Bir kilisenin önünde oturan Sarandadevi Thatkanamurthy, el yazısıyla yazılmış dört sayfalık isimleri okuyor. Bunlar Sri Lanka'daki iç savaş sırasında ortadan kaybolan 124 koca, baba ve erkek kardeş. 60 yaşındaki Tamil kadın daha sonra bir pankart alıyor ve diğer üç kadınla birlikte ülkenin doğusundaki hareketli Batticaloa şehrinde "adalet yürüyüşüne" başlıyor. Bu onların art arda 1.604'üncü protesto günü. 1983'ten 2009'a kadar Sri Lanka, Sinhalese çoğunluğunu temsil eden hükümet güçlerinin ağırlıklı olarak Hindu azınlığa mensup olan Tamil ayrılıkçı isyancılarla çatıştığı bir iç savaşın sancıları içindeydi.
BM tahminlerine göre aralarında pek çok sivilin de bulunduğu 100.000'den fazla insan öldürüldü. On binlerce kişi ise ya güvenlik güçleri ya da Tamil Eelam Kurtuluş Kaplanları (LTTE) tarafından kayboldu ya da kaçırıldı, işkence gördü ve öldürüldü. Savaşın sona ermesinin üzerinden 15 yılı aşkın süre geçmesine rağmen kayıpların çoğunun akıbeti hâlâ bilinmiyor. Şikayetler, davalar, protestolar, uluslararası baskılar ve hükümetin tekrarlanan vaatleri sınırlı sonuçlar verdi. Thatkanamurthy'nin hikayesi, savaşın şiddetini ama aynı zamanda ailelerin, insanların başına ne geldiğini öğrenmek için verdikleri uzun mücadeleyi de yansıtıyor. Temmuz 1992'de, 34 yaşındaki kocası Nalathabi, tarlasında başından vurulmuş halde ölü bulundu. İfadelere göre bir asker tarafından öldürülmüştü. Durumu hemen polise bildirdi.
"Bana şunu söylediler: 'Eğer kocanızın bir asker tarafından öldürüldüğünü söylerseniz, o size asla geri dönmez'' diye anımsıyordu. Sonunda kimliği bilinmeyen bir kişiye karşı dava açtı. Kocasının cesedini teslim aldı, 50.000 rupi (bugünkü döviz kuruyla 151 dolara eşdeğer) tazminat aldı ve soruşturma durduruldu. Ocak 2000'de 19 yaşındaki oğlu Navanithan da ortadan kayboldu. Annesi onun Tamil isyancılar tarafından kendi saflarına katılmaya zorlamak için kaçırıldığına inanıyor. "Onu bir daha hiç görmedim" diyor. 2016 yılında yetkililerden akıbeti hakkında bilgi istedi. Cevap, akıbetinin bilinmediğiydi. "Bana verilen tek şey ortadan kaybolma belgesiydi; gerçek değil." Lakshmi Silva daha fazla cevap bulamadı. Temmuz 1990'da kocası otobüsle Colombo'ya giderken ortadan kayboldu. Silahlı adamlar onu bir kontrol noktasından kaçırdılar.
Tanıklar ona Kaplanların üyeleri olduklarını söyledi. Polise ve ayrılıkçılara yaptığı çağrılar yanıtsız kalırken, yaklaştığı kişiler onu sorun çıkarmaması konusunda uyardı. 1994 yılında hiçbir sebep belirtilmeden bir ölüm belgesi verildi. O tarihten bu yana hiçbir gelişme olmadı. Bugün 60'lı yaşlarında hayatına devam etmeye çalışan Lakshmi Silva, "Artık geri geleceğini sanmıyorum" diye itiraf ediyor. "Artık sadece çocuklarım için yaşıyorum" diyor. Ancak diğer kadınlar hâlâ umutlu. 61 yaşındaki Rajeswari Chithiravathivel, "Her zaman umut etmeye devam ettim" diyor. Evinin duvarında, karısıyla kızının arasında duran, gülümseyen bıyıklı bir adamın karakalem portresi asılı. Adam, Şubat 1989'da çift dışarıdayken maskeli adamlar onu kaçırınca ortadan kayboldu.