BERLİN – Açıklama, ECB Konseyi'nin olağan toplantı sonrasında düzenleyeceği ve şimdiye kadar çıkan kulis bilgileriyle ilgili sorulara maruz kalacağı basın toplantısından sadece birkaç saat önce geldi. Bu durum üzerine ECB Başkanı Christine Lagarde, görevinden erken ayrılacağını, 7 Şubat'ta resmi olarak bırakacağını duyurmayı tercih etti. Üstelik bu karar, Avrupa Merkez Bankası için karmaşık bir döneme denk geliyor. Sosyal medyada yayınlanan bir videoda, enstitüyü bir "kaya" olarak nitelendiren Lagarde, "Bu kurumdan iyi iş çıkarılmış bir vicdan ve geleceğe hazır bir ECB bırakmanın huzuruyla ayrılıyorum" yorumunu yaptı.
Son aylardaki spekülasyonlar arasında, olası halefi için iki isim netleşti: Hollanda ve İspanya merkez bankalarının eski başkanları Klaus Knot ve Pablo Hernandez de Cos.
Ancak ECB fırtınalı sularda seyrediyor ve bugün kolay olmayan bir karar açıklamak zorunda kalacak. Kurum Scylla ve Charybdis arasında sıkışmış durumda: Bir yandan inatçı enflasyon faiz oranlarının artırılmasını önerirken, diğer yandan son haftalarda faiz oranlarında büyük bir sıçrama yaşanan Fransa'nın borçlanma senetlerindeki devasa gerilimler, muhtemelen euro'nun bekçilerini Fransız OAT tahvilleri üzerindeki baskıları daha da artırmamak adına borç maliyetini sabit tutmaya zorlayacak.
World Economic Forum'a Doğru
Lagarde Fransız ve kendi ülkesinin zorlu geçen başkanlık seçimleri yılında siyasetine atılmak için erken ayrılacağı fısıldanıyordu. Ancak bunun yerine Dünya Ekonomik Forumu (WEF) başkanlığı görevini kabul ederek kurucu Klaus Schwab'ın yerini alması muhtemel.
Bu arada bazı analistler, Fransa'nın piyasaları sakinleştirecek bir ECB tahvil alım operasyonuna, yani faizler konusunda bir müdahaleye ihtiyaç duyup duymayacağını sorgulamaya başladı. Büyük finansal kriz sırasında Mario Draghi liderliğindeki ECB, 2012 yılında güven sarsıntısı dalgalarından etkilenen ülkeyle müzakere edilmesi gereken hesap düzeltme programları karşılığında bir tahvil alım planı başlatmıştı. Ancak o zaman İtalyan ECB başkanının piyasaları sakinleştirmesine sadece üç kelime yetmişti: "Ne pahasına olursa olsun" (whatever it takes). Ve o plan, Draghi'nin ağırlığı, ECB'nin bağımsızlığı ve hedefteki ülkelerin euro krizinin şok edici deneyiminden sonra mali disiplini kabul edeceği bilinci sayesinde hiç raftan indirilmesine gerek kalmadan kaldı.
Bugün tablo çok farklı: Görev süresi sona eren başkan Emmanuel Macron, kamu hesaplarında sert düzeltme planları dayatacak siyasi güce sahip değil. Ve başkanlık turunun ilk turunu kazanabilecek adaylardan biri olan Jean-Luc Melenchon, fazladan kamu borcunu "yakmayı" çoktan teklif etti. Asıl mesele, Lagarde'ın bir merkez bankasına karşı asla bahis oynamayacağı yönündeki eski piyasa deyişine güvenerek, sadece kelimeleriyle piyasaları Fransız tahvillerini terk etmemeye ikna edip edemeyeceği.