Lübnan'ın yıkıcı iç savaşı sırasında, Suriyeli büyük şair Nizar Kabbani ormanların, nehirlerin ve insanlığın iyiliği için Beyrut'u enkazdan kalkmaya çağırdı. Şimdi, neredeyse yarım yüzyıl sonra, Kahire bir şairden değil bizzat tarihten başka bir çağrı duyuyor. Binlerce yıl öncesine dayanan bir medeniyetin mirasçısı olan Mısır'dan, yalnızca olağanüstü geçmişini onurlandırması değil, aynı zamanda savaş, istikrarsızlık ve halklarının geleceğini dikte etmeye çalışan silahlı gruplar tarafından giderek daha fazla tehdit edilen Ortadoğu'daki tarihi rolünü yerine getirmesi isteniyor. Ancak Mısır'ın bu çağrıya tek başına yanıt vermesi gerekmiyor. Suudi Arabistan, Orta Doğu'nun giderek karmaşıklaşan krizleriyle yüzleşmenin yükünün çoğunu zaten omuzladı. Riyad ve Kahire, çok fazla çatışmaya katlanmış bir bölge için birlikte farklı bir geleceği şekillendirme fırsatına sahip.
On yılı aşkın süredir, Riyad bölgesel istikrarsızlığa yanıt vermede öncü bir rol oynarken, Kahire de dikkatinin çoğunu iç istikrarın yeniden sağlanmasına ve 2013'teki siyasi çalkantının ardından ekonomik ve kurumsal zorlukların üstesinden gelmeye adadı. Mısır parlamentosunun 26 Ekim 2026'da Cumhurbaşkanı Abdülfettah El-Sisi'ye, Riyad'ın yardım talep etmesi halinde Krallığı desteklemek için gerekli savunma önlemlerini almasına yetki verme kararı, Mısır'da yeni bir sayfa açıyor. Kahire'nin, Yemen'deki çatışma da dahil olmak üzere Arap dünyasının en hassas ve karmaşık sorunlarından bazılarıyla olan ilişkisi. Vatan Savunucuları Partisi parlamento bloğu başkanı Ahmed El-Atifi'ye göre, 596 milletvekilinden en az 571'i kararı destekledi. Daha da önemlisi bu, Mısır'ın bölgesel güvenlik sorunlarının çözümünde Suudi Arabistan'la birlikte daha aktif bir rol üstlenmeye hazır olduğunun sinyalini veriyor.
Bu yetki kapsamındaki herhangi bir Mısır askeri müdahalesi, doğası gereği savunma amaçlı olsa da, bunun daha geniş önemi, bölgesel tehditleri caydırmaya, daha fazla istikrarsızlığı önlemeye ve Yemen'deki meşru devlet kurumlarını yeniden tesis etmek için daha uygun koşullar yaratmaya yönelik kolektif çabaları güçlendirme ihtimalinde yatmaktadır. Yıllardır Mısır, bölgesel nüfuzunun çoğunu diplomasi ve siyasi katılım yoluyla kullanırken, ekonomik baskılar ve iç öncelikler de büyük ilgi gerektiriyor. Bu bağlamda son karar, Kahire'nin artık koşullar gerektirdiğinde diplomatik taahhütlerini sert güçle güçlendirme konusunda giderek daha istekli olabileceğini gösteriyor. Hem Suudi Arabistan hem de Mısır için bölgesel istikrar soyut bir stratejik hedef değildir. Her iki ülkenin de istikrarsızlığın ticareti, enerji akışlarını ve kritik deniz yollarını kesintiye uğratmasını önlemek konusunda doğrudan çıkarı var. Mısır için bunun sonuçları zaten çok ciddi oldu.
El-Sisi geçtiğimiz günlerde bölgesel istikrarsızlığın Mısır'a son yıllarda Süveyş Kanalı gelirlerinde yaklaşık 20 milyar dolara mal olduğunu söyledi. Ayrıca Arap Körfez devletlerinin güvenliğinin korunmasının Mısır dış politikasının değişmez bir unsuru olmaya devam ettiğini de doğruladı. Suudi Arabistan için aynı deniz koridorundaki istikrarsızlık ticaret yollarını, enerji akışlarını ve kritik altyapıyı tehdit ediyor. Dolayısıyla Kızıldeniz ve Bab El Mendeb Boğazı, Riyad ve Kahire'nin stratejik çıkarlarının ne kadar iç içe geçmiş olduğunu gösteriyor: Bölgenin bir kısmındaki aksama, her iki ülkeye ve nihayetinde daha geniş küresel ekonomiye ekonomik ve güvenlik maliyetleri getirebilir. Suudi-Mısır işbirliğinin daha yakın olmasının nedeni budur. Önemi askeriyenin ötesine uzanıyor