Başbakanın hırsları belirsiz olabilir, ancak Muhafazakar liderin aksine, seçmenleri ve İngiliz siyasetinin hâlâ Brexit etrafında kutuplaştığı gerçekleri takip ediyor, ancak referandumun üzerinden 10 yıl geçmesine rağmen tartışma koşulları çok farklı. Ya da öyle olmalılar. Rusya'nın 2022'de Ukrayna'yı işgal etmesi, Avrupa dayanışması tartışmalarını soyut bir alandan acil bir savunma ortaklığı meselesine taşıdı. Donald Trump'ın Avrupa demokrasilerine yönelik küçümseme ve Vladimir Putin'in hoşgörüsüne damgasını vuran ABD başkanlığı, Britanya'nın Washington ile herhangi bir "özel ilişkiye" güvenebileceğine dair güveni baltaladı.
Bu koşullar altında, Brexit'in yeniden değerlendirilmesinin gerekli olduğunu inkar etmek saçma olur. Başbakan, geçen ay İşçi Partisi konferansında yaptığı konuşmada bunu kabul etti ve yeniden katılmak da dahil olmak üzere her seçeneğin masada olduğu gelecekteki ilişkiler hakkında ulusal bir tartışma yapılması çağrısında bulundu. Avrupa şüpheci muhalefet bunların hiçbirine sahip değil. Muhafazakar lider Kemi Badenoch, hükümeti Avrupa sorununu gündeme getirerek bölünmeyi kışkırtmakla suçluyor. Bu hafta milletvekillerine İşçi Partisi'nin müzakere ettikleri Brexit anlaşması için Muhafazakar Parti'ye teşekkür etmesi gerektiğini söyledi.
Muhafazakarlar ve Reform Birleşik Krallık, Andy Burnham'a, bu yılın başlarında Makerfield'da 10. sıraya ulaşmak için fırlatma rampası haline gelen koltuk için kampanya yürütürken yaptığı yorumları hatırlatmayı seviyor. Bay Burnham, eski Brexit argümanlarını yeniden yayınlamanın "şu anda yapmamız gereken son şey" olduğunu söyledi. Bu, 2016'daki tartışmanın tam olarak tekrarlanmasının gerçekten anlamsız olacağı anlamında mevcut konumuyla tutarlı hale getirilebilir, bu nedenle bunun yerine farklı, daha geleceğe dönük bir şey öneriliyor. Bay Burnham'ı eleştirenler bunu bariz bir çizgi değişikliğini gizlemeye yönelik bir el çabukluğu olarak görüyor. Ancak modası geçmiş argümanları yeniden ele almak ile mevcut gerçeklerle ilgilenmek arasındaki ayrım hayati önem taşıyor.
Reform'la paylaşılan Muhafazakar görüş, Britanya'nın dış ve ekonomik politika çıkarlarının denetimini içermiyor. Böyle bir değerlendirmenin ortaya koyduğu gerçeklerle yüzleşme korkusu ve ideolojiye dayanmaktadır. Brexit, Britanya'yı daha da yoksullaştırdı ve dünya sahnesindeki nüfuzunu azalttı. Daha yakın bir AB ilişkisi için çoğunluğun desteğini gösteren kamuoyu yoklamalarının da gösterdiği gibi, halk bunu çok iyi biliyor. Bayan Badenoch'un tutumu da, Britanya'yı Avrupa insan hakları sözleşmesinin dışına çıkarma taahhüdü göz önüne alındığında samimiyetsiz. Bu, AİHM'nin Kuzey İrlanda için Hayırlı Cuma anlaşmasını düzenlemesi nedeniyle en bölünebilir Brexit tartışmalarından bazılarını anlamsız bir şekilde yeniden gündeme getirecek.
Bayan Badenoch ve Bay Burnham'ın gözlemlediği ancak farklı şekilde tepki verdikleri bir olgu, seçmenlerin referandumdan hemen sonraki dönemin zehirli siyasi atmosferine geri dönme arzusunun olmamasıdır. Muhafazakar Parti lideri bu hoşnutsuzluğu, Britanya'nın kıtadaki komşularıyla gelecekteki ilişkilerine ilişkin stratejik bir kavram eksikliğini haklı çıkarmak için kullanıyor. Başbakan'ın yaklaşımı ekümenik gibi görünerek, ileriye dönük en iyi yol konusunda ulusal fikir birliğine ulaşmayı arzuladığını söylerken, kişisel tercihleri konusunda muğlak bir tavır takınıyor. Bu belirsizlik, muhalefetin başbakanı Brexit'i geri almak için komplo kurmakla suçlamasına neden oldu, ancak aynı zamanda daha sağlıklı gerçeklere dayalı bir tartışma için gerekli bir koşul olan AB ile daha yakın yeniden entegrasyon modellerinin tartışılmasına ilişkin bazı tabuları da ortadan kaldırdı. Bu Muhafazakarların yapmak istediği bir konuşma değil, ancak başbakanın paylaşacağı bir konuşma