İnsanlık için yıkıcı potansiyeli olan başka bir devrimden geçiyoruz. Üretken yapay zeka, ChatGPT'nin ortaya çıkışıyla 2022'nin sonunda kamunun kullanımına sunuldu ve o zamandan bu yana, UnB de dahil olmak üzere eğitimde sürekli bir varlık haline geldi. Üretken yapay zeka, öğrencilerin doğal dil komutlarıyla metinler, resimler, videolar, kodlar ve hatta simülasyonlar üretmesine olanak tanıyarak, daha önce yıllar süren uzmanlık gerektiren teknik engelleri ortadan kaldırır. Profesör Bessa'nın lisans dersinde, öğrencileri yapay zeka kullanarak genel bir sınıfı, hayali bir sınıfın özelliklerine uyarlamaya teşvik ediyor. Ek olarak, bu dersi öğrencilerle anlık mühendisliği tartışmak için kullanıyor. Profesör Bernhard'ın derslerinden birinde, fizik deneyleri için sınıf programları simülatörleri ve yapay zeka kullanılarak güneş sistemi modelleri. Sonuçlar şaşırtıcı.
Ancak bu kullanım kolaylığı, risklerin yokluğu anlamına gelmiyor: gizli intihal, eleştirel dikkatsizlik ve erişim eşitsizliği, öğretim ve kurumsal kaygılar arasında yer aldı. Belki de yüksek öğrenimde yapay zeka kullanmanın ana risklerinden biri, kullanıcının henüz geliştirmediği bir beceriyi yapay zekaya devretmesidir. Hesap makinesiyle paralel çizmek mümkündür. Onunla bazı hesaplamaları yapmak çok daha kolay ama bir gün elinizde böyle bir hesap olmazsa, o hesaplamayı yapabilir misiniz? Bu durumda hesap makinesi kabul edilir. Aksi takdirde muhakeme geliştirmenize engel olur. Yapay zeka, halihazırda nasıl yapılacağını bildiğimiz süreçleri basitleştirme konusunda muazzam bir potansiyele sahip; Bunu yapmak çok uzun sürdü. Bu becerilerde uzmanlaşmadan önce onu kullanmak zararlı olacaktır: Ona yalnızca düşünme rolünü devrederek aptal durumuna düşme riskiyle karşı karşıya kalırız.
Bu nedenle, bir eğitim alanı ve bilgi üreticisi olarak Brasília Üniversitesi, özgünlük, epistemolojik titizlik ve katılım ilkelerinden ödün vermeden bu teknolojilerin kullanımını düzenleme, teşvik etme ve araştırma zorluğuyla karşı karşıyadır. Yüksek öğretimde yapay zeka düzenlemesine ilişkin tartışmayı gündeme getirmek için iyi bir başlangıç, dersin ilk haftalarında sunulacak derslerde kullanımının tartışılmasıdır. Bunun ders planında açıkça yer alması ve sınıfla tartışılması çok önemlidir. Göz önünde bulundurulması gereken bazı önemli hususlar, öğrencilerin teslim edilen çalışmada yapay zekayı kullandıklarını doğrudan beyan etmeleri, hatta muhtemelen kullanılan istemleri bildirmeleri gerektiğidir. Belki de en önemli şey, öğrencinin asla yapay zeka tarafından üretilen çalışmaları kendisininmiş gibi göndermemesidir.
Değerlendirmeye gelince, disipline farklı değerlendirme biçimlerinin, özellikle de yapay zeka kullanımına daha dirençli olan biçimlerin dahil edilmesi faydalı olacaktır. Tamamen yapay zeka kullanılarak çözülebilecek işler dikkatle benimsenmelidir. İşin üretimini adım adım izlemek, öğrencilerin her hafta ne yaptığını değerlendirmek, gerçekte kimin kendini göreve adadığını açıklığa kavuşturabilir. Üründen ziyade sürece odaklanmak başka bir alternatiftir. Çalışmanın tüm sınıfın önünde sunulması, teşvik edici hitabetin yanı sıra, en azından öğrencinin sunulan içeriğin kontrolünü ele almasını gerektirir. Öğretmenlerin önünde gerçekleştirilen sözlü sınavlar veya kağıt bazlı değerlendirmelerin bile konunun içeriğini kimin bildiğini kontrol etmenin iyi bir yolu olduğu kanıtlanmıştır: öğrenci mi yoksa ChatGPT mi? Son olarak, örnek olarak öğretimin en etkili yol olmaya devam ettiğini pekiştiriyoruz. Bu nedenle bizim de etik olmamız çok önemli.