Önde gelen ekonomist John Edwards, Avustralya'nın Çin ile olası bir çatışmaya yönelik hazırlıklarının "nispeten yüzeysel bir anlayışı" yansıttığını savunuyor. Avrupa, Kanada, Endonezya, Malezya ve Hindistan'ın böyle bir çatışmaya hazırlanmadığını belirtiyor. Avustralya neden olmalı? Eski İşçi Partisi başbakanı Paul Keating'in eski kıdemli ekonomi danışmanı Edwards, bu gözlemini Ekim ayında yayınlanan bir Lowy Enstitüsü makalesinde ve bir gazete röportajında dile getiriyor. Bunun yerine ABD-Çin rekabetini potansiyel bir avantaj olarak görüyor. Washington'daki bir güvenlik ortağı ile Pekin'deki büyük bir ekonomik ortak arasında oturmak, Canberra'nın taraf seçmemesi koşuluyla Avustralya'nın 25 yıl boyunca refahını destekleyebilir.
"Revizyon: Avustralya değişen dünya ekonomisine nasıl uyum sağlayabilir?" başlıklı makalesinde, güçlerin "şiddetli rekabeti ve aralıklı düşmanlığının" Avustralyalılar için "çoğunlukla bir endişe kaynağı" olduğunu yazıyor. Ancak Avustralya için ABD-Çin rekabeti bir “hediye”: Dengedeki iki süper güç, tek bir baskın gücü yendi. İlişkiler düşmanca hale gelirse Avustralya iyi durumda olmayacaktır ve ekonomik devlet yönetimi bunu önlemeye yardımcı olmayı hedeflemelidir. Guardian'a verdiği bir röportajda Edwards, ikisinin de kazanamayacağı bir yarışta 25 yıl içinde en büyük ekonomiler olarak kalacağını söyledi. Küçük ülkeler iki büyük ortağa sahip olmanın avantajını yaşıyor. "Yapabileceğimiz en kötü şey birini diğerine tercih etmek" dedi. Avustralya'nın Çin'in ekonomik yaptırımlarını "uysallıkla kabul etmemesi" veya Pekin'i "kışkırtmak için yolumuzun dışına çıkmaması" gerektiğini de sözlerine ekledi. Canberra, ulusal güvenliği ekonomik devlet yönetimine tercih etti ve yabancı yatırıma daha açık olmalı.
Edwards, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, eski patronunun ABD tahakkümünden arınmış bir dış politika tercihini paylaşıyor. Keating giderek askerileşen ittifakı yüksek sesle eleştiriyor. Keating gibi eleştirmenler, Aukus'un Avustralya'nın savunma yeteneklerini ve teknolojisini ABD'ye o kadar sıkı bağladığını ve bağımsız operasyonel karar alma sürecini etkili bir şekilde kaybettiğini savunuyor. Avustralya Savunma Gücü büyük ölçüde Amerikan donanımına, istihbaratına ve teknolojisine güveniyor; bazı analistler, yapısal bir bağımlılığın onu ABD sistemlerinden bağımsız olarak gerçekçi bir şekilde çalışamaz hale getirdiğini söylüyor. Bağımsız yorumcular ayrıca, Avustralya hükümeti ve ABD kuruluşları da dahil olmak üzere yabancı savunma yüklenicileri tarafından finanse edilen Avustralya Stratejik Politika Enstitüsü gibi düşünce kuruluşlarını, Washington'un özellikle Çin konusundaki önceliklerini yakından yansıtan bir güvenlik anlatısı nedeniyle suçluyorlar.
Keating, özellikle Aukus'u ve Avustralyalı vergi mükellefleri tarafından ödenen aşırı fiyatlı nükleer enerjili denizaltılarını eleştiriyor. Denizaltıların Avustralya kıtasının savunmasından ziyade Güney Çin Denizi'ndeki (Çin'e karşı) saldırı operasyonlarına daha uygun olacağını savunuyor. Benzer şekilde, Julia Gillard'ın İşçi Partisi hükümetinin dışişleri bakanı Bob Carr, 2023'te çevrimiçi bir röportajda Tayvan'ın asla Avustralya için bir savaş nedeni olmaması gerektiğini söyledi. "Tayvan halkının karşı karşıya olduğu en kötü şey bugün Hong Kong'da yaşananlar ise, o zaman savaş için bir nedenimiz yok" dedi. Hong Kong'daki ulusal güvenlik yasasının kaldırılmasını istiyor ancak şehrin "büyük ölçüde kendi sistemi var" ve Tayvan için de bu sonucu kabul edebilir.
Carr, tek Çin politikasının bölgesel barışı ve Tayvan'ın özerkliğini koruduğunu söyledi: "1972'de bilge adamlar tarafından müzakere edilen bu küçük diplomatik formülün mimarisi altında, Çin'in Tayvan üzerindeki iddiasını bir eyalet olarak kabul ediyoruz. Bu, barışı koruyan diplomatik bir formül." Yine de çok fazla