Kiev, Ukrayna - Karadeniz kıyısındaki balıkçılar ve kaçak avcılar sıklıkla ağlarına dolanmış boğulmuş yunuslar buluyorlar. Yüzgeçlerini kesip denize bırakarak onları serbest bırakıyorlar. Derilerinde net izler bulunan vücutları genellikle karaya çıkar. Moskova, Ukrayna'nın Karadeniz kıyılarının tamamını işgal etmeye çalışırken, Rusya'nın 2022'deki geniş çaplı işgali nedeniyle Karadeniz'e kıyısı olan ülkelerde balıkçılık ve kaçak avcılık azaldı. Başarısız oldu; ancak güney Ukrayna'daki Tuzly Lagünleri milli parkında baş araştırmacı olan Ivan Rusev'e göre, devam eden çatışmalar "yüzlerce kat daha fazla" şişe burunlu ve kısa gagalı yunusları ve liman domuz balıklarını öldürüyor. Rusev Al Jazeera'ye, yalnızca 2022 yılında yaklaşık 50.000 yunusun bu şekilde öldüğünü ve 2026 yılına gelindiğinde bu sayının 120.000'i, yani Karadeniz'deki dört deniz memelisinden birini aştığını söyledi.
Yunuslar en büyük yırtıcı hayvanlardır ve onların yok olması, zaten mühimmattan kaynaklanan kimyasallardan, düzinelerce batık veya hasarlı savaş gemisinden, tankerden ve yük gemisinden dökülen petrol, yakıt ve bitkisel yağlardan etkilenen Karadeniz ekosistemini daha da mahvediyor. Ölü yunusların çoğunun hâlâ yüzgeçleri var ama aç görünüyorlar. Patlamalar, savaş gemilerinden fırlatılan seyir füzeleri ve askeri sonar sistemleri kafalarını karıştırıyor, birincil hayatta kalma araçları olan ekolokasyonu sağır ediyor ve yön bulmalarını, iletişim kurmalarını ve avlanmalarını engelliyor. Göçmen kuşlar için bir mola ve üreme alanı olarak hizmet veren 280 kilometrekarelik (108 mil kare) tuzlu lagünleri kapsayan parkı bulunan Rusev, "Bir yunus balık tutamazsa, hızla kilo verir" dedi. Yunuslar, atık su, tarımsal atıklar, mikroplastikler ve antibiyotiklerden kaynaklanan kirletici maddeleri zaten biriktirmiş olan balina yağlarını tüketmeye başlıyor.
Kendi kendilerini zehirlemeleri bağışıklık sistemlerini etkisiz hale getiriyor ve morbillivirüs adı verilen virüsün neden olduğu ölümcül solunum yolu enfeksiyonlarına yenik düşüyorlar. Karadeniz dünyanın en gençlerinden biridir; bazı akademisyenler, yaklaşık sekiz bin yıl önce, Boğaziçi Boğazı'nın patlayarak açılmasına ve İncil'de anlatılan Büyük Tufan'a neden olmasına kadar buranın bir tatlı su gölü olduğunu öne sürüyorlar. Deniz suları oksijenden yoksundur ve 50 ila 100 metrenin altında hiçbir fauna veya florayı desteklemez. Savaşın kronik çevresel hasarı başka bir şokla daha da kötüleşti: 2023'te Dnipro Nehri üzerindeki dev Kakhovka barajının yıkılması, gübre akışı, ağır metaller ve makine yağıyla kirlenmiş 18 kilometreküp (4,3 mil küp) suyun çoğunu serbest bıraktı. Karadeniz ülkelerinde balıkçılığın İstanbul yakınlarında tespit edilen kısıtlamalar, yasaklar ve deniz mayınlarından etkilenmesine rağmen kefal ve lüfer gibi balık türleri kıtlaştı. Değişiklikler kaçınılmaz olarak yunusları etkiliyor.
Rusev, "Yunuslar besin zincirinin en üstünde yer aldığından zooplanktondan balığa kadar her şey onlara ulaşıyor" dedi. Diğer Karadeniz ülkelerinden (Bulgaristan, Romanya, Türkiye) çevreciler de, ölüm nedenleri her zaman tespit edilemese de yunus ölümlerinde ani bir artış olduğunu bildirdi. Bulgaristan'ın en eski doğa koruma grubu olan Yeşil Balkanlar'dan Dimitar Popov, Al Jazeera'ye şöyle konuştu: "Karaya vuran ölü deniz memelilerinin çoğu genellikle ileri düzeyde ayrışma aşamasındadır, bu da ağ izlerinin ve diğer izlerin tespitini neredeyse imkansız hale getirir." Kendisi de "savaş gemileri ve denizaltıların sonar sistemlerinin deniz memelilerini, yankı bulma ve işitme yeteneklerini kesinlikle etkilediği" konusunda Rusev'le aynı fikirde. Bu arada, Rus çevre gözlemcileri yunus ölümlerinin sebebini "parazitlere" ve "virüs enfeksiyonlarına" bağladılar.