Video oyunu şirketleri uzun zamandır yapay zekanın öncüsü olmuş, ChatGPT gibi sohbet robotlarının ortaya çıkmasından yıllar önce yapay zekayı oyuncu olmayan karakter davranışlarını dikte etmek, kalabalıkları simüle etmek ve oyunun zorluklarını anında ayarlamak için daha yeni ortaya çıkan haliyle kullanıyorlardı. Bugün teknoloji, kod yazmak, görsel öğeler oluşturmak ve hatta gerçek zamanlı seslendirmeleri sentezlemek için giderek daha fazla kullanılıyor ve normalde bu işi yapacak olan insanların yerini alıyor. Ancak stüdyolar hâlâ karakterlerini canlandırmaları için insanlara para ödüyor; bunların çoğu Tayland, Malezya ve Vietnam'daki öğrenci ve yeni mezunlardan oluşuyor ve Batı ya da Japonya'daki sanatçılardan çok daha az ücret alıyorlar. Bu nedenle, 275 milyar ABD doları tutarındaki endüstri, yaratıcı çalışma alanında nadir bir istisna olduğunu kanıtlıyor; yapay zeka, oyun geliştirme sürecinin çoğunu kolaylaştırsa bile, insan tarafından yaratılan sanat, oyun yapımcıları ve oyuncular arasında hala belirli bir saygınlığa sahip.
Morgan Stanley Research'ün Mayıs ayı raporunda yapay zeka araçlarının oyun endüstrisinin yıllık maliyetlerini 22 milyar ABD doları kadar azaltabileceği tahmin ediliyor. Geliştiriciler artık bunları kodlamak, erken konseptler üzerinde çalışmak ve bir animasyondaki önemli anları birbirine bağlayan "aradaki" kareleri çizmek gibi tekrarlanan görevleri otomatikleştirmek için kullanıyor. Japonya Bilgisayar Eğlence Tedarikçileri Birliği'nin Eylül ayında sektör içinden 1.300'den fazla kişiyle yaptığı bir ankette, Japon oyun geliştiricilerinin yüzde 85'inden fazlası maliyetleri azaltmak ve büyümeyi artırmak için üretken yapay zeka kullandıklarını söyledi. Bağımsız start-up'lardan sektöre hakim olan "AAA" devlerine kadar stüdyolar, işin bir bölümünde yapay zekayı kullanarak daha yalın hale geliyor ve ardından bitmiş sanat eserlerini, Kuzey Tayland'daki Chiang Mai Üniversitesi'nde animasyon ve görsel efektler birinci sınıf öğrencisi olan 19 yaşındaki James Chaingam gibi serbest çalışanlardan sipariş ediyor.
This Week in Asia'ya "Tüketiciler hâlâ insan sanatını istiyor" dedi. "Belirli tarzlara sahip sanatçılar isteyen, ne aradığını bilen insanlarla çalışmak isteyen insanlardan oluşan bir huni var. Orijinallik istiyorlar ve hâlâ yaratıcılığın insani yönüne bağlılar." Ucuzdan çok daha fazlası Chatbot'lar, basit metin istemlerini neredeyse hiç ücret ödemeden görüntülere, videolara ve tonlarca yazılı kopyaya dönüştürebiliyor; biraz daha pahalı olan yapay zeka ajanları, hatta herhangi bir insandan çok daha hızlı ve daha ucuz bir şekilde - değişen kalitede - tüm video oyunlarını oluşturabiliyor. Güneydoğu Asyalı serbest çalışanlar, kıyaslandığında, bir video oyunu karakteri oluşturmak veya silahlar, aksesuarlar ve çevresel dekorlardan ses efektleri ve arka plan müziğine kadar bir dizi oyun içi "varlık" üretmek için genellikle 50 ila 300 ABD Doları arasında ücret alıyor. Bu düşük fiyatlar, stüdyoların rakiplerle ve ucuza üretilen, hızlı bir şekilde bir araya getirilen oyunlarla dolu aşırı rekabetçi bir pazarda marjlarını korumalarına yardımcı oluyor.
Aynı zamanda, bölge genelinde bağımsız stüdyolar ortaya çıkıyor; bunların arasında Street Fighter II gibi klasik oyunlardaki çalışmalarıyla tanınan deneyimli bir Japon oyun geliştiricisi olan Yoshiki Okamoto tarafından kurulan Malezya merkezli Okakichi de var. Eski işvereni Osaka merkezli oyun devi Capcom'un yıllık geliri 1,2 milyar dolardan fazla. Tayland'ın Chiang Mai kentindeki Bit Egg animasyon, sanat ve oyun geliştirme stüdyosunun kurucularından oyun tasarımcısı ve öğretim görevlisi Andy Chaisriri, maliyetin bölgenin çekiciliğinin yalnızca bir parçası olduğunu söyledi. "Birçok ABD stüdyosu küçülüyor veya kapanıyor. Los Angeles'ta bir stüdyoya sahip olmak, örneğin Bangkok, Chiang Mai veya Kuala Lumpur'a kıyasla çok pahalı" dedi. "Fakat insanlar buraya ucuz olduğu için gelmiyorlar, ilginç sonuçlar alıyorlar.