Andy Burnham'ın müdahalesi önemli. Çünkü konu Britanya'nın transatlantik ticaretteki rolüne gelince, kolektif hafıza kaybı baş döndürücü. Birleşik Krallık başbakanı Andy Burnham, seleflerinin duruşlarından farklı olarak, Birleşik Krallık'ın yüzyıllardır süren transatlantik köleleştirmedeki rolüne ilişkin özür çağrılarını dinlemeye açık olduğunu belirterek hepimizi şaşırttı. Kral Charles'ın bugün Antigua ve Barbuda'da yapılacak İngiliz Milletler Topluluğu hükümet başkanları toplantısında İngiltere'nin transatlantik köle ticaretindeki rolü hakkında "korkusuz bir dürüstlükle" ve "samimi üzüntüyle" konuşması bekleniyor. Burnham, mali tazminatların masadan kaldırıldığını hemen ekledi. Ancak Karayip topluluğunun (Caricom) ve Afrika Birliği'nin temel kaygılarından biri olan borçların yeniden yapılandırılmasına ilişkin tartışmalardan yanaydı. Kemi Badenoch liderliğindeki muhalefet, özürlerin dikkat dağıtıcı olduğunu savundu.
Siyasi çekişmelerin ve puan kazanmanın ötesinde daha derin bir soru yatıyor. Britanya neden sömürge geçmişini tam olarak anlamakta ve mirasının olumsuz etkisiyle boğuşmakta zorlanıyor? Bir yandan ülke, Hastings Savaşı'na kadar uzanan tarihi fetihlerini kutluyor ve pamuk gibi kolonizasyon ürünlerinden elde edilen zenginliği alkışlıyor. Öte yandan, topraklarını zorla işgal ettiği nüfuslara zarar verildiğini ve Afrikalı esirlerin ticaretinin bugüne kadar farklı ırk grupları hakkındaki düşüncelerimizi ve varsayımlarımızı değiştirdiğini kabul etmeyi reddediyor.
Kral ve Başbakan, Karayip ülkelerinin ve bir bütün olarak İngiliz Milletler Topluluğu'nun Britanya'nın en önemli ilişkileri arasında yer aldığını açıkça anlıyor. 56 İngiliz Milletler Topluluğu ülkesinden oluşan grup, 2,7 milyardan fazla insanla dünya nüfusunun yaklaşık üçte birini temsil ediyor. Britanya ile tarihsel bağları nedeniyle bu ülkeler, Birleşik Krallık'ın küresel nüfuzunda ve yumuşak gücünde önemli bir rol oynuyor. Özür dilemeyi ve telafi edici bir adalet planı için birlikte çalışmayı reddetmek diplomatik ve siyasi bir hatadır. Uzun vadede, Burnham'ın da kabul ettiği gibi, ticari ortaklıklar üzerinde de zincirleme bir etkisi var.
Onarım sorunu mali tazminat çerçevesinde çerçevelenmeye devam ediyor. Bu çerçeve, geçmişin İngiliz vatandaşlarının bugünü ve geleceği üzerindeki ağırlığını dikkate almıyor. Onarım, travmaları konusunda dürüst ve uzlaşma için çalışmaya hazır bir toplum inşa etmeyi içerir. Bu durgunluk zamanlarında mevcut kaynaklardan yararlanmak, Caricom ve Afrika Birliği tarafından dile getirilen sorunların çözümüne yardımcı olabilir. Örneğin, kültürel mirasın iadesi, British Museum, Doğa Tarihi Müzesi, V&A ve Bilim Müzesi'nin koleksiyonlarından belirli nesneleri kalıcı olarak iade etmesini engelleyen 1963 tarihli Britanya Müze Yasası ve 1983 Ulusal Miras Yasası hakkında parlamentoda bir tartışma yapılarak kolaylaştırılabilir.
Adil bir telafi edici adalet planı, eğitim, iklim adaleti, sağlıkta eşitsizlik ve benzeri sorunların çözümüne yardımcı olacaktır. Belki de Başbakan, Caricom'un yeşil enerji ve iklim direncine odaklanmasına dikkat ediyordu. Karayip projelerine verdiği 40 milyon £ tutarındaki taahhüt, çitlerin onarılması ve iklim adaleti konusundaki diyaloğun ilerletilmesi yönünde çok önemli bir adımdır. Eğitim de planın önemli bir parçası olabilir, çünkü İngiliz halkının bir kısmı, bırakın ulusal ve hatta küresel ekonomik durgunluk döneminde vergi mükelleflerinin mali tazminatların faturasını neden ödemeleri gerektiğini bir yana, neden özür dilemenin gerekli olduğunu anlamıyor. Eksiklik