Lübnan'ın yıkıcı iç savaşı sırasında büyük Suriye şairi Nizar Kabbani, ormanlar, nehirler ve bizzat insanlık adına Beyrut'a enkazın içinden ayağa kalkması çağrısında bulunmuştu. Şimdi, neredeyse yarım asır sonra Kahire, bir şairden değil, doğrudan tarihin kendisinden gelen bir başka çağrıyı işitiyor.
Binlerce yıl öncesine uzanan bir medeniyetin mirasçısı olan Mısır'a, yalnızca olağanüstü geçmişini onurlandırması için değil, aynı zamanda savaş, istikrarsızlık ve halklarının geleceğini dikte etmeye çalışan silahlı gruplar tarafından giderek tehdit edilen Orta Doğu'daki tarihi rolünü yerine getirmesi çağrısında bulunuluyor.
Ancak Mısır'ın bu çağrıya tek başına yanıt vermesine gerek yok.
Suudi Arabistan, Orta Doğu'nun giderek karmaşıklaşan krizleriyle yüzleşme yükünün büyük bir kısmını zaten omuzlamış durumda. Riyad ve Kahire, çok fazla çatışmaya katlanmış bir bölge için farklı bir geleceği şekillendirme fırsatına birlikte sahipler.
On yılı aşkın bir süredir Riyad, bölgesel istikrarsızlığa müdahalede lider bir rol oynarken, Kahire dikkatlerinin büyük bir kısmını 2013'teki siyasi çalkantıların ardından iç istikrarı yeniden sağlamaya ve ekonomik ve kurumsal zorluklarıyla başa çıkmaya adaydı.
Mısır parlamentosunun 26 Ekim 2026 tarihinde, Riyad'ın yardım talep etmesi halinde Cumhurbaşkanı Abdülfettah es-Sisi'ye Krallığı desteklemek amacıyla gerekli savunma tedbirlerini alma yetkisi verme kararı, Kahire'nin Yemen'deki çatışma da dahil olmak üzere Arap dünyasının en hassas ve karmaşık bazı meselelerine müdahalesinde yeni bir sayfa açıyor.
Vatan Savunucuları Partisi meclis bloğunun başı Ahmed el-Atifi'ye göre, 596 milletvekilinden en az 571'i bu kararı destekledi.
Daha da önemlisi, bu karar Mısır'ın Suudi Arabistan ile birlikte bölgesel güvenlik zorluklarını ele almada daha aktif bir rol üstlenmeye hazır olduğunun sinyalini veriyor.
Bu yetki kapsamındaki her türlü Mısır askeri müdahalesi doğası gereği savunma amaçlı olacak olsa da, daha geniş kapsamlı önemi; bölgesel tehditleri caydırma, daha fazla istikrarsızlığı önleme ve Yemen'deki meşru devlet kurumlarının yeniden kurulması için daha uygun koşullar yaratma yönündeki kolektif çabaları güçlendirme olasılığında yatmaktadır.
Yıllardır Mısır bölgesel etkisinin büyük kısmını diplomasi ve siyasi angajman yoluyla kullanırken, ekonomik baskılar ve iç öncelikler hatırı sayılır bir dikkate ihtiyaç duyuyordu.
Bu bağlamda son karar, Kahire'nin koşullar gerektirdiğinde diplomatik taahhütlerini sert güçle pekiştirmeye artık giderek daha fazla istekli olabileceğini göstermektedir.
Hem Suudi Arabistan hem de Mısır için bölgesel istikrar soyut bir stratejik hedef değildir. Her iki ülkenin de istikrarsızlığın ticareti, enerji akışını ve kritik deniz yollarını aksatmasını önlemede doğrudan çıkarı bulunmaktadır.
Mısır için bunun sonuçları halihazırda önemli olmuştur.
El-Sisi geçtiğimiz günlerde bölgesel istikrarsızlığın son yıllarda Mısır'a Süveyş Kanalı gelirleri olarak yaklaşık 20 milyar dolara mal olduğunu belirtti. Ayrıca Arap Körfez devletlerinin güvenliğini korumanın Mısır dış politikasının değişmez bir unsuru olduğunu yeniden teyit etti.
Suudi Arabistan için ise aynı deniz koridoru boyunca yaşanan istikrarsızlık ticaret yollarını, enerji akışını ve kritik altyapıyı tehdit etmektedir.
Dolayısıyla Kızıldeniz ve Bab el-Mendep Boğazı, Riyad ve Kahire'nin stratejik çıkarlarının ne kadar yakından iç içe geçmiş olduğunu göstermektedir: Bölgenin bir kısmındaki aksama her iki ülkeye ve nihayetinde daha geniş küresel ekonomiye ekonomik ve güvenlik maliyetleri yükleyebilir.
İşte bu yüzden daha yakın Suudi-Mısır iş birliği önem taşımaktadır. Bunun önemi askeri alanın ötesine geçmektedir.