Yazarlar her gün sahte kitap gruplarından gelen davetler ve eserlerini duyurma teklifleriyle bombalanıyor. Dolandırıcılık sektörü için, hevesli yazarlar yumuşak bir dokunuş olabilir Bu yazı ilk olarak 'Merhaba Profesör Snigdha Poonam' Dial'da yayınlandı," diye başladı e-posta. Bunu tekrar okudum. Profesör olmamam gibi bariz bir nedenden ötürü hiç kimse bana "profesör" demedi. Kendimi cesaretlendirerek okumaya devam ettim. E-posta, Seattle merkezli, 1.943 üyeli bir hayat çizimi topluluğunun organizatörü Timothy Firth'ten geliyordu ve düzenli olarak "yaratıcı fikirlerden ilham alan düşünceli tartışmalar" yapıyordu. "çalışıyor". Yakın zamandaki ilham kaynaklarımdan biri de ilk kitabımdı: Dreamers: How Young Indians Are Changeyour World. E-postada, grubun yaklaşan buluşmalardan birinde bu konuyu tartışmak istediği yazıyordu. Katılımcılar daha sonra Goodreads ve Amazon'da değerlendirmeler yayınlamaya teşvik edilecekti.
CAM Life Drawing'e baktım ve bir etkinlik sayfası ve bir Instagram hesabı buldum. İkincisinde Timothy Firth'ün (beyaz, erkek) bazı fotoğrafları ve "daha fazla topluluk alanı yaratmak için gece gündüz" çalıştığını söyleyen üyelerin ifadeleri vardı. İçimden bir ses bana ulaşan adamın o olmadığını söylüyordu. Seattle'daki aşırı yerel, hayat çizimi yapan bir topluluk neden Hindistan'ın küçük kasabalarındaki gençlerin değişen arzularını anlatan kurgu olmayan bir kitapla ilgilensin ki? Kitap yedi yıl önce yayımlandı. Benden ne istiyorlardı?
Daveti kabul ettim. Bir sonraki e-postada Zoom etkinliğini tanıtan şık bir poster vardı; arka planda kitap kapağı ve Economist ile diğer yayınlardan tanıtım yazıları vardı. Daha ilgimi çeken bir şey dikkatimi çekti: Tutarı belirtilmeyen bir “katkı payı” talebi. Terfi, koordinasyon ve idareyi kapsayacaktır. Ancak tuhaf bir şekilde bu e-posta Timothy'den gelmemişti. Bu sefer imzayı atan kişi, başka bir şehirdeki başka bir grup olan "Organizatör, Topluluk Doğaçlama LA" Stephen'dı. Doğaçlama topluluğunun Facebook grubuna göre, Stephen gerçekten de organizatörün adı. Ancak Stephen bana Timothy'nin e-posta adresini kullanarak yazmıştı. Kaosu daha da artırmak için Stephen/Timothy, e-postada bir yapay zeka istemi olduğundan şüphelendiğim bir şey bırakmıştı; bu mesajda şu satır yer alıyordu: "DAHA PROFESYONEL HALE GETİRİN." Bu şüphesiz bir dolandırıcılıktı. Gerçek kitap kulüpleri yazarlardan para istemez. Peki bunun arkasında kim vardı?
Bu kişiler gerçekten çalışmamı okumuş olsalardı benden uzak durmak isterlerdi. Son 10 yılımı ulusötesi dolandırıcılık hakkında haber yapmakla geçirdim. İlk kitabım Dreamers, Hindistan'daki sahte çağrı merkezleriyle ilgili bir bölümle kapandı; ikinci filmim Scamlands, eşitsizlikten, teknolojik değişimden ve güven erozyonundan beslenen görünmez bir imparatorluğu tasvir etmek için Asya'daki diğer düşük gelirli ülkelere seyahat etti. Yol boyunca emekleriyle bu imparatorluğu ayakta tutan dolandırıcılarla tanıştım ve röportaj yaptım. Bazıları için dolandırıcılık yukarı doğru hareketliliğe giden bir yoldu; diğerleri için bu, ayrıcalıklılara karşı bir intikam eylemidir. Resmen bu yeraltı dünyasından çıkmış olsam da, daha fazlasını öğrenmek istemeden bir dolandırıcılık e-postasını asla silemem.
Kitap kulübüne ödeme yapmayı kabul ettim ama etkinlikten önce değil, sonra. "Stephen"in bir yazım hatası olduğunu açıkladıktan sonra "Timothy" bana kitap tartışması için bir Google Meet bağlantısı gönderdi. Toplantıya katıldığımda yaklaşık 20 kişinin zaten orada olduğunu gördüm: Alexander, Andrew, Mira, Rajnish, başka bir Alexander ve birkaç kişi daha. Timothy ve Stephen da oradaydı. Hiçbirinin kamerası açık değildi. Kullandıkları profil resimlerine bakıldığında çoğunun beyaz olduğu görülüyor. “Profesör