Birleşik Krallık çocuk bakanı Josh MacAlister, Danimarka sisteminden neler öğrenilebileceğini görmek için Kopenhag'a gitti. Kopenhag'ın eteklerindeki sakin bir banliyöde, mor yapraklı bir erik ağacının arkasındaki yolun arkasında büyük beyaz bir ev bulunuyor. Sokaktaki diğer binalara çok benziyor ve dışarıdan çok az işaret var, burası Josephine Schneider'in Evi, dünyadaki en iyi çocuk evlerinden biri olarak kabul ediliyor. Danimarka çocuk evleri genellikle dünya çapında çocuk yatılı bakımında altın standart olarak gösterilmektedir. Şu anda, kendi çocuk evi sisteminin saplandığı krizden çıkış için bir yol haritası oluşturmaya çalışan İngiliz hükümeti tarafından bunlar üzerinde çalışılıyor. Geçen yıl İngiltere genelinde 669 çocuk yasadışı, kayıtsız çocuk evlerinde yaşıyordu ve belediyeler onları orada tutmak için vergi mükelleflerinin parasından 125 milyon £'dan fazla para ödüyordu.
Çocuk evlerine yapılan genel harcamalar beş yılda %96 artış göstererek 2023-24'te 3,1 milyar sterlinin üzerine çıktı; standartlar düşerken, özel sermaye şirketleri para kazanıyor ve giderek artan sayıda çocuk yüzlerce kilometre uzaktaki evlere gönderiliyor. Çocuk bakanı Josh MacAlister durumun vahim olduğunu itiraf ediyor. "Artık kayıtsız, yasa dışı evlerden oluşan bir gölge sistemimiz var, bu da kesinlikle tedavi edici destek sağlamıyor ve maliyetleri çok yüksek" dedi. "Büyük değişikliklere, büyük bir değişikliğe ihtiyacımız var ve çocukların sosyal bakım reformu için haftada elimden geldiğince çok saat harcıyorum." Bu haftanın başlarında MacAlister, Eğitim Bakanlığı'nın sektörün nasıl geliştirilebileceğine ilişkin incelemesinin bir parçası olarak çocuk evlerinin nasıl çalıştığını ve İngiltere'ye nelerin ihraç edilebileceğini görmek için Danimarka'yı ziyaret etti. Yaşları 6 ile 23 arasında değişen 12 çocuk ve genç yetişkinin barındığı 140 yıllık Josephine Schneider's House, Britanya'daki pek çok benzerinden tamamen farklı.
Evin ortasında, çocukların yemeklerini, öğle yemeği kutularını ve okul sonrası atıştırmalıkları pişiren baş aşçı Rasmus'un görev yaptığı geniş bir mutfak var; rulo pizzalar özellikle favori. Çocuklarla bizzat çalışıyor, onları yiyecek hazırlamaya ve market alışverişine gelmeye teşvik ediyor. Personelin geri kalanı, psikoloji, çocuk gelişimi ve etik konularına odaklanan bir disiplin olan sosyal pedagoji alanında derece düzeyindeki profesyonellerden oluşuyor ve yemek pişirerek, yemek yiyerek ve çocuklarla sosyalleşerek geleneksel bir aile evini yeniden yaratmaya çalışıyorlar. Evin müdür yardımcısı Mads Sørensen, "Bünyemizde bir terapist yok ama yaptığımız her şey tedavi amaçlı" dedi. Personelden biri geceleri evde uyuyor ve çocukları her gün sabah 7'de uyandırıyor. Sørensen, "Onlara kendilerini güvende hissetmelerine yardımcı olmak ve bu öngörülebilirliği yaratmak, sinir sistemlerini biraz sakinleştirmek için nasıl uyandırılmayı sevdiklerini soruyoruz" dedi.
Buradaki çocukların çoğu fiziksel, duygusal ve sosyal ihmale maruz kalıyor ve kendine zarar verme, uykusuzluk ve yeme bozuklukları gibi sorunlar yaygın. Pek çok çocuğun izole edildiğini ve ailesinden ve arkadaşlarından koptuğunu bildirdiği İngiltere'deki çocuk evlerinin aksine, burada çocukların hafta sonları ve tatillerde arkadaşlarının yanında kalması teşvik ediliyor, Noel ziyafeti de dahil olmak üzere düzenli ebeveyn akşamları düzenleniyor. Ayrıca her çocuğun eğitim ve refahı konusunda onlarla birlikte çalışan iki ila üç personelden oluşan bir ekibi vardır. Üst kattaki yarı bağımsız bir dairede, yetişkinliğe geçiş yapmaya başlayan 17 yaş ve üzeri, kendi yaşam alanı ve mutfağı olan yaşlı sakinler yaşıyor. Gençler kendi yiyeceklerini alıyor ve kendi işlerini yapıyorlar.