Bugün GAZETECİLER her zamankinden daha karmaşık tehditlerle karşı karşıyayken, onları hedef alanlar serbestçe dolaşmaya devam ediyor. Drone saldırılarından çevrimiçi tacize ve yasal korkutmaya kadar, muhabirleri susturma yöntemleri, çok az ceza korkusuyla birlikte artıyor. Bu yıl bugün kutlanan Gazetecilere Karşı İşlenen Suçlarda Cezasızlıkla Mücadele Uluslararası Günü 'Tehditler Gelişiyor' temasını taşıyor. Cezasızlık Sürer. Unesco'ya göre 2024 ve 2025'te çoğu çatışma bölgelerinde olmak üzere 189 gazeteci öldürüldü. Ancak davaların büyük çoğunluğunda adalet hala sağlanamıyor. Küresel cezasızlık oranı yüzde 86'ya yükseldi; bu, Unesco'nun 2012'de ölçmeye başlamasından bu yana ilk artış. Sorumluların cezalandırılmasındaki bu başarısızlık, tehlikeli bir mesaj gönderiyor: Gazeteciler, sonuçlarından korkmadan saldırıya uğrayabilir veya öldürülebilir.
Gazze, sorumlulardan hesap sorulmadığında neler olacağını gösteriyor. Gazetecileri Koruma Komitesi, 2025 yılında dünya çapında 129 gazetecinin öldürüldüğünü ve ölümlerin üçte ikisinden İsrail'in sorumlu olduğunu kaydetti. Aynı yılın ağustos ayında İsrail'in Gazze'deki Nasser Hastanesi'ne düzenlediği saldırıda beşi gazeteci olmak üzere 22 kişi öldürüldü. Bir yıl sonra yayınlanan bir araştırmada kimsenin sorumlu tutulmadığı ortaya çıktı. Büyük ölçüde yabancı medyaya kapalı bir savaşı aktaran Filistinli gazeteciler için tehlikeler özellikle ciddi. Ölümleri, dış dünyada olup bitenleri belgeleyebilecek daha az insanın kalmasına neden oluyor. Benzer şekilde Sudan ve Ukrayna'da gazeteciler savaşın dehşetini ortaya çıkararak hayatlarını riske atarken, onları hedef alanlar sıklıkla adaletten kaçıyor. Bağımsız soruşturmalar yapılmazsa ve sorumlular cezalandırılmazsa, gazetecileri koruma vaatleri boş kalacaktır.
Pakistan'ın sicili de son derece rahatsız edici. Freedom Network'ün son raporu, gazetecilere yönelik tehdit ve saldırıların yanı sıra 45 yasal işlem veya kovuşturma tehdidi vakasını belgeliyor. Peca'nın resmi usulsüzlükleri araştıran gazetecilere karşı giderek artan kullanımı özellikle endişe verici. Tekrarlanan celpler, ele geçirilen cihazlar ve maliyetli mahkeme savaşları, mahkumiyet kararı olmasa bile bir muhabiri susturmak için yeterlidir. Bu başarısızlığın insani maliyeti gazeteci Mudassar Mahmood Naru vakasında açıkça görülüyor. Kayboluşunun üzerinden sekiz yıl geçen oğlu, babasız büyüyor ve ailesi hâlâ soruların yanıtlarını bekliyor. Gazetecileri korumayı amaçlayan yasalar, bunları uygulamaktan sorumlu kurumlar harekete geçmediğinde çok az rahatlık sağlıyor. Muhabirlerin daha az kaynağa sahip olduğu küçük kasabalarda gözdağı genellikle rapor edilmiyor.
Devlet, saldırıların gerektiği gibi soruşturulmasını, koruma kurumlarının işleyişini ve siber suç yasalarının meşru haberciliği cezalandırmak için kullanılmamasını sağlamalıdır. Gazetecilerin gerçeği söylemekten, yanlış yapanların ifşa edilme korkusundan daha fazla korktuğu bir ülkenin öncelikleri yanlıştır. Şafak'ta yayınlandı, 2 Kasım 2026