Başlıca rakibi, başbakanın demokrasi karşıtı vizyonunu reddetmeli ve Filistinli İsrailli partilerle birlikte çalışmalıdır.
Benjamin Netanyahu yetkisini kaybetti ancak şu ana kadar iktidarını kaybetmedi. Nihai oylar hala sayılıyor olsa da, seçmenlerin çoğu Salı günü muhalefeti tercih etti. Bloğunun koltuk sayısı hala en büyük paya sahip olsa da, yaklaşık 10 koltuk kaybederek Knesset'te çoğunluk için gereken 61'in altına düştüğü görülüyor. Filistinli İsrailli partiler yükselişe geçti ve sahip oldukları 10 koltuğu neredeyse ikiye katlamaları bekleniyor. Sonuç olarak, Bay Netanyahu'nun ana rakibi olan eski askeri şef Gadi Eisenkot artık bir seçimle karşı karşıya: Ya Bay Netanyahu'nun ırkçı korku tellallığına uyum sağlayacak ya da Arap liderliğindeki partilerle çalışacak.
7 Ekim 2023'teki Hamas vahşetinden önce şok edici güvenlik başarısızlıklarını yöneten başbakan, kendisini hala "Bay Güvenlik" olarak pazarlıyor. Yolsuzluktan yargılanan Netanyahu, demokratik kurumlara, özellikle de yargıya sürekli olarak saldırdı. İşgal altındaki Batı Şeria'da vahşi yerleşimci şiddetini alkışlayan aşırı sağı kucakladı ve şımarttı. (Itamar Ben-Gvir ve Bezalel Smotrich bu seçimlerde zemin kaybetti, ancak bu belki de vizyonlarının ona karşı bir isyandan ziyade ana akım siyasete nüfuz etmesinden kaynaklanıyor.) Bay Netanyahu'nun İran'a karşı savaşı bölgeyi istikrarsızlaştırdı. Hükümetinin Gazze'deki soykırım niteliğindeki savaşı nedeniyle öldürülen on binlerce Filistinli seçim kampanyasında neredeyse hiç yer almadı, ancak bunun İsrailli rehineler ve İsrail'e yönelik uluslararası destek üzerindeki maliyeti seçmenler tarafından not edildi.
Bay Netanyahu korkuya güvendi, "sağ ya da Filistin" sloganıyla kampanya yürüttü ve İsrail nüfusunun yaklaşık beşte birini oluşturan Filistinli İsrail vatandaşlarını "seçimi çalmaya çalışmakla" suçladı. Siyasetin sağa kaydığı ve sistemin onlara karşı kurulduğu bir ortamda, demokratik haklarını genellikle boykot ettiler. Bay Eisenkot'un bloğu onlara iyimserlik için çok az neden veriyor; Salı günkü katılım, İsrail tarihindeki en aşırı hükümetin sona erdiğini görme konusundaki çaresizliklerinin bir kanıtıdır. Yasadışı İsrail işgali altında yaşayan milyonlarca Filistinli ise hiç oy kullanamadı.
Tam bir hayatta kalma ustası olan Bay Netanyahu, umutlarını başka bir seçime bağlayabilir. Şimdilik, görevdeki kişi olarak elinde fazladan kartlar var. En büyük tehlike, kalıcı savaşı siyasi kurtuluş olarak görerek, ara seçimlerden sonra Donald Trump'ı İran'a karşı yeni bir saldırıya zorlamasıdır.
Başbakanla olan ilişkilerinden dolayı yanan pek çok kişiden biri olan Bay Eisenkot'un bir "birlik hükümeti" riskini alması pek olası görünmüyor. Filistinli partilerin oluşturduğu Ortak Liste'den Ahmad Tibi, muhalefet bloğunun "yeterince cesur olması durumunda" Bay Netanyahu'yu uzaklaştırabileceğini belirtti. Kampanya sürecinde, çoğu İsrailli muhalefet politikacısı, kabul etmeyecekleri şartlar dışında Ortak Liste veya Ra'am (Birleşik Arap Listesi) ile bir koalisyonu reddetti. Ancak Filistinli partiler iş birliğine açık olduklarını açıkça belirttiler ve bunun bir emsali de var. Bay Netanyahu'nun kendisinin 2021'de Ra'am'a teklif götürdüğü bildirilmişti; bunun yerine Ra'am, onu koltuğundan eden koalisyona katıldı.
Merkez sol Demokratlar'ın başkanı Yair Golan, "Netanyahu'nun Yahudi ve Arap oyları arasındaki ırkçı ayrımını artık kabul edemeyiz" diye yazdı ve Bay Netanyahu'nun Siyonist bir çoğunluktan bahsettiğini ancak Siyonist olmayan Haredi partilerinin desteğine güvendiğini belirtti. Bay Eisenkot, destekçilerinin bir anlaşmayı tolere etmeyeceğinden korkuyor olabilir ancak fırsat verildiğinde Bay Netanyahu'yu kovamadığı için ona teşekkür etmeyecekler. Bu durum aynı zamanda başbakanın bu sonucu ideolojik bir zafere dönüştürmesine de olanak tanıyacaktır.