi. Ortadoğu'da sonsuza dek sürecek savaşlara karşı durduğunu düşünen "önce Amerika" ideologlarını üzdü. Hürmüz Boğazı'nın kapatılmasını hızlandırarak, 2024'te Cumhuriyetçilere oy vermelerinin nedeni o anketten önceki enflasyon artışı olan seçmenlere daha yüksek faturalar yağdırdı. Demokratlar, Trump karşıtı oyların farklı türleri konusunda telaşlı olmayı göze alamaz. Eğer insanların umursadığı şey ekonomiyse, yürütülecek kampanya da budur. Şubat ayında yapılan Donkişotvari, megaloman bir dış politika tercihi, dolaylı olarak, haydut bir başkandan hesap sorma konusunda daha donanımlı bir Kongre'nin seçilmesine yol açarsa, bu, aynı başarısızlığın cezasız kalacağı senaryodan elbette daha iyi olacaktır.
Ancak Biden'ın 2020 zaferinin yeterince belirleyici olmadığı gibi, argümanı da eksik bırakıyor. ABD demokrasisinin savunucularının hâlâ inmediği durum, Trump'ın kötü kararlarının kaçınılmaz sonucu olduğunu açıklıyor