Çoğumuzun menüsünde tütsülenmiş et ürünleri vardır. Hakkında biraz bilgi sahibi olanlar için bu tür yiyecekler uzun süredir kara listede yer alıyor. Endüstriyel kurutulmuş et ürünleri kesinlikle zararlıdır ve genel önerilere göre sağlıklı yetişkinlerin haftada 200 gramdan, günde 50 gramdan fazla yememesi gerekir. Beslenme uzmanlarının genel önerisi, dört yaşına kadar çocukların asla ezme, sosisli sandviç, salam veya diğer et ürünlerini yememeleri yönündedir. Ayrıca astımlıların, hamile veya emziren kadınların diyetinde de önerilmezler. Daha büyük çocuklara ve ergenlere kurutulmuş et ürünlerini haftada bir defadan daha sık yemeleri (ve bunları yediklerinde en kaliteli, en iyi ev yapımı olanları seçmeleri: rosto, prosciutto, ev yapımı sosis, domuz pastırması) ve besleyici açıdan değerli yiyeceklerle birlikte yemeleri önerilmez: bütün çörek, genç peynir, mevsim sebzeleri ve probiyotik yoğurt.
Endüstriyel olarak üretilen kurutulmuş et ürünleri, onları tehlikeli hale getiren katkı maddeleri içerir. Bunlar öncelikle nitratlar, nitritler ve polifosfatların yanı sıra lezzet arttırıcılar (glutamat), tuz ve doymuş yağdır. Bütün bunlar kandaki kolesterol seviyesini olumsuz etkiler ve obeziteye yol açar. Tuz ve lezzet arttırıcıların yüksek içeriği nedeniyle kurutulmuş et ürünleri hipertansiyon riskini artırır. Sosisli sandviçler ayrıca önemli miktarda su içerir (yüzde 40), bu nedenle bakteri kolonileri için verimli zemin sağlarlar. Kurutulmuş et ürünlerinin her gün, hatta birkaç öğünde bile tüketilmesi, katkı maddelerinin aşırı alımına neden olur. Üçü en kötüsü. *Sodyum nitrat (NaNO3), E251 işaretli bir katkı maddesidir ve et ürünlerine koruyucu olarak eklenir. Küçük bir kısmı sodyum nitrite ayrışır. Araştırmalar, yüksek nitrat seviyeleri ile Alzheimer ve Parkinson hastalığı, diyabet, kolon, mide ve yemek borusu kanserinden kaynaklanan yüksek ölüm oranı arasında bir bağlantı olduğunu göstermiştir.
*Sodyum nitrit (NaNO2), nitrit tuzu, E250 etiketli bir katkı maddesidir ve kürlenmiş et ürünlerine tanınabilir kırmızı bir renk verir. Etin daha hızlı tuzlanması ve bakteri gelişiminin önlenmesi için sodyum nitrit kullanılır. Daha büyük miktarlarda, hücrelerde ve kanda oksijenin taşınmasına müdahale eder. Nitrit, protein açısından zengin gıdalar (örn. et, soya) ve baharatlarla reaksiyona girerek kanserojen nitrozaminler oluşturur. *Karragenan, E470 etiketli bir katkı maddesi olan bir polifosfattır. Deniz yosunundan elde edilir, yapışkandır ve salam gibi tütsülenmiş et ürünlerinde kullanılır. Polifosfatlar etin daha sulu olmasını sağlar. Suyu bağlama görevi görürler, bu da ürünün ağırlık kazanmasına ve fiyatının düşmesine neden olur. Karagenan kalın bağırsakta birikerek mukozaya yapışır, iltihaba ve daha sonra kolon kanserine neden olur. Beyaz etin kırmızı ete göre daha sağlıklı olduğu genel olarak biliniyor ancak kurutulmuş kanatlı eti ürünlerinde beyannamede çok fazla katkı maddesi bulacaksınız, bu yüzden cevap vermek pek kolay değil.
En az zararlı olanlar, prosciutto, domuz filetosu, pancetta, domuz pastırması, ev yapımı sosisler gibi en yüksek oranda et içeren yerli ürünlerdir, çünkü bunlar yalnızca sodyum klorür (sofra tuzu) ile tuzlanır ve birkaç "tur" sigara içildikten sonra tavan arasında bir cereyanda yaşlandırılır. İçtikleri duman kesinlikle kanserojendir ancak bu yüzden en az katkı maddesi içerirler. Günlük alım 50 gramla sınırlı olduğundan, en kaliteli ürünleri, tercihen ev yapımı ürünleri seçin. Endüstriyel ürünler başlı başına bir hikaye, yani beyan ne kadar uzun olursa o kadar zararlıdır. Muhtemelen en kötü ürünler çay sosisleri, sosisli sandviçler ve pate, yani et sürme ürünleridir. Bu tür ürünlerdeki doymuş yağ içeriği yüksektir, bu da kötü kolesterol seviyesini yükseltir, iyi kolesterol seviyesini düşürür. Beslenmede her zaman olduğu gibi ölçülü olmak gerekir