Her Cadılar Bayramında canavarları evimize davet ederiz. Vampirler, zombiler, cani palyaçolar; hepsi güven verici derecede hayali. Bugünlerde onlardan korkmak bana daha zor geliyor. Çalışma hayatımın çoğunu, gerçek hayattaki yetenekleri bir korku senaryo yazarı tarafından aşırı bulunarak reddedilecek yaratıkları düşünerek geçiriyorum. Sokması, etinize sıcak bir çivi çakılmasına benzetilen muazzam bir "cinayet" eşekarısı. Nehir yataklarını büyük balçık yığınlarıyla boğabilen, "kaya sümüğü" adı verilen bir alg. Ya da muhteşem yaşlı ağaçları öldürebilecek bir mantar taşıyan, susam tanesi büyüklüğünde bir böceğe ne dersiniz? Kabuslarıma hoş geldin. İstilacı türler ve yok oluşlar üzerinde onlarca yıl çalışmış biri olarak bana sık sık hangi potansiyel istilacıların beni en çok endişelendirdiği soruluyor. Şaşırtıcı derecede zor bir soru. Başka bir yerde yaşayan binlerce tür, buraya gelmeleri durumunda ciddi zararlara neden olabilir ve küresel ticaret ve seyahat, onlara otostop çekmek için giderek daha fazla fırsat sağlıyor.
Ama Cadılar Bayramı şerefine, ekolojik korku odamın birkaç sakini burada. First, rock snot (Didymosphenia geminata). Bu tatlı su yosunu, nehir yataklarını kaplayan kalın matlara dönüşebilir. 2004 yılında Yeni Zelanda'yı işgal etti ve o zamandan beri oradaki su yolları yoluyla yayıldı, ıslak balıkçılık ve eğlence ekipmanlarıyla nehirler arasında taşındı. Avustralya şu ana kadar bunu dışarıda tuttu ve biz de öyle kalmasını umuyoruz. İstilacı türleri konu alan korku filmlerinde önleme, pek de ünlenmeyen bir kahramandır; dramatik bir son olmadığında başarıya ulaşır. Hiçbir nehir balçıkla boğulmadı, hiçbir yaban hayatı kaybolmadı, son perdede yenilecek bir canavar yok. Hiçbir bakan "Korkunç bir şey hâlâ mevcut değil" yazılı pankartın altında basın toplantısı yapmıyor. Ancak burada bulunan bir şey, çokfag atış deliği delicidir. Neredeyse görünmez olmasına rağmen son derece korkutucu bir canavar, ilk kez 2021 yılında Perth'te tespit edildi ve daha fazla otostop çekebilirse ülkemizi mahvetme potansiyeline sahip.
Kurbanları arasında Perth'in parklarını ve kamusal alanlarını gölgeleyen muhteşem yaşlı ağaçlar da var. Onu kontrol altına almaya çalışmak, ağaçların kesilmesini ve yok edilmesini gerektirdi. Doğu kıyısına ulaşması durumunda Sidney'in ağaç örtüsünün yüzde 47'sini yok edebileceği tahmin ediliyor. Daha kuzeyde, başka bir potansiyel istilacı neredeyse kapıyı çalıyor. Tırmanan levrek, su dışında saatlerce hayatta kalabilen ve su kütleleri arasında karada kıvrılabilen bir balıktır. Ayrıca onu yemeye çalışan hayvanların boğazlarına takılabilecek keskin dikenleri vardır. Papua Yeni Gine'yi işgal ettikten sonra yakın zamanda Torres Boğazı'ndaki adalara ulaştı. Bir de ülkeye bilinçli olarak getirdiğimiz hayvanlar var. Gelincikler, vahşi doğada yaşamaları halinde oluşturabilecekleri ciddi tehdide rağmen, Avustralya'nın bazı bölgelerinde popüler evcil hayvanlar olmaya devam ediyor. Ayrıca yasa dışı olarak esaret altında tutulan Birmanya pitonları ve diğer egzotik yılanlar da var.
Kafesin duvarlarına biyogüvenlik sistemiymiş gibi davranma gibi talihsiz bir eğilimimiz var. Ancak hayvanlar kaçıyor veya daha da kötüsü insanlar istenmeyen evcil hayvanları serbest bırakıyor. Her istilacı popülasyon bir yerden başlar. Ve dikkat çekici bir şekilde, karışıma bir başka zorlu avcıyı eklemeyi düşünüyoruz. Avustralya hükümeti, evcil kediler ile Asya leopar kedilerinin melezi olan Bengal kedilerinin evcil hayvan olarak ithal edilmesine izin vermeyi düşünüyor. Atıştırmalık boyutundaki memelilerimizden herhangi biri için bir kabus. Elbette bu yaratıkların hiçbiri kasıtlı olarak kötülük yapmıyor. Doğa kötü adamlarla uğraşmaz. Korku geliyor