Şifre Çözme Elon Musk'un uzay şirketi Falcon-9 roketine erişimi kapatmışken, Avrupa'nın yüzlerce uyduyu fırlatabilmek istiyorsa Ariane-6'yı başarılı bir şekilde artırması ve yeni fırlatıcıların ortaya çıkmasını umması gerekiyor. 2026 yazından bu yana Avrupa yeni bir endişeyle boğuşuyor: 2030'da uzaya tam ve özerk erişime sahip olacak mı? Ticari hayatına 28 Eylül'de başlayan ekstra ağır Starship roketinin gücünün artacağını öngören Amerikalı milyarder Elon Musk'un şirketi SpaceX, aslında 2028'den sonra her zamanki Falcon-9 fırlatıcısıyla pazarlama uçuşlarını durdurdu. Sonuç: İki günde bir havalanma kapasitesine sahip bu rokete güvenebileceklerini düşünen birçok Avrupalı şirket veya kurum, uydularını yörüngeye yerleştirecek bir çözümü olup olmayacağını merak ediyor.
Bu soru daha da ciddi bir şekilde ortaya çıkıyor çünkü 2030 yılına gelindiğinde, alçak yörüngede 330 uydu ve orta yörüngede 18 uydu içerecek olan egemen telekomünikasyon takımyıldızı IRIS², Alman ordusunun ihtiyaçları (başlangıçta 100'den fazla uydu), Galileo için 12 yeni cihaz, Avrupa GPS'si, Copernicus için altı cihaz, Dünya gözlem ağı ve diğer birçok özel proje arasında Avrupa'nın ihtiyaçları önemli ölçüde artacak.
Daha küçük İtalyan Vega-C roketiyle hizmet veren Avrupa'nın ana fırlatıcısı olan Ariane-6 roketinin ana yüklenicisi ArianeGroup'un genel başkanı Christophe Bruneau, 21 Ekim'de Le Figaro'da, "Bu fırlatmaların tümü 2029'da aynı anda gelirse, yeterli kapasiteye sahip olmayacağız" diye itiraf etti. Roket eksikliği zararlı olabilir: IRIS²'nin fırlatılmasını veya Galileo'nun modernizasyonunu geciktirebilir ve onu Elon Musk'un telekomünikasyon takımyıldızı Starlink gibi Amerikan hizmetlerine daha uzun süre bağımlı olmaya zorlayabilir. Bu makalenin okunacak %75,83'ü kaldı. Geri kalanı abonelere ayrılmıştır.