51 yaşındaki Binina Mohamed, kendisini Batı Sahra bölgesinden Güney Cezayir'deki bir mülteci kampına sürükleyen ve hayatını benzer bir kaderle karşı karşıya kalan on binlerce kişi arasında geçirdiği çatışma kadar yaşlı. Genellikle Afrika'nın en uzun süredir devam eden toprak anlaşmazlığı olarak tanımlanan ana vatanıyla ilgili çatışma, bu hafta sonu orada onlarca yıllık barışı koruma misyonunun sona ermesine yol açan BM Güvenlik Konseyi tartışmasıyla tekrar gündeme getirildi. Batı Sahra çatışması, bölgeyi kendisine ait gören Fas ile eski sömürge gücü İspanya'nın 1976'da ayrılmasından bu yana ayrı bir devlet arayan siyasi ve askeri örgüt olan Cezayir destekli Polisario Cephesi'ni karşı karşıya getiriyor. Barış güçleri, BM'nin iki taraf arasında yıllarca süren gerilla savaşına son veren ateşkese aracılık ettiği 1991'den bu yana bölgeyi koruyor.
Binlerce Sahravi, polisario'nun beş mülteci kampını yönettiği güneybatı Cezayir'deki Tindouf bölgesine kaçtı. Polisario tarafından yabancı medya kuruluşlarına yönelik olarak bölgeye yapılan ender bir ziyaret sırasında Mohamed, şu anda yirmili ve otuzlu yaşlarında olan kızlarının kendisinin geldiği bölgeyi nasıl hiç ziyaret etmediğini anlattı. "Onların vatanlarını görmeden 50 yaşına gelmelerini istemiyorum" dedi. Kızlarından biri olan 33 yaşındaki Safia Al-Saleh, kendi iki çocuğunun farklı bir geleceğe sahip olmasını umduğunu söyledi. "Çocuklarımın ve torunlarımın bizim gibi mülteci olarak hiçbir şey olmadan büyümelerini değil, kendi ülkelerinde okuyup büyümelerini istiyorum" dedi. Muhammed gibi mültecilerin karşı karşıya olduğu belirsizlik, Batı Sahra'daki son diplomatik savaşta merkezi bir çekişme noktası haline geldi.
Anlaşmazlık, geçtiğimiz yıl BM Güvenlik Konseyi'nin, Rabat'ın, çatışmayı çözmenin "en uygun" yolu olarak bölgeye Fas egemenliği altında özerklik verme planını desteklemesiyle daha da kızıştı. Geçen yıl çekimser kaldıktan sonra Rusya, bu yıl ABD tarafından hazırlanan ve bu tutumu yeniden teyit edecek bir karar tasarısını veto etti. Rakip bir Rus kararı yenilgiye uğrayınca, BM misyonundan, görev süresini yenilemeden ayrıldı. Cezayir'in BM elçisi konseyde yaptığı konuşmada Polisario'nun tutumunu savundu ve yardımlardaki düşüşe ve kamplardaki mültecilerin çektiği acılara dikkat çekti. Fas'ın elçisi ise kamplardaki zorlu koşulların, uzun süredir Rusya'nın müttefiki olan Cezayir'in sorumluluğunda olduğunu ve Cezayir'i mültecilerin evlerine dönme haklarını reddetmekle suçladığını söyledi. Cezayir'den, orada başka milletlerden kişilerin de bulunduğunu söyleyerek, BM'nin mültecileri kaydetmesine izin vermesini istedi.
Cezayir ve Polisario, Tindouf mülteci kamplarında 160.000'den fazla kişinin yaşadığını söylüyor. BMMYK, buradaki "en savunmasız" mültecilerin tahmini 90.000'ine yardım sağladığını söylüyor. Fas, BM nüfus sayımının eksikliğini öne sürerek her iki rakama da karşı çıkıyor ve Polisario ile Cezayir'i Sahravileri siyasi piyon olarak kullanmakla suçluyor, Cezayir ise bunu reddediyor. Anlaşmazlık devam ederken, Muhammed'in ailesi kamptaki suya erişim ve sert iklim gibi günlük sorunları anlatıyor. Dünya Gıda Programı bu yılın başlarında yaptığı açıklamada, kamp sakinlerinin yüzde 80'inden fazlasının temel gıda ihtiyaçlarını karşılamak için insani yardıma bel bağladığını söyledi. Mohamed'in bir diğer kızı, Polisario Cephesi'nde savaşçı olan 24 yaşındaki Aisha Salem, gelecek nesil için farklı bir gelecek istediğini söyledi: "Büyükanne ve büyükbabalarımızın yaşadığı gibi yerinden edilme ve mahrumiyet yoluyla yaşamak istemiyoruz" dedi. Muhammed duyguyu yineledi