Hiçbir şey beyaz insanları antropofaji kadar şok etmedi. Maceracı bir Alman olan Hans Staden, bize şu anki Rio de Janeiro şehrinin yerli halkı olan Tupinambá savaş esirleri tarafından gerçekleştirilen ritüelin canlı bir tanımını verdi. "Tutukluyu kulübeden çıkarıp yere seriyorlar. Daha sonra boynundaki ipi çözüp vücuduna doluyorlar. Tutuklunun yanına, kadınların atabilmesi için küçük taşlar koyuyorlar ve onu nasıl yemek istediklerini ona gösteriyorlar. Daha sonra köleden yaklaşık iki adım uzakta ateş yakıyorlar."
Kafanın arkasına üfleyin. "Sonra, bir adam sopayı alıyor, onu görebilmek için sopayı mahkumun önünde tutuyor ve tutuyor. Daha sonra, Staden'in metninde, mahkumu öldürecek olan kişi sopayı alıp diyor ki: evet, işte buradayım ve seni öldürmek istiyorum, çünkü seninkiler de birçok arkadaşımı öldürüp yedi. Sonra mahkumun kafasının arkasına vuruyor, böylece beyni çıkıyor ve kadınlar hemen ölüyü alıp sürükleyerek sürüklüyor. ateşe atıyorlar, bütün derisini sıyırıp bembeyaz yapıyorlar ve hiçbir şey kaçmasın diye anüsünü bir sopayla kapatıyorlar”. Hikaye korku dolu.
Guarani yamyamlığı. Guaraniler arasındaki yamyamlık uygulamasına dair Staden'inki kadar ayrıntılı bir açıklama yok. Ancak bu kişilerin Juan Dias de Solis'in İspanyolları ile ilk temaslarında antropofaj meydana geldi. Avrupalıyı yuttular. 16. ve 17. yüzyıl tarihçileri antropofajik ritüelleri kaydettiler. Öte yandan arkeoloji ilk kez Guaranilerin yamyamlık yaptığına dair kanıtlara sahip oldu. Bunlar “kabile ocaklarında” hayvan kemikleriyle birlikte bulunan yanmış insan kemiklerinin parçaları. Bu sobalar kulübelerin içinde yere taşlarla yığılıyor. Uzun kemikler, tıpkı av kemiklerinde olduğu gibi Guaranilerin takdir ettiği iliği içeriden çıkarmak için kesilirdi. Abonelikle yayınlanan makaleler mutlaka portalın görüşünü yansıtmaz. Yayın, tartışmayı teşvik etmeyi ve Brezilya'nın sorunlarına ilişkin düşünceyi teşvik etmeyi amaçlıyor.