Fransa'daki Jordan Bardella'dan İtalya'daki Giorgia Meloni'ye kadar örgütlü gençlik siyaseti pek çok sağcı lider yetiştirdi. Demokratlar yetişmeli Batı Avrupa'daki en başarılı popülist radikal sağ partilerin liderlerinin çoğu zaman gözden kaçan bir ortak noktası var. İtalya'dan Matteo Salvini, Fransa'dan Jordan Bardella, İsveç Demokratlarından Jimmie Åkesson ve Belçika'dan Vlaams Belang'dan Tom Van Grieken, şu anda yönettikleri partilerin gençlik kanadına liderlik ediyordu. Bu hareketler bugünkü politikacıları şekillendirdi ve şimdi de Avrupa'nın siyasi geleceğini şekillendiriyorlar. Bir başka eski radikal sağ gençlik lideri olan İtalya'nın başbakanı Giorgia Meloni'nin ifade ettiği gibi: "Bir politikacı olarak gelişimimin ötesinde, bir kişi ve bir İtalyan olarak gelişimimi gençlik kanadı aktivizmime borçluyum. Bundan daha geliştirici bir eğitim alanı yok." Ancak yakın zamana kadar popülist radikal sağ partilerin kuluçka odaları hakkında çok az şey biliyorduk.
Yeni kitabımız Popülist Radikal Sağın Gençlik Kanatları'nı araştırırken, Avrupa çapında bu türden 10 örgütü inceledik. Avusturya'nın Özgürlük Partisi'nin gençlik kanadından Fransa'nın Ulusal Mitingi'nin gençlik kanadına kadar, radikal sağın tabandan üyelerinin, onların temsilcilerinin ve geleceğin liderlerinin işe alınmasına, eğitilmesine ve tanıtılmasına yardımcı olduklarını gördük. Gençleri kendilerine oy vermeye teşvik ederek, seçim kampanyaları sırasında önemli bir işgücü kaynağı sağlayarak, parti şubelerini yöneterek ve politikaları etkileyerek, günümüzde de partileri için önemli işlevler yerine getiriyorlar. Özellikle, gençlik kanadı liderlerinin ve onların taban üyelerinin, partileri 2020'lerde genişledikçe radikal sağın üç temel hedefine ulaşmaya yardımcı olduğunu gördük: uluslararasılaşma, profesyonelleşme ve normalleşme.
Birincisi, bu gençlik kolları, yeni ulusötesi ittifaklar kurma konusunda eski eşdeğer örgütlerinden daha da ileri gidiyor. Dikkatlerden uzakta, 2022'den bu yana her yıl Budapeşte'de düzenlenen Transatlantik Vatansever Zirvesi gibi uluslararası aşırı sağ atölye çalışmaları ve konferanslar hızla çoğalıyor. Bu ve benzeri etkinlikler, Avrupa, Hindistan, İsrail, Latin Amerika ve ABD'den gençlik liderlerini ortak hedefler hakkında konuşmak ve kariyerleri boyunca sürecek bağlar kurmak için bir araya getirdi. Konuştuğumuz gençlik liderlerinin birçoğu, “hükümette biz olduğumuzda” bu uluslararası bağların kendilerine nasıl fayda sağlayacağını açıkça anlattı.
İkincisi, uluslararası, ulusal ve yerel düzeylerde siyasi eğitime yoğun bir şekilde katılıyorlar. Bir zamanlar bir grup amatör olarak alaya alınan (ve bazı durumlarda haklı olarak) popülist radikal, şu anda profesyonelleşmeye önemli miktarda yatırım yapıyor. Katılan gençlere yalnızca politikalar ve tarih hakkında değil, aynı zamanda retorik ve medya iletişimi hakkında da eğitim veriliyor. Geleceğin politikacıları olarak eğitiliyorlar ve Åkesson, Bardella, Meloni ve Salvini gibi isimler bu konseptin kanıtı.
Üçüncüsü, öfkeli aşırı sağ gençliğin basmakalıp medya imajından çok farklı görünen ve sesi çok farklı olan üniversite eğitimli gençlerin işe alınması, popülist radikal sağın artan normalleşmesini besliyor. Daha açık sözlü, profesyonel ve prezentabl liderler yetiştirmek, partilerinin seçmenler tarafından meşru siyasi aktörler olarak görülmesine yardımcı olabilir. Ve Fransa'daki Jean-Marie Le Pen ya da İtalya'daki Umberto Bossi gibi önceki nesil kaba liderlerle aralarına ne kadar mesafe koyarlarsa, kendileri gibi gençleri de o kadar kendilerine çekebilirler.