Parlamento son zamanlarda Pakistan demokrasisinin geleceğini tartışıyor, ancak liderlerimiz aynı zamanda birbirlerinin pozisyonlarını kabul etme kapasitesini geliştirmedikçe bu tartışmalar boşa gidecek. Geçtiğimiz iki gün, hükümet ve muhalefet partilerinin demokrasinin şu anki oldukça üzücü durumu için suçlamada bulunduklarına tanık oldu. Çarşamba günü, JUI-F başkanı Mevlana Fazlur Rehman hükümeti Anayasayı kötüye kullanmak ve anayasaya aykırı tedbirlere başvurmakla suçladı. Ayrıca, hükümetin çatışma ve şiddet politikasını sürdürmesi halinde partisinin hükümete direnerek "ölmeye hazır" olduğunu söyledi ve çıkış yolu olarak yeni bir Demokrasi Şartı önerdi. Hükümet ile PTI arasında arabuluculuk yapma çabalarının, hükümetin rotayı değiştirmesi ve KP'de acil durum ve vali yönetimini yürürlüğe koyması nedeniyle başarısız olmasından üzüntü duyan Mevlana, siyasi liderliğin parlamentonun işini yapamayacak kadar hoşgörüsüz hale geldiğini söyledi. Yanlış değildi ama hata yalnızca hükümetin değildi.
Mevlana'nın azarlaması iki tür tepkiye neden oldu. Savunma Bakanı Khawaja Asif, JUI-F şefinin KP'de iktidar payının reddedilmesinden dolayı sadece kırgın olduğunu ima ederek kişisel saldırılara yöneldi. PPP Başkanı Bilawal Butto-Zardari ise daha ihtiyatlı davrandı. Her ne kadar o da parlamentonun işlevsizliğinin büyük kısmını muhalefete yüklese de, yine de muhalefetin yetkilerini kullanması ve parlamento komitelerine geri dönmesi yönünde çağrıda bulundu. Muhalefet sıralarına yaptığı konuşmada, "Bu Meclisin işlevsiz kalmasını isteyenler ve Pakistan halkının bundan faydalanmasını istemeyenler başarılı oldu" dedi. "Bu insanların hedeflerine ulaşmalarına yardımcı olmada rol oynadınız." PPP şefi bizi buraya getirme konusunda kendi partisinin rolünü dışarıda bırakmış olsa bile, Meclis'teki işlevsizliğin halkın çıkarlarından başka çıkarlara hizmet ettiğinin şaşırtıcı derecede samimi bir itirafıydı.
Henüz uzlaşamamış olabilirler ama hem iktidar hem de muhalefet partileri, süregelen kan davaları nedeniyle güvenilirliğini ve siyasi zeminini kaybetmiş durumda. Mevlana'nın yeni Demokrasi Şartı çağrısını her ne kadar memnuniyetle karşılasak da, iki tarafın parlamento komitelerinde birlikte oturmayı bile kabul edemediği bir dönemde bunu gerçekleştirmek zor görünüyor. KP'de olağanüstü hal ve valilik kuralının uygulanması, federal hükümetin büyük bir yanlış adımıydı ve müzakere yoluyla çözüme ulaşma şansını bozdu. Ancak muhalefet de bu çatışmadan çok az kazanç elde etti. Her iki taraf da kilit konularda biraz esneklik göstermedikçe, uzlaşmaya varmadıkça ve önkoşulsuz müzakerelere girmedikçe, kendi yarattıkları bu krizi daha da derinleştirme riskiyle karşı karşıya kalacaklar. Eğer koridorun her iki tarafında da yeterince milletvekili işlerin çok ileri gittiğini kabul etmeye istekli olursa, parlamento ve Pakistan demokrasisi için hâlâ umut olabilir. Soru şu ki, bunu yapmaya hazırlar mı? 30 Ekim 2026'da Şafak'ta yayınlandı