2005 yapımı "Beni Özleyeceksin" belgeseli Teksaslı şarkıcı ve gitarist Rocky Erickson'un sıradışı ve değerli mirasını izleyicilerle buluşturdu. Film, etkili psychedelic garaj grubu 13th Floor Elevators'taki günlerinden çalkantılı aile ilişkilerine ve zihinsel sağlık sorunlarına kadar, müziği güçlü bir iç kargaşa damgası taşıyan eşsiz bir sanatçıyı sergiledi. Eski grubunun müziğinin "High Fidelity" filminde ve Lenny Kay'in ünlü garaj single derlemesi "Nuggets"ta yer alması hayranlar için çok şey ifade ediyordu. Ancak Erikson'un kült statüsü, 2019'daki ölümünden sonra bile solo albümlerinin kolayca bulunabileceği anlamına gelmiyordu. Bu nedenle, Rocky Erikson'un "The Evil One" albümünün Fire Records tarafından nadir fotoğraflar ve bir koleksiyon kitabıyla birlikte lüks bir şekilde yeniden basılmasından özellikle memnun.
1978 ve 1979'da kaydedilen materyal, tüm kataloğundaki en iyi başarı için en ciddi adaylardan birini temsil ediyor. "The Evil One" punk, lo-fi, heavy metal ve blues rock hayranlarının ilgisini çekecek kadar gürültüye, tüyler ürpertici şarkı sözlerine ve vokal gaddarlığına sahip. İğnenin ilk dokunuşundan plağa kadar, açılış "İki Başlı Köpek (Kırmızı Tapınak Duası)", Kremlin'dekinden daha az olmayan, acı ve acı hakkında bulaşıcı bir riff ve sözlerle vuruyor. "Night of the Vampire", "Creature with the Atom Brain" ve "Click Your Fingers Applauding the Play" şarkılarındaki tempo değişiklikleri ve ek ses efektleriyle riffler albümü taşımaya devam ediyor. Öne çıkan, bir Cadılar Bayramı partisini ve şehvetli bir rock konserini kolayca başlatabilecek son derece akılda kalıcı bir şarkı olan "Don't Shake Me Lucifer".
Erikson'un gücü tam da hayalet motifleri, iyi rock'n roll'un sağladığı anlık, fiziksel zevkten ayırmamasında yatmaktadır. Canavarların, vampirlerin ve karanlıktan gelen tehditlerin altında kulaklarda çınlayan şarkılar var. Başlıklar ve şarkı sözleri, dinleyiciyi kolayca Erikson'un eski korku ve B-filmlerinin büyük bir hayranı olduğu sonucuna götürebilirdi. Ancak daha yakından bakıldığında, korkunç ikonografinin onun için dekorasyondan çok daha fazlası olduğu ortaya çıkıyor. Dinleyici için iblisleri hayal ettiğini söylediği "I Think of Demons" şarkısının sözleri veya "Bloody Hammer"daki doktorların, psikiyatristlerin ve tehdit altındaki bir zihnin sahneleri, korkunun onun temel ifade araçlarından biri olduğunu gösteriyor. Bu görüntüler korkutucu ve her zaman tam olarak anlaşılamıyor. Ancak müziğin sertliğini artıran ve sorunlu ama ilham veren bir yazarla karşılaşma izlenimi bırakan şey tam da bunların anlaşılması güçlüğüdür.
Erikson net bir açıklama sunmuyor. Şarkıları daha çok arkasında bir tehdidi, acıyı ve durdurulamaz bir yaratma ihtiyacını aynı anda duyabileceğiniz açık bir kapı gibidir. Büyük Britanya ve Kuzey Amerika'daki güçlü punk dalgası sırasında yaratılan bu tür materyallerin neden daha fazla tanınmadığını merak etmemek elde değil. Korku motifleri, bozuk gitarlar ve vurgulanmış yankılanmanın birleşimi, The Cramps ve Erikson'un Teksas vatandaşı Muhterem Horton Heat gibi isimlerle ilişkilendirdiğimiz teatral, riff odaklı rock and roll'un alanını genişleten müzikle "The Evil One"ı sıralıyor. Birlikte ele alındığında bu şiirler, Erikson'un, huzursuzluğunu bir kahvehanedeki sandalyeden sessizce dile getiren bir şair olmayı amaçlamadığını açıkça ortaya koyuyor. Eğer kendi içine girip sorunlu ruhunu keşfedecekse, rock and roll'un sunduğu tüm araçları kullanacaktır. Bu plakta gösterişli şarkı sözlerine ya da bar önünde utangaç bir geri çekilmeye yer yok