Fiziksel aktivite sonrasında kalp atış hızının düşme hızı, kalp kondisyonu ve sağlığı hakkında önemli bilgiler sağlayabilir. Araştırmalar, daha yavaş iyileşmenin daha yüksek ölüm riskiyle ilişkili olduğunu gösteriyor; ancak bireysel puan, bir kişinin ne kadar yaşayacağına dair bir teşhis veya öngörü teşkil etmiyor. Bu gösterge, İngilizce kalp atış hızı iyileşmesi terimine göre HRR olarak bilinir. Çoğunlukla aktivitenin yoğun kısmının sonundaki kalp atış hızı ile bir dakika sonra ölçülen kalp atış hızı arasındaki farkı temsil eder. BBC'ye göre New York Üniversitesi Grossman Tıp Fakültesi'nden kardiyolog Nieca Goldberg, HRR'nin kardiyovasküler sağlık değerlendirmesini tamamlayabileceğini ve ek muayene ihtiyacını gösterebileceğini açıklıyor. Önemli çalışmalardan biri 1999 yılında Clevelandlı araştırmacıların teşhis amaçlı egzersiz testi için yönlendirilen 2.428 yetişkini takip ettiği yayınlandı.
Altı yıl boyunca, ilk analizde kalp atış hızındaki iyileşmenin yavaşlaması, yaklaşık dört kat daha fazla ölüm riskiyle ilişkilendirildi. Yaş, ilaçlar, risk faktörleri ve denekler arasındaki diğer farklılıklar hesaba katıldığında, bu ilişki yaklaşık iki kat riskle hala mevcuttu. Bu önemli bir ayrımdır: "dört kat" rakamı, evde kalp atış hızında daha yavaş bir düşüş ölçen herkes için bir risk tahminini temsil etmez. Hesaplama iki veriyi gerektirir: egzersizin en yoğun kısmından hemen sonraki nabız ve bir dakikalık dinlenme sonrasındaki nabız. İkinci değer birinci değerden çıkarılır. Aktivite sonunda kalp atış hızı 150 ve bir dakika sonra dakikada 125 atış ise HRR 25'tir. Güvenilir bir kalp atış hızı monitörü izlemeyi kolaylaştırır. Ölçüm manuel olarak da mümkündür ancak kısa vuruş sayısı ve nabzı bulmak için gereken süre hatayı artırabilir. Sonuçların karşılaştırılması için ölçüm yönteminin tekdüze olması önemlidir. İyileşme sırasında yürümek, ayakta durmak, oturmak ve uzanmak farklı değerler verebilir.
Kalp atış hızı iyileşmesini izlemek için bağımsız olarak maksimum çabaya ulaşmanıza gerek yoktur. Maksimum kalp atış hızının yaklaşık tahmini için sıklıkla kullanılan formül 220 eksi yaşam yaşıdır. Bu hesaplamaya göre 50 yaşındaki bir kişinin dakikada en fazla 170 kalp atışına sahip olacağı tahmin ediliyor. Ancak bu kaba bir tahmindir, kişisel olarak belirlenmiş bir sınır değildir. BBC tarafından gerçekleştirilen testin açıklamasında, tahmini maksimumun yüzde 70 ila 85'i oranında aktiviteden bahsediliyor. Bu yoğunluk herkes için, özellikle de hareketsiz kişiler ve sağlık sorunu olan kişiler için uygun değildir. Uygun çaba ve iyileşme yöntemi doktorla koordine edilmelidir. Cleveland Clinic, bir dakikalık dinlenmenin ardından kalp atış hızında en az 18 atımlık bir düşüşün genellikle iyi bir iyileşme olarak kabul edildiğini belirtiyor. Ancak tüm insanlara ve tüm test yöntemlerine eşit şekilde uygulanabilecek tek bir eşik yoktur. Sonuç yaş, durum, ilaçlar, aktivite türü ve iyileşme yönteminden etkilenir.
1999'da yapılan bir araştırma, özel bir test protokolüyle 12 atım veya daha az bir düşüşü anormal olarak tanımladı. Diğer protokoller farklı sınırlar kullanır. Bu nedenle 12, 15 veya 18 atım sonucu bağımsız olarak hastalık kanıtı veya herhangi bir sağlık sorununun bulunmadığının teyidi olarak yorumlanmamalıdır. Kalp atış hızının toparlanması, birçok fonksiyonu bilinçli kontrolümüz dışında düzenleyen otonom sinir sistemi ile ilgilidir. BBC'ye göre Hertfordshire Üniversitesi'nden egzersiz ve sağlık bilimleri profesörü Lindsey Bottoms, "Kalbe etki eden iki sistemimiz var. Biri fren, diğeri gaz pedalı" diye açıklıyor. Çaba sırasında sempatik sinir sisteminin etkisi artar ve bu da hızlı kalp atışını teşvik eder. Tamamlandıktan sonra aktif