Dünyanın her yerinde şefkat ve nezaket gibi erdemler, uzun süredir terk edilmiş bir kilisedeki eski ilahi kitapları gibi toz topluyor. Yazın sonlarına doğru, Tory-Reform'dan ayrılan Robert Jenrick, Daily Telegraph için, zihinsel sağlık sorunları nedeniyle artan sosyal yardım faturalarının görünüşte imkansız ekonomisi hakkında bir köşe yazısı yazdı. Reform'un Hazine sözcüsü sıfatıyla görevi, 2030 yılına kadar sözde refah harcamalarının %25'ini kesme planlarını büyütmek ve böylece devletin "intihara meyilli empatisi" olarak adlandırdığı durumla mücadele etmekti.
Hemen, bu en fırsatçı politikacının bu ifadeyi nereden ödünç aldığını merak ettim ve anında öğrendim: aynı başlıklı bir kitap, toz ceketinin "pazarlama ve tüketici davranışında evrimsel psikolojinin kullanımı" konusunda özel uzmanlığa sahip olarak tanımladığı Kanadalı akademisyen Gad Saad tarafından bu yıl yayınlandı. Elon Musk'un desteğiyle geliyor. Dünyanın en zengin adamı, "İntihara meyilli empatinin temel zayıflığı fark edilmedikçe ve hayatta kalmak için zor ama gerekli olan eylemlerde bulunulmadıkça Batı medeniyeti mahkumdur" diyor. "Bu da dahil Gad'ın tüm kitapları harika."
Maalesef İntihar Empatisi pek iyi değil. Aslında bu, saçma sapan adamları ("intihar empatisi insanların kurbanlarından çok tecavüzcüleri ve diğer suçluları önemsemesine neden olabilir") göç, Kovid karantinaları ve "embesil" kelimesinin saldırgan olup olmadığı hakkındaki tanıdık argümanlarla bir araya getiren bol bir karmaşadır. En dikkat çekici iddialarından biri, Batı'nın sözde yozlaşmış uyanışçılığı benimsemesinin büyük ölçüde "kadınların bu tür duygusal ve ideolojik ele geçirilmeye yenik düşme olasılığının çok daha yüksek olduğu" gerçeğine dayandığıdır. Bir anda en yararlı işlevi, bu haftanın ara sınavlarına hazırlanan sıkı Maga seçmenlerinin akıllarında kaynayan fikir çorbasına yönelik dolambaçlı bir rehber olmasıdır.
Ortalıkta Trumpizmin felsefi çekirdeğini ve ona bağlı hareketleri dünya çapında kristalize eden bu tür şeylerden çok miktarda var; kabaca, güçlü olanın doğru olduğu ve şefkatin pısırıklar içindir fikri. Artık kültür savaşlarının ve ABD sağının (kibarca ifade etmek gerekirse) Hıristiyan revizyonizminin uzun geçmişinin çok ötesindeyiz ve halihazırda başlamış olabilecek kararlı bir Batılı ahlaki karşı devrimin çok ciddi beklentisi içindeyiz. Podcast'lerden, sosyal medya paylaşımlarından ve diğer Maga kazanlarından sorumlu olan çok sayıda sesin niyeti kesinlikle budur; Hıristiyan podcast yayıncısı Allie Beth Stuckey'in 2024'teki Zehirli Empati: İlericiler Hristiyan Şefkatini Nasıl Sömürüyor adlı kitabına veya sağcı papaz Joe Rigney'nin geçen yılki Empati Günahı: Merhamet ve Sahteleri'ne bakın.
Ancak can alıcı nokta şu: Aynı ahlaki çaba, endişe verici sayıda sıradan insan tarafından da destekleniyor. Kamu Din Araştırma Enstitüsü tarafından yapılan ankete göre, kayıtlı ABD Demokratlarının %84'ü empatinin sağlıklı bir toplum kurmaya yardımcı olduğu önermesini desteklerken, Cumhuriyetçilerin yalnızca %54'ü bu görüşe katılıyor. Belki de en çarpıcı olanı, ankete eşlik eden tanıtım yazısından alıntı yapmak: "Beyaz Evanjelik Protestanlar, çoğunluğun empatinin temel bir ahlaki değer olduğu konusunda (%42) hemfikir olmadığı tek dini gruptur. Bunun yerine çoğunluk (%54) empatinin tehlikeli olabileceğini söylüyor." Aynı şey, Trump'ın olası halefi JD Vance için de geçerli gibi görünüyor; JD Vance, artık iki papayla kapışmak gibi ender görülen bir ayrıcalığa sahip olan Katolik din değiştirmiş biri. Nisan ayında Leo XIV, ABD'nin İran'a yönelik saldırılarını açıkça kınadı ve ısrarla şunu söyledi: