Çarşamba, öğleden sonra 3.00. Dişçi.Perşembe, 16:00. Çocukları alın. Cuma saat 11.00. İran'la savaşa devam edin. Bunu takviminize eklemeyi unutmayın. Özellikle sonuçları Orta Doğu'da hissedilebilecek bir savaşı tartışmanın saçma bir yolu. Ancak İslam Cumhuriyeti ile yenilenen mücadelenin günlüğe yazıldığı ve yalnızca uygun bir tarih beklendiği izleniminden kaçmak zorlaşıyor. İlk önce İsrail'in seçimi geldi. Artık Amerikalılar ara sınavlar için Salı günü sandık başına gidiyor. Bu oylar sayıldıktan sonra, Washington ve Kudüs'ün İran'ın yarım kalan işine dönebileceği düşüncesi ortaya çıkıyor. Bu hafta sonu manşetler bu izlenimi ortadan kaldırmak için çok az şey yaptı. Cumartesi günü Başkan Donald Trump, ABD'nin İran'ın nükleer kapasitesini büyük ölçüde yok ettiğini ancak Kazma Dağı olarak bilinen yer altı tesisi de dahil olmak üzere hâlâ ilgilenmesi gereken "bir veya iki saha" olduğunu söyledi. Gazetecilere "Bunu 10 dakikada yapabiliriz" dedi. On dakika. Görünen o ki, bir kahve içmek için zar zor yeterli ve İran'ın nükleer meselesinden geriye kalanları çözmeye yetecek kadar zaman var. Seçim takvimi geri sayım gibi geliyor Trump Cumartesi günü, Amerika'nın yeni bir saldırı hazırlığı yaptığına dair raporların ortasında Başbakan Binyamin Netanyahu ile de konuştu. Post, ABD askeri uçaklarının bölgeye ekipman teslim ettiğini, Washington ve İsrail'in ise planlarını koordine etmeye devam ettiğini bildirdi. Bunların hiçbiri, saldırı emri verilmediği anlamına gelmiyor. Dışişleri Bakanı Marco Rubio Cumartesi günü yaptığı açıklamada, Trump'ın "bir karar vermediğini" ve hâlâ diplomatik çözümü tercih ettiğini söyledi. Trump, Tahran'ın güvenilirliğini sorgulamasına rağmen müzakerelerin ilerlediğini söyledi. Aradaki fark önemlidir: Askeri planlama, diplomasinin başarısızlığına hazırlık olduğu kadar diplomasiyi güçlendirmeyi de amaçlayabilir. Bununla birlikte, seçim takvimini göz ardı etmek zordur. Trump, 3 Kasım'dan önce İran'a saldırmayı açıkça reddetti. Raporlarda ayrıca, Ekim ayında yapılması planlanan İsrail operasyonunun Amerika'nın muhalefeti karşısında ilerlemediği de belirtiliyor. Bu açıklamaların kararların ardındaki her düşünceyi kapsayıp kapsamadığı başka bir konudur. Ancak kamuoyunun mesajı açıktı: Savaşın diğerlerinden daha az uygun olduğu tarihler var. Elbette hükümetler, ülkelerini askeri harekata başlatmadan önce iç siyasi koşulları tartmalı. Demokrasiler boşlukta işleyemez ve liderlerin temsil ettikleri halkı dikkate alma yükümlülüğü vardır. Ancak, İran'ın bir nükleer tesisinin Pazartesi günü kabul edilemez bir tehlike olarak kalabileceği, ancak ancak Salı günkü oylamalar yapıldıktan sonra uygun bir hedef haline gelebileceği yönündeki iddiada son derece rahatsız edici bir şeyler var. Geri sayım, kararın önemini küçümsemiş gibi görünüyor. İran'ın tehdidinin hayali olmadığı. Nükleer hırsları, balistik füzeleri, silahlı vekillere verdiği destek ve İsrail'e yönelik tekrarlanan tehditler, ardı ardına gelen İsrail hükümetlerine endişe için yeterli neden verdi. Tahranlı liderler ayrıca daha fazla saldırının potansiyel olarak Amerikan müttefiklerine ve bölgedeki sivil altyapıya karşı misillemeye davetiye çıkaracağını da açıkça belirtti. İsrailliler, başarılı operasyonların bile kendi ülkelerinde ağır bir bedel taşıyabileceğini çok iyi biliyor. Tam da bu nedenle, görüşmelerin mevcut geri sayımın gösterdiğinden daha ciddi olması gerekiyor. Başka bir kampanya tam olarak neyi başarabilir? Amaç, kalan nükleer altyapıyı yok etmek, İran'ın füze cephaneliğini yeniden inşa etmesini engellemek ve güvenilir bir anlaşmaya varmak mı?
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.