Çinli araştırmacılar, yüzey rüzgârından gelen enerjinin deniz tabanına binlerce metre kadar yükseldiğini haritalayarak "atalet bacaları" adını verdikleri devasa su altı kanallarını ortaya çıkardılar. Ekip, Japonya'nın doğu kıyısı açıklarında ABD tarafından finanse edilen bir okyanus sensörü dizisi tarafından toplanan verilere ve gelecekteki uzun vadeli su altı izlemesine dayanan verilere dayanan keşfin, deniz algılama ve iletişim için su altı akustik çevresel desteği sağlayabileceğini söyledi. Çin Bilimler Akademisi Oşinoloji Enstitüsü'nden bilim insanları bulgularını hakemli dergi Deep Sea Research Part I: Oceanographic Research Papers'da Ekim ayında yayınladılar. Bilim insanları bir basın açıklamasında "Sonuç, derin denizin durgun bir su kütlesi olmadığını gösteriyor" diye yazdı. "Bu çalışma, deniz yüzeyindeki rüzgar alanını, üst okyanusu ve derin okyanus tabanını sürekli bir enerji yoluna bağlamaktadır."
Çalışma, Kuroshio Extension bölgesindeki 600 km'ye (323 mil) 600 km'lik bir alana yayılmış 46 deniz tabanı izleme istasyonundan oluşan bir ızgara tarafından toplanan iki yıllık verileri analiz etti. Dibe yakın basınç ve akım sensörleriyle donatılmış bu ters çevrilmiş yankı sirenleri, deniz tabanından yüzeye gidiş-dönüş yolculuğun dikey akustik seyahat süresini, dip basıncını ve dibe yakın akıntıları kaydetmek için okyanus tabanına demirlendi. Dizi, ABD Ulusal Bilim Vakfı tarafından finanse edilen Kuroshio Uzatma Sistemi Çalışması için 2004'ten 2006'ya kadar kullanıldı. Rhode Island Üniversitesi, Woods Hole Oşinografi Enstitüsü ve Hawaii Üniversitesi'nden araştırmacılar tarafından kullanıldı. Son çalışmada Çinli bilim insanları, rüzgar enerjisinin binlerce metre katmanlı deniz suyundan geçerek deniz tabanına ulaşmasını sağlayan önemli bir araç olarak kabul edilen, eylemsizliğe yakın iç dalgaları inceledi.
Bunlar, yüzey rüzgarları denizin üzerinden estiğinde oluşan devasa su altı salınımlarıdır ve Dünya'nın dönüşü nedeniyle üst su katmanlarını sarkaç benzeri harekete geçirir. Okyanus, normalde bu katmanlar arasındaki su değişimi için bir bariyer görevi gören sıcak üst katmanlara ve soğuk derin sulara bölünmüş olmasına rağmen, bu iç dalgalar, okyanusların derinliklerine enerji iletmek için enerjik röleler gibi davranır. Ekip, bu dalgaların antisiklonik girdaplardan (kuzey yarımküredeki devasa, saat yönünde dönen okyanus girdapları) geçerken, girdabın dönüşünün Dünya'nın dalga üzerindeki dönme kısıtlamasını azalttığını buldu. Ekibe göre bu, dalga enerjisini içe doğru çekiyor ve derin denizlere doğru iterek "atalet bacası" adını verdikleri yoğun bir huni oluşturuyor. Ekip ayrıca, tabana yakın eylemsiz dalga enerjisinin yüzde 68'inin aşağıya doğru yayılan üst okyanustaki eylemsizliğe yakın dalgalardan kaynaklandığını, geri kalan yüzde 32'nin ise yerel tabana yakın akıntılardan kaynaklandığını buldu.
Makalede şöyle yazdılar: "İletilen ve yerel olarak üretilen enerji arasındaki ayrım, sayısal okyanus modellerinde karıştırma süreçlerini parametrelendirmek ve iklim simülasyonlarında küresel okyanus enerjisi bütçesinin kapatılmasını değerlendirmek için değerli kısıtlamalar sağlıyor." Ekip, uzun süreli gözlemlerle elde edilen sıcaklık, tuzluluk ve ses hızı profillerinin deniz ortamı tahminlerinde ve derin deniz mühendisliğinde geniş uygulamalara sahip olduğunu söyledi. Enstitüden yapılan bir basın açıklamasında, "Deniz yüzeyindeki fırtınaların etkisi okyanus tabanına ulaşabildiğinden... derin okyanus sıcaklığı ve tuzluluk yapıları, saatlerden mevsimlere kadar değişen zaman aralıklarında sürekli değişime uğrar" dediler.