Ünlü Hırvat şarkıcı Miša Kovač'ın ölüm haberi Poljud stadyumunun genel konuşmasında duyuruldu ve onun kariyeri, müzik sahnesinde yarım asırdan fazla bir süreye damgasını vurdu. Mate Mišo Kovač, eski Yugoslavya bölgesindeki en ünlü ve sevilen pop müzik şarkıcılarından biriydi. Şarkıları nesillerce hâlâ bilinen ve söylenen zamansız hitlere dönüştü ve plak şirketinin verilerine göre kariyeri boyunca 20 milyondan fazla plak ve diğer ses taşıyıcılarını sattı. Efsanevi Miša Kovač'ın ayrılış haberi tüm bölgeyi sarsarak Yugoslav popüler müzik tarihindeki en büyük sayfalardan birini kapattı. Kitleleri yönlendirmek için şarkı söylemek zorunda kalmayan adam gitti; Vardar'dan Triglav'a kadar tıklım tıklım dolu salonların her dizeyi uyum içinde devralması için elini kaldırması yeterliydi. Bununla birlikte, altın plaklar ve festival zaferleri denizinde, kariyerinin kimlik kartı ve milyonlarca kolektif marş olarak yazılı bir parça kaldı: ölümsüz balad "Ostala si videv ista".
Tartışmasız bir yazarın atölyesinin kaleminden, beste ve düzenlemesi Đorđe Novković'e, zamansız sözleri ise Željko Sabol'a ait olan şarkının prömiyeri 1975'te Split'teki festivalde yapıldı. Festival ana jüri ödülünü kazanamamasına rağmen seyirci tüm protokollere karşı çıktı. Bu parçanın adını taşıyan albüm yüz binlerce kopya sattı ve şarkı her eve, bara ve radyoya girdi. Yirmi milyon insan bunu biliyor ve söylüyordu. "Ostala si vej ista"yı Misha'nın tüm eserlerinden ayıran şey, basit ama acı verici derecede gerçekçi dramaturjisidir. Bu acıklı bir ağıt değil, yılları ve kilometreleri aşan eski aşıkların şans eseri buluşmasını anlatan sinematik bir hikaye. dün ikimizin birbirimizi görmemiş olduğunu... Mišo, metni samimi bir dramayla ve hesaplamalara tahammülü olmayan o kaba, Akdeniz duygusallığıyla sundu. B92'ye göre, en az bir kez, bir zamanlar sevdiği biriyle tanışan herkes, o sessizlikte ve ayak seslerinde kendini tanıdı.
Koro sadece bir şarkının korosu değil, aynı zamanda günlük konuşmanın içine dokunmuş bir cümle haline geldi. Misha'nın konserlerinde bu dizeler artık ona ait değildi; kendileriyle büyüyen, birbirini seven, ayrılan ve yaşlanan insanlara aittiler. Mišo Kovač bir efsane haline geldi ama arkasında zamanın aşındıramayacağı bir müzik anıtı kaldı. Bazı isimsiz şehirlerin ışıkları altında rastgele karşılaşmalar olduğu sürece hem şarkı hem de onun eşsiz yorumcusu hep aynı kalacak. Bizi takip edin: ViberFacebookInstagramXGoogle NewsYouTubeTikTok "Nezavisne novina" portalından metnin bir kısmının (makalenin %20'sine kadar veya maksimum 250 kelimeye kadar) alıntılanmasına, kaynağın zorunlu olarak belirtilmesi ve orijinal metne açıkça görünür ve yeterli bağlantı verilmesi koşuluyla özel izin alınmadan izin verilir. Metnin tamamının veya büyük bir kısmının iletilmesi veya kopyalanması, fotoğraf ve video içeriğinin indirilmesi yalnızca editörlerin önceden yazılı izni ile mümkündür. Ayrıntılı kurallar Telif Hakkı Politikasında mevcuttur.