Investing.com -- İngiltere Merkez Bankası (BOE) faiz belirleyicisi Alan Taylor, son enerji fiyatı şokuna karşı para politikasını yeniden sıkılaştırma hamlelerine karşı temkinli olunması çağrısında bulunarak, enflasyonist baskıların sıkı bir şekilde kontrol altında kaldığını ve daha geniş İngiltere ekonomisine yayılma yönünde çok az sinyal gösterdiğini savundu.
Salı günü Ulusal Ekonomik ve Sosyal Araştırma Enstitüsü'nde 2026 Dow Konferansı'nı veren Taylor, somut ikinci tur etkilerinin yokluğunda faiz artırımı gerekçesinin "ikna edici olmadığını" vurguladı. Jeopolitik oynaklığın kışa girerken petrol ve gaz fiyatlarını yukarı çektiğini kabul etmekle birlikte, 2022'deki enflasyon patlamasını tetikleyen iç aktarım mekanizmalarının bugün bariz bir şekilde eksik olduğuna dikkat çekti.
Güvercin duruşlu yetkili, enerji yoğun sektörlerdeki maliyet baskılarının hızlanmadığını, gıda enflasyonunun ise beklenmedik bir şekilde düştüğünü belirtti. Bu arada, temel ücret artışı merkez bankasının %2'lik manşet hedefi doğrultusunda yavaşlamaya devam ederek, daha fazla politika müdahalesi gerektirecek gelişmekte olan bir ücret-fiyat sarmalının varlığına dair çok az kanıt sundu.
Yatırımcılar için Taylor'ın sözleri, İngiltere'yi diğer ülkelerden ayıran kilit bir politika ödünleşiminin altını çiziyor. Diğer büyük gelişmiş merkez bankaları için yapılan Taylor kuralı tahminleri, kalan çıktı açıklarıyla başa çıkmak üzere 2027 yılına kadar yükselen nihai oranlara işaret ederken; İngiltere, daha büyük bir negatif çıktı açığı ile yüksek nominal faiz oranlarının karakterize ettiği asimetrik bir risk profiliyle karşı karşıya bulunuyor.
Taylor, Banka Faizi ve gecelik endeks takas (OIS) eğrisinin, %2,75 ile %3,00 arasında yer alan nötr oran tahminine kıyasla önemli ölçüde kısıtlayıcı kalmaya devam ettiğini savundu. Sonuç olarak, mevcut faiz seviyelerinin korunması, temel enflasyon soğudukça otomatik olarak ek bir reel bazda sıkılaştırma sağlayarak açık faiz artırımı ihtiyacını azaltmaktadır.
Sonuç olarak Taylor, merkez bankasının görevini geçici göreli fiyat şokları ile kökleşmiş yerleşik iç enflasyon arasında ayrım yapmak olarak çerçeveledi. İkinci tur dinamiklerin açıkça ortaya çıkması durumunda duruşunu ayarlayacağını teyit etmekle birlikte, daha fazla sıkılaştırma için ispat yükünün tek başına emtia piyasası oynaklığına değil, somut verilere dayanması gerektiğini yineledi.