2019'da yayınlanan İngiliz dizisi The Capture, güvenlik kurumlarının terörist grupların kanlı saldırılarını durdurmaya yönelik eylemlerini anlatıyor. Teşkilatların karşılaştığı sorun, saldırganların kimliklerini tespit etmeleri, ancak saldırıları gerçekleştirmeden önce onları durduracak adli değeri olan yeterli kanıtın bulunmaması. Bu yakın riskle karşı karşıya kalan ve onları suçlamak ve hapse atmak için, kamuya açık yollara ve özel alanlara yerleştirilmiş kameraları manipüle ederek teröristlerin eylemlerini gösteren ve mahkemelerin ihtiyaç duyduğu delilleri oluşturan sahte görüntüler oluşturabilen karmaşık bir program kullanıyorlar. Son, araçları haklı çıkarır mı? Her ne kadar o yıl yapay zekadan bahsedilmese de The Capture, aramızdaki bir dünyayı öngören harika bir diziydi. Bugün, bu manipülasyon kapasitesinin toplumun diğer alanlarına yayılması ve politikacıları, gazetecileri, sosyal liderleri ve genel olarak herhangi bir vatandaşı hem kamusal hem de özel yaşamlarında etkileme olasılığı, kitlesel ve her yerde mevcut gözetim ve Devlet tarafından yanlış bilgilerin yayılması risklerini doğurmaktadır. Veya yapay zeka tarafından sağlanan araçlara sahip olan üçüncü taraflarca. Daha derin bir kavramsal düzeyde, hakikatin kendisi tehdit altındadır. Gerçeğin bozulması bedava değildir. Bu nedenle, yapay zekanın görüntüleri tahrif etmek, videoları düzenlemek, sesleri klonlamak, uydurma metinler yayınlamak ve çok çeşitli çarpıtılmış görsel-işitsel ifadeler oluşturmak için sağladığı olanaklardan doğan olumsuz etkileri genel halk ve uzmanlar arasında kontrol edilemeyen bir yangın gibi yayılan büyük endişenin artması şaşırtıcı değil. Gerçek ile yalan arasındaki bu ensest ilişkilerle karşı karşıya kalınca endişe verici bir soru yaygınlaşıyor: Bu sahte bir haber mi? Ve bunun doğal sonucu: Sahte haberlerin bu paralel evreni, hakikat kavramını nasıl etkiliyor? Birincisi, sahte içeriğin yükselişi, Nietzsche'den bu yana sert bir şekilde saldırıya uğrayan ama günlük yaşamda dünyaya dair kesinlik sağlamaya devam eden hakikat kavramını kırıyor. İkincisi “görmek inanmaktır” anlayışı ortadan kalkıyor. Fotoğraf ve videonun icadından bu yana toplum, fiziksel kayıt ilkesine güveniyordu: görsel-işitsel bir belge, bir gerçeğin doğrudan kanıtı olarak hizmet ediyordu. Üçüncüsü, gerçeğe verilen en büyük zararın yalnızca insanların yapay zeka tarafından üretilen yalanlara inanması değil, aynı zamanda tam tersi bir olgu olan, gerçek gerçeklerden de şüphelenilmesi ve hatta uydurma olarak reddedilmesi olduğu yıkıcı bir şüphecilik yaygındır. Başka bir deyişle, doğru ile yanlış arasındaki ayrım zayıflıyor ve yalan profesyonellerinin toplumu siyasi, sosyal ve kişisel konularda manipüle edebilmesi sağlanıyor. Dördüncüsü, yargı ve delil sisteminin çökmesine yol açar. Tarihsel olarak güvenlik kayıtları, ses kayıtları ve belgesel ifadeler adaletin idaresinde önemli parçalar olmuştur. Yaygın şüphe çerçevesinde mahkemeler, sürekli teknik uzmanlık nedeniyle uzun gecikmelerle karşı karşıya kalacak ve yapay zeka teknikleriyle gerçeklerin ve delillerin manipüle edildiği iddiasıyla ciddi suçların cezasız bırakılması riskiyle karşı karşıya kalacak. Beşincisi, Nietzsche'nin ifadesiyle kabile anlatısı hakikatin önüne geçiyor ve toplumun eleştirel ruhu aşınıyor. İnsanlar önceki konumlarına göre içeriği durmadan kabul etme veya reddetme eğilimindedir.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.