Öfke ve protesto liberal demokrasiyi mahkemeye çıkardı. Artık bir nesli birleştiren öfkeyi anlamak hayati önem taşıyor. Sorbonne'daki öğrencilerin sonunda De Gaulle hükümetini devirecek bir krizi ateşleyen fitili ateşlediği 1968 yılına henüz ulaşmadık. Ancak 2026 sonlarında, Fransız gençlerinin Temmuz Sütunu Paris'teki Place de la Bastille'e tırmanmalarıyla başlayan sembolik eylemle başlayan dünya, son 60 yılın en büyük öğrenci gösterilerini yaşıyor. İtalyan öğrenciler daha sonra Roma'da bir liseyi işgal edince değişim taleplerini "Fransa'daki gibi" sözleriyle açtılar. Gençlik gösterileri, hükümetin Hamamböceği hareketine baskıcı güçle karşılık verdiği Hindistan'dan, neredeyse beş ay boyunca sokaklarda kaldıktan sonra öğrencilerin sadece yolsuzluğun sona ermesini değil, aynı zamanda hükümetin değiştirilmesini talep ettiği Arnavutluk'a kadar tüm şiddetiyle sürüyor.
Ancak en ciddi protesto dizisi Sırbistan'da yaşandı; burada ulusal parlamento seçimleri için aday olan Öğrenci Listesi, yalnızca organize suçla bağlantısı olduğu iddia edilen köklü, yolsuzlukla lekelenmiş hükümeti yerinden etmekle kalmayıp, aynı zamanda seçim yetkisini de güvence altına almayı başardı. Şimdi yeni bir yönetim kurmaya hazırlanıyor. Daha önce bu türden hiçbir şey olmamıştı.
Öğrenci Listesi yalnızca Sırbistan'ın siyasi liderliğini değiştirmekle kalmıyor, aynı zamanda yeni örgütlenme yöntemlerini de yaygınlaştırıyor; dönüşümlü delegeler ve uzman çalışma grupları ile halka açık toplantılar gibi yöntemler kullanarak, kendi safları dışından aday seçmek için bir sistem inşa ediyor. İç kurallarının analizinin de gösterdiği gibi, adayları seksen beş öğrenci meclisi seçti. Ve sonuçlar genellikle şaşırtıcıdır: Belgrad Üniversitesi rektörü Vladan Djokić, hareketin uzun süredir destekçisi olmasına ve birçok kişinin hükümette önemli bir rol oynamasını beklemesine rağmen aday olarak seçilmedi.
Öğrenci Listesi, hareketi daha uzun bir doğrudan demokrasi ve kolektif öz-örgütlenme geleneği içine yerleştiren Hırvat filozof Srećko Horvat tarafından 1871 Paris Komünü ile karşılaştırıldı. Ancak bağış toplama faaliyetleri oldukça güncel: bildirildiğine göre seçim kampanyası sırasında 26.000'den fazla bireysel bağışçıdan neredeyse 2 milyon Avro (1,7 milyon £) kitle kaynağı alıyor. Gençlik protestoları dalgası, 2024'te Kenya'da ve 2025'te Nepal, Endonezya, Filipinler, Madagaskar, Fas ve Peru'daki seferberliklerin ardından geldi. Sırp taban örgütlenme modelinin başka yerlerdeki gençlik hareketlerini ne ölçüde şekillendireceğini zaman gösterecek. Ancak Nantes Üniversitesi'nde kıdemli öğretim görevlisi Olivier Ertzscheid'e göre, "gençlerin aidiyet duygusu ve sosyal etkileşimi devrede"; sosyal medya artık protestocular arasında aktif bir bağlantı ve ortak kimlik duygusunu teşvik ediyor ve ivme kazandırıyor.
Eylül ve Ekim aylarında Belçika, Avusturya, Yunanistan ve İtalya'da eğitim finansmanı konusunda gençlik protestolarına tanık olduk; Almanya'da zorunlu askerlik tehdidi üzerine; ve İspanya ve Portekiz'de uygun fiyatlı konut eksikliği nedeniyle. Ancak protestolar Avrupa'nın çok ötesine, gençlik gösterilerinin kirliliğe odaklandığı Endonezya'ya da yayıldı; kemer sıkma politikaları nedeniyle Arjantin'e; ve fon kesintileri konusunda Şili ve Kolombiya'ya. Geçtiğimiz hafta sonu Almanya'da Z Kuşağı adı verilen bir grup 21 şehirde gösterileri yeniden düzenledi. Protestolar bu ay daha da yoğunlaşacak. Avustralya'da 11 Kasım'da büyük bir öğrenci gösterisi planlanıyor ve Britanya ve İtalya'daki öğrenci birlikleri