Britanya'nın göçmen işçilere ihtiyacı var ancak bakanlar, temel işleri düşük ücret gerektirdiği için pek çok kişinin güvenli yerleşim için daha uzun süre beklemesini gerektirecek. Shabana Mahmood, yakında Birleşik Krallık'ta yerleşmeye uygun hale gelecek bazı yabancı işçilerin bekleme süresini uzatmak için politikasında kısmi bir geri adım attı. Ancak içişleri bakanı, önerilerinin özellikle zarar verici bir yönü nedeniyle kabinedeki tartışmayı kaybederken, çözümün yalnızca ikamet yerine değil, aynı zamanda ne kadar vergi ödendiğine, İngilizce dil yeterliliğine ve başvuranların "karakterine" de dayanması gerektiği yönündeki daha büyük savaşı kazandı. Önemli bir şekilde, bu yaklaşım için başbakanın "tam desteğini" de kazandı.
İçişleri bakanı, çoğu işçi için standart yerleşim süresini ikiye katlayarak beş yıldan 10 yıla çıkarmayı planlıyor. Daha da önemlisi, lisansüstü düzeyin altındaki mesleklerde çalışan bazı işçiler için önerilen 15 yıllık yeterlilik süresini kaldırdı. Bu iyi bir şey. Ancak ücretlerdeki farklılıklar, insanların ne kadar sürede güvenli kökler kurabileceklerini belirlememeli. İçişleri Bakanlığı'nın kendi rakamları, 41.700 £ kazanan bir kişinin, 50.271 £ kazanan biriyle benzer şekilde ömür boyu mali katkı yaptığını öne sürüyor. Ancak ilkinin yerleşime hak kazanabilmesi için ikincisine göre beş yıl daha beklemesi gerekiyor. Kazananlar arasında ilk %2'lik dilime (yaklaşık 125.000 £) girmeye yetecek kadar kazanan yabancı işçiler için bu sadece üç yıl.
Britanya'nın pandemiden sonra işgücündeki boşlukları doldurmak için temel bakım işlerini yapacak insanları işe alması doğruydu. Ancak Bayan Mahmood'un bu işin düşük ücretini toplumdaki kalıcı yerlerini geciktirmek için kullanmayı önermesi yanlıştı. Bayan Mahmood'un tavizi bazı insanlar için bunu düzeltiyor. Ancak başkaları için güvensizliğe neden olacaktır. 2022 ile 2025 yılları arasında bu ülkeye gelen, bakım çalışanı vizesi koşullarını karşılayan ve 25.000 £ veya daha fazla ücret alan kişiler, beş yıl sonra yine de süresiz kalma iznine (ILR) - fiilen kalıcı oturma iznine - başvurabilecekler. İçişleri Bakanlığı, bunun 146.000 kadar bakım çalışanını ve 136.000 bakmakla yükümlü olduğu kişiyi kapsayabileceğini söylüyor.
Ancak şartları karşılamayanların ILR'ye başvurmadan önce beş yıllık bir "sağlık ve sosyal bakım" vizesi daha alması gerekecek. Bakım sektörü, vicdansız işverenlerin göçmen personeli, vize durumlarının zayıflığından yararlanarak sömürdüğü iddialarıyla kuşatılmış durumda. Hükümet, ilkesiz firmalar tarafından kazançların kasten düşük tutulup tutulmadığını nasıl anlayacağı konusunda daha az net. İltica konusunda Bayan Mahmood, çözümün insanların Britanya'ya nasıl ulaştıklarına bağlı olduğunu söylüyor. "Güvenli ve yasal" yollarla kabul edilenler beş yıl sonra yerleşebilirler; diğerleri çok daha uzun beklemelerle karşı karşıyadır; korunma ihtiyaçları kabul edildikten sonra bile, küçük tekneyle "yasadışı giriş" nedeniyle 30 yıla kadar. Ancak BM, mültecilerin Birleşik Krallık'a yeniden yerleşmek için doğrudan başvuruda bulunamayacaklarını söylüyor. Bakanlar, kendilerine büyük ölçüde erişilemeyen bir rotayı kullanmadıkları için insanları cezalandırmanın nasıl adil oyun anlamına geldiğini açıklamalıdır.
Bayan Mahmood'un planları GastarbeiterBritanya'ya doğru atılmış bir adımdır. İçişleri bakanının önerilerinin misafir işçi mantığı - savaş sonrası Batı Almanya'da olduğu gibi - yabancıların düşük kazançlı işlerde işgücü açığını doldurmalarına izin verirken topluma üyeliklerini koşullu tutmaktır. Bu entegrasyonu adlandırmak abartılı görünüyor. Yerleşmek, kendi isteğiyle iş değiştirmek ve aile hayatını planlamak insanların kök salma şeklidir. Bayan Mahmood'un planları muhtemelen istediğini söylediği entegrasyonu boşa çıkaracaktır.