Port Sudan, Sudan – Amina Khalafallah, kendisi ve dört çocuğu için her gün suya 10.000 Sudan poundu (paralel piyasa kuruyla 1 dolar) harcıyor. 30 günlük bir ay boyunca bu, 300.000 pounda (30 $) tekabül ediyor; bu da onun tüm aylık maaşına eşdeğer. Khalafallah, evinin borulu su şebekesine bağlı olmadığı Doğu Sudan'daki Port Sudan'ın Deim Mayo semtinde yaşıyor. Bunun yerine, 18 litre için 1.000 pound (0,10 dolar) ücret alan sokak satıcılarına bağımlı. Khalafallah özel bir kurumun kafeteryasında çalışıyor, kocası ise başka bir eyalette çalışıyor ve elinden geldiğince ona yardım etmek için para gönderiyor. Aile, zar zor geçinmeye yetecek parayı buluyor ama Khalafallah sık sık borç almak zorunda kaldığını söylüyor. Birleşmiş Milletler Kalkınma Programı'na (UNDP) göre, Sudan'da üç yıldan fazla süren savaşın ortalama gelirleri en son 1990'ların başında görülen seviyelere geri getirdiği Sudan'da tipik bir hikaye bu.
Sıcak aylar, su fiyatlarının artması ve satıcıların bulunmasının zorlaşması nedeniyle ek zorluklar getiriyor. Khalafallah, Al Jazeera'ye şöyle konuştu: "Bazı temel ihtiyaçlarımızı karşılamak zorunda kalsak bile, diğer ev ihtiyaçlarımızı karşılamadan önce yaz aylarında su için bir kenara ayırdığımızdan emin oluyoruz." Afrika Kalkınma Bankası'na (AfDB) göre, temiz suya erişim Sudan'ın en acil ihtiyaçlarından biri ve milyonlarca çocuk su kaynaklı hastalık riskiyle karşı karşıya. Ülkenin diğer bölgelerinde yaşanan çatışmalara karşı nispeten güvenli olan Sudan Limanı'na, savaş nedeniyle yerlerinden edilen insanların gelişi, zaten kırılgan olan altyapı üzerinde ek bir baskı oluşturdu. AfDB, şehrin su tedarikinin talebin yüzde 40'ından azını karşıladığını bildirdi. Port Sudan'ın karşılaştığı en büyük sorunlardan biri Arbaat Barajı'nın çökmesidir. Sudan Limanı'nın kuzeybatısındaki Kızıldeniz Tepeleri'nde yer alan bu bölge, bir zamanlar kıyı kentinin günlük su ihtiyacının yarısını karşılıyordu.
Ancak Ağustos 2024'te şiddetli yağışlar ve su baskınları barajın çökmesine, mansaptaki köylerin yok olmasına, boru hatlarına ve kuyulara zarar vermesine neden oldu. Çökmenin bir sonucu olarak tüm mahalleler kamyonlarla yapılan pahalı su dağıtımlarına bağımlı hale geldi. 30 yaşındaki Ahmed Osman, son üç yılını evlere su dağıtan sokak satıcılarına su sağlayan bir su dağıtım istasyonunda çalışarak geçirdi. Nisan 2023'te Sudan savaşı başladığında Osman, satıcılardan en az 250 litre su taşıyan eşeklerin çektiği bir arabayı doldurmaları için 4.000 Sudan poundu (0,40 dolar) ücret aldığını söyledi. O zamandan bu yana bu fiyatların, özellikle suyu dağıtım istasyonuna taşımak için gereken yakıt olmak üzere artan işletme maliyetleri nedeniyle keskin bir şekilde arttığını söyledi. Osman, Al Jazeera'ye şöyle konuştu: "50.000 litre su taşıyan bir su tankerinin maliyeti, savaş öncesindeki yaklaşık 450.000 pounda kıyasla şu anda 1,5 milyon Sudan pounduna [150 dolar] ulaştı."
Osman suyu satıcıların arabalarına pompalamadan önce depolama tanklarında tutuyor. 250 litrelik bir arabayı doldurmak için 16.000 pound (1,60 $) alıyor. Osman, masraflarının ardından kendisi ve ortağı arasında paylaştırılan günde yaklaşık 70.000 pound (7 $) kâr elde ediyor. Rehabilitasyon çalışmaları hasarlı su şebekesinin bazı kısımlarını onardı. UNDP'ye göre restorasyon çalışmaları arasında 15 sondaj kuyusunun açılması veya iyileştirilmesi, 17 kilometrelik (10,5 mil) yeni boru hattı döşenmesi ve güneş enerjisiyle çalışan pompaların kurulumu yer alıyor. UNDP, restore edilen sistemin yaklaşık 230.000 kişiye su sağlayabileceğini söyledi. Ancak bu yine de P'nin tamamına su sağlamaya yeterli olmayacaktır.