KARACİ: 11 Pakistanlı balıkçı, balık tutmak için bilmeden Hint sularına geçtikleri için Hindistan hapishanelerinde birkaç yıl geçirdikten sonra Cuma sabahı Karaçi'de aileleriyle yeniden bir araya geldi. Adamlar yaklaşık iki ay önce Hintli yetkililer tarafından Wagah Sınırı'ndan teslim edilmişti. Cuma günü Edhi Vakfı onları ambulansla Lahor'dan Karaçi'ye getirdi. Ailelerinin sabahtan beri beklediği Merewether Kulesi yakınındaki Edhi Merkezine saat 11.30'da vardılar. Dört ile dokuz yıl arası hapiste olan balıkçıların nihayet aileleriyle buluştuğu bu dokunaklı buluşmaydı. Sekiz yıldır Hindistan'da hapiste olan Machhar Kolonisi'nden Kamal Hassan Bengali gibi bazıları yeni aile üyeleriyle tanışmak için geri döndü. Ancak eve geldiğinde annesinin onu karşılamak için orada olmayacağını bildiği için gözleri nemlendi.
Kamal, Dawn'a sekiz yaşındaki yeğeni Areeba'yı yakınında tutarken, "Teknemizin Hindistan sahil güvenliği tarafından ele geçirildiği gün, annemin vefat ettiği gündü. Onun bana üç yıl sonra ulaşan bir mektuptan geçtiğini öğrendim" dedi. Gözyaşları arasında gülümseyerek, "Onunla (Areeba) ilk kez tanışıyorum" diye ekledi. Teknesinin karşı kıyıya nasıl geçtiği sorulduğunda, motor arızası yaşadıklarını, ardından teknenin Hindistan sularına doğru sürüklendiğini söyledi. Kemal'in yedi erkek kardeşinin tamamı ve kız kardeşi son sekiz yılda evlendi. Kız kardeşi Manzoora, Dawn'a annelerinin gitmesiyle ona iyi bir eş bulma sorumluluğunun artık onun omuzlarına düştüğünü söyledi. "Artık eve döndüğüne göre onu yakında evlendireceğim" dedi. Kamal'la birlikte aynı gemide bulunan yine Machhar Kolonisi'nden Noor Nabi Bengali, Hint esaretinde geçirdikleri günleri üzüntüyle hatırladı.
"Bize kötü yiyecekler verildi. Hapishanede bize yedirilen mercimek ve sade pirinç ya da patates ve karnabahar körileri, bozulduğu için bazen pis kokardı" dedi. Şah Bandar'dan Khamiso Siddiq Mallah, neredeyse dört yılını Hindistan esaretinde geçirdiğini söyledi. Şimdi 60 yaşında olan adam, geri döndüğüne göre artık balığa dönmeye niyeti olmadığını söyledi. “İşçi olacağım ama asla denize dönmeyeceğim” dedi. Korangi'li Abdul Rehman, dokuz yıldır Hindistan'da hapiste olduğunu söyledi. Adı sorulduğunda, "Teknemin adını hatırlamıyorum" dedi. "Sadece Hindistan'da hapishanede yediğim korkunç yemekleri ve parmaklıklar ardında geçirdiğim yalnız günleri hatırlıyorum" diye paylaştı. "Hapishane personelinin biz Pakistanlılara karşı tutumu, düşman bir ülkede olduğumuzu bir an bile unutmama izin vermedi. Bize hayvanlardan daha kötü muamele ettiler." Üç buçuk yıldır cezaevinde olan Badinli Mehboob Ali Molla, çocuklarını görmek için sabırsızlandığını söyledi.
"Yolculuğum burada bitmiyor. Hala Badin'deki köyüme gitmem gerekiyor" dedi. "Evde görmek için sabırsızlandığım üç çocuğum var." Machhar Kolonisi'nden Basheer, yalnızca balık tutmayı bildiğini, dolayısıyla geçimini sağlamak istiyorsa bunu yapmaktan vazgeçemeyeceğini söyledi. "Ama yapacağım şey asla Sindh'de balık tutmamak. Hindistan sınırına değmeyen Belucistan'da balık tutacağım" dedi. "Artık ülkeme döndüğüme göre, Hindistan hapishanesinde kaybettiğim 70 kiloyu geri kazanmak için iyi ve sağlıklı yiyecekler yiyeceğim" diye ekledi. Bu sırada beş yıldır kayıp balıkçı kardeşini arayan Thattalı Saleem Sabro, Basheer'i iyice görmeye geldi. Dawn'a "Kardeşim Ahmed Ali'ye benziyor" dedi ve şöyle açıkladı: "Ne zaman Pakistanlı gelse buraya gelirim.