Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin Arnavutluk, sözde "Flamingo Devrimi"nin Edi Rama hükümetine, yaygın yolsuzluk ve otoriterliğe karşı 150 günlük aralıksız seferberliği tamamladığı uzun süreli bir kargaşa içinde. Sokakları terk etmeyi reddeden, devletin işleyişinde, sosyal adalette ve kamu servetinin korunmasında derin kesintiler olduğunu iddia eden bağımsız, korumasız bir yurttaş ve gençlik hareketidir. Geçtiğimiz Cumartesi günü Arnavut Göçmenler Girişimi, Psychiko'daki Arnavutluk büyükelçiliği önünde bir miting düzenleyerek Arnavutluk sokaklarını dolduran kalabalığa dayanışmasını ifade etti. Bu seferberliğin oturum aralarında, Girişim üyesi Ervin, Orange Press Ajansı'na ayaklanmanın derin nedenlerini, baskının boğucu çerçevesini anlatırken, Yunan toplumuyla bağlantı mesajını da verdi.
Erwin, "Arnavutluk Büyükelçiliği'nde bir kez daha toplandık ve Arnavutluk'taki Arnavut ayaklanması ve hareketinin hakları ve desteği için bir kez daha toplanacağız. Flamingo devrimi başlayalı 150 gün oldu ve dünya hâlâ yolda. Ve dünyadan bahsederken, her yaştan tüm toplumdan bahsediyoruz" diyor.
Komşu ülkede bu dinamik seferberlik yağmuruna yol açan nedenler sorulduğunda, hareketin siyaset kurumuna yönelik genel bir toplumsal umutsuzluğu ifade ettiğini vurguluyor: "Sosyal haklarla, yoksullukla, çalışma, eğitim, sağlık sorunuyla ilgili taleplerden bahsediyoruz. Her şeyden önce bu, tüm Arnavutluk'u yozlaştıran geleneksel siyasi düzene karşı bir tepki. Çok fazla yolsuzluk var. Dünya öfkeli, bıkmış durumda. Sadece Arnavutluk'ta değil, Arnavutluk'ta yürütülen tüm bu çabaları destekliyoruz. ama aynı zamanda gençliğin ayaklandığı diğer Avrupa ülkelerinde de".
Ona göre her ne kadar farklı bir hareket olsa da protestocuların bazı temel, ortak talepleri var. "Birçok talep var ama bunlardan temel olan iki üçünü belirteyim. Öncelikle seçim kanunu değiştirilmeli, çünkü mevcut kanun aslında iktidar partisi ve Berişa'nın partisi yani muhalefet lehine. Diğer bir talep de korunan alanların etkilenmemesi veya Rama'nın planlarına dahil edilmemesi, böylece kamu serveti satılıyor. Üçüncüsü ise Arnavutluk başbakanının dört yıldan fazla iki dönem için seçilme hakkına sahip olmaması." diye vurguluyor Ervin. Buna rağmen öğrencilerin ve gençlerin etkinliklerdeki öncü rolünü kimse göz ardı etmiyor. "Her şeyden önce öğrencilerin pansiyonlarda, kitabı bile olmayan üniversitelerde koşulların iyileştirilmesi talepleri, aynı zamanda emekli maaşlarının artırılması, sağlık ve eğitim hizmetlerinin iyileştirilmesi talepleri de var" diye ekliyor.
Ervin'e göre Arnavutluk'ta polis güçlerinin yukarıdan gelen siyasi emirlerle uyguladığı aşırı baskı olayları kayıtlara geçiyor. Al sokaklarında güç, düzen ve hukuk empoze edilirken artık sadece diktatörlükten değil, tiranlıktan bahsediyoruz.