Sekiz metreden uzun balina köpekbalığı Milo, neredeyse on yılda Meksika Körfezi, Karayip Denizi ve Atlantik Okyanusu sularında en az 54.700 kilometre yol kat etti. Bu vakayı özellikle önemli kılan şey, bilim adamlarının aynı kişiyi uydu cihazlarıyla beş defaya kadar etiketlemeyi ve 2017'den 2026'ya kadar hareketlerini takip etmeyi başarmış olmalarıdır. Milo olarak bilinen bu deniz devi erkek, bir köpekbalığının hareketlerine ilişkin en uzun araştırmalardan birinin konusu oldu. Uydu vericilerinin tekrar tekrar yerleştirilmesi sayesinde araştırmacılar, yıllar içinde büyük mesafeler kat eden ancak ısrarla aynı bölgelere geri dönen bir hayvan hakkında son derece nadir bir fikir edindiler. İlk takip cihazı 2017 yılında kendisine takıldı ancak daha sonra yalnızca birkaç hafta boyunca veri gönderdi. Bilim insanları pes etmedi ve Milo'yu 2018, 2020 ve 2023'te yeniden işaretlediler ve son beşinci cihaz Temmuz 2026'da üzerine yerleştirildi.
Araştırmacılara göre hareketi 3.400 günden fazla sürdü ve en az 54.700 kilometre yol kat etti. Meksika Körfezi boyunca kuzey Karayip adalarının etrafından dolaştı ve ardından Bermuda'nın doğusunda Atlantik'in derinliklerine daldı. Hatta bir yolculuk sırasında Amerika'nın Massachusetts eyaleti yakınlarındaki sulara bile ulaştı. Milo'nun tüm zamanını açık denizde geçirmemesi özellikle ilginçtir. Araştırmacılar, belirli dönemlerde nispeten küçük alanlarda aylarca kaldığını, ardından yeniden uzun yolculuklara çıktığını kaydetti. En önemli varış noktalarından biri Cancun'un kuzeyindeki Meksika'nın Yucatan Yarımadası kıyısıdır. Sıcak aylarda, beslendikleri zooplankton, balık yumurtası ve diğer küçük organizmaların bolluğu nedeniyle büyük balina köpekbalığı grupları burada toplanır. Araştırmacılar onu defalarca bu bölgede buldu ve izleme cihazlarını yeniden kurdu.
Nova Southeastern Üniversitesi Guy Harvey Araştırma Enstitüsü müdürü Dr. Mahmud Shivji'nin açıkladığı gibi Milo, balina köpekbalıklarının ne kadar uyumlu olduğunu gösterdi. Çok büyük mesafeler kat edebilirler ve açık okyanusun derinliklerine gidebilirler, ancak aynı zamanda nispeten küçük deniz alanlarında aylarca kalabilirler. Araştırma sırasındaki en önemli sorulardan biri, bilim adamlarının her seferinde aynı hayvanı izlediklerini kesin olarak nasıl bilebilecekleriydi. Cevap, balina köpekbalığının vücudundaki beyaz noktaların benzersiz dizilişinde yatmaktadır. B92'ye göre, tıpkı insanların farklı parmak izlerine sahip olması gibi, her balina köpekbalığının da araştırmacıların onu tanımlamak için kullanabileceği kendine özgü bir benek deseni var. Sırt yüzgecine yerleştirilen uydu cihazları, hareketine ilişkin veri toplanmasını sağlarken, vücudundaki tanınabilir bir desen de bireyin kimliğini doğruluyor.
Bilim adamı Guy Harvey, "Aynı hayvanı beş kez etiketleyip neredeyse on yıl boyunca takip edebilmek eşi benzeri görülmemiş bir şey. Nesli tükenmekte olan bu türü daha iyi anlamak ve korumak için bize çok büyük miktarda bilgi sağlayacak" dedi. Balina köpekbalığı (Rhincodon typus) dünyanın en büyük balığıdır. Devasa boyutlarına rağmen büyük hayvanları avlayan bir yırtıcı değildir. Plankton, balık yumurtası ve diğer küçük organizmaları ayırdığı suyu filtreleyerek beslenir. Bu tür tropik ve subtropikal okyanuslarda yaşar ve göçleri sıklıkla birkaç ülkenin sınırlarını geçer. Bu nedenle korunması özellikle karmaşıktır ve uluslararası işbirliğini gerektirir. Milo'yu takip ederek toplanan veriler, bilim adamlarının türün hayatta kalması için hangi deniz alanlarının en önemli olduğunu belirlemesine yardımcı olabilir.