Hindistan'ın İndus Suları Anlaşması'nı (IWT) tek taraflı olarak askıya aldığı Nisan 2025'ten bu yana, bilim adamlarının çoğu bunu BJP liderliğindeki NDA hükümetinin siyasi bir kararı olarak ele alıyor. BJP'nin Hindistan Başbakanı Narendra Modi'nin Nehruvian döneminin 'hatalarını' 'düzelttiği' yönünde bir anlatı geliştirdiği doğru olsa da, son 18 aydaki kararlar ve gelişmeler Yeni Delhi'nin Pakistan'ı ekonomik olarak boğmak için uzun vadeli bir strateji geliştirdiğini gösteriyor. Hindistan'ın bu stratejik kampanyadaki birincil hedefi, Pakistan'ın dış politikasını dikte etmek, Keşmir konusundaki duruşunu zayıflatmak ve ikili ilişkilere hakim olmak için sistematik olarak uzun vadeli bir nüfuz aracına dönüştürdüğü Chenab Nehri'dir.
Hindistan, IWT'yi askıya almaya karar vermesinden bu yana geçen 18 ay içinde, Chenab'da devasa bir depolama, düzenleme ve yönlendirme altyapısı ağı oluşturmak için bu anlaşma boşluğundan agresif bir şekilde yararlandı. Esas olarak Chenab havzasında yoğunlaşan yeni ve hızlandırılmış hidroelektrik enerji projeleri, yaklaşık 414,04 milyar Hindistan rupisi tutarındaki devasa bir mali harcamayla desteklenen, 3.263 MW'lık temel kapasiteden 7.620,5 MW'a yükseldi. Hiçbir baraj veya derivasyon kanalı bir nehri kalıcı olarak kurutamaz. Bununla birlikte, yönlendirme kanallarıyla birleştirilmiş, oldukça senkronize, bağlantılı bir mega yapı ağı, nehir akışının zamanlamasını ve hacmini kimin kontrol ettiğini temel olarak belirleyebilir.
Hindistan iki yönlü bir strateji uygulamaya çalışıyor; yani depolama kapasitesini artırmak ve Chenab'ın suyunu yönlendirme yeteneğini geliştirmek. Hindistan'ın stratejik yol haritası, kapsamlı yerel saptırmaların yanı sıra beş mega projeyi içeriyor. Buna Sawalkot (1.856 MW), Kirthai I & II (1.320 MW), Pakal Dul (1.000 MW), Ratle (850 MW) ve Bursar Depolama (800 MW) dahildir.
Hindistan'ın altyapı atılımı Mayıs 2025'te Uri-II projesi (240 MW) için ihale ilanıyla başladı ve bunu Haziran 2025'te Dulhasti-II projesi (260 MW) için ihale duyurusu izledi. Faaliyet Temmuz 2025'te iki önemli duyuruyla hızlandı: Birincisi, Salal Barajı Rezervuarında biriken çökeltilerin uzaklaştırılmasına yönelik bir ihale ve ikincisi, uluslararası rekabetçi ihale kapsamındaki Sawalkot projesi (1.856 MW) ihalesi. Mart 2026'da, son derece tartışmalı Chenab-Beas Bağlantı Tüneli Projesi (Link-3) için resmi ihale duyurusunun yanı sıra, hem Uri-I II. Aşama hem de Dulhasti II. Aşama projeleri için inşaat sözleşmeleri resmi olarak imzalandı. Bahsi geçen bu projeler, kabaca 7.287 MAF'lık bir kombine potansiyel yönlendirme ve depolama kapasitesine sahiptir. Yıllardır Yeni Delhi, Pakistan'ın ekonomik temellerini zayıflatmak için uluslararası platformları ve kurumsal araçları stratejik olarak kullandı.
Chenab-Beas Bağlantı Projesi özellikle önemlidir. 23,52 milyar Hindistan rupisi olarak bildirilen bütçeyle, suyun Chenab'ın önemli bir kolu olan Chandra nehrinden 8,7 kilometrelik bir tünel yoluyla Beas havzasına ve 113 kilometrelik bir kanal ağı üzerinden doğu Hindistan eyaletlerine aktarılmasını öneriyor. Yıllık 1,9 MAF'ın Chenab havzasından önerilen saptırılması, IWT'nin III. Maddesine uygunluk konusunda ciddi soruları gündeme getiriyor. Manipülasyon tehdidi veya Chenab'ın zayıf noktaları Pakistan'ın ekonomik hayatta kalması, sosyal istikrarı ve ulusal güvenliği için doğrudan bir risk oluşturuyor. Chenab, ülkenin tartışmasız gıda sepeti olan Pencap'ın merkezindeki 11'den fazla bölgedeki tarım arazilerini doğrudan suluyor. Bu bölgeler f'nin en yoğun çekirdeğini oluşturur.