Preveze Deniz Muharebesi'nin 488. yıl dönümü münasebetiyle, Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, "Bu şanlı zaferle Akdeniz'i bir Türk gölüne çeviren Osmanlı Amirali Barbarossa'yı ve onun kahraman denizcilerini onurlandırdığını" söyledi. Ancak önemli bir Türk amirali için soru, Barbarossa'nın kaç gemiyi batırdığı değil, ülkesinin böyle bir "başarıyı" bugün nasıl tekrarlayacağıdır. "Mavi Vatan" doktrininin babası Türk Amirali Cem Gürdeniz, Türkiye'nin yıldönümü münasebetiyle ülkelerinin denizlere dönmesinin zorunlu olduğunu belirterek, Osmanlı İmparatorluğu'nun gerilemesini "denizcilik geleneğinden" bu "mesafeye" bağladı.
"Barbaros'un 1538'de başardığı ile Türkiye'nin 21. yüzyılda başarması gereken şeyin özü aynıdır: Anadolu'nun eşsiz coğrafi potansiyelini, zamanın düşünce, bilim, teknoloji ve vasıflı insan gücüyle birleştirerek güçlü, bağımsız ve denizci bir devlet yaratmak" diyor. Ve bugün Preveze ile "Mavi Vatan" arasındaki tarihi bağın tam da burada kurulduğunu vurguluyor. Yunanistan'ı da hedef alarak, "Teknoloji değişse de jeopolitik değişmedi. Anadolu hâlâ aynı coğrafi konumda. Türk Boğazları hâlâ Karadeniz'in anahtarıdır" diyor.
"Ege hâlâ Anadolu'nun batı cephesidir. Kıbrıs hâlâ Anadolu'nun güneyindeki en önemli stratejik adadır. Doğu Akdeniz hâlâ Süveyş üzerinden Kızıldeniz'e ve Hint Okyanusu'na açılmaktadır. Türkiye hâlâ üç tarafı denizlerle çevrili bir yarımada devletidir." “Preveze'den Mavi Vatan'a: 488 Yıl Sonra Türkler Denize Kavuşuyor” başlıklı Substack yazımın YouTube podcast linki aşağıdadır. — Cem GÜRDENİZ (@cemgurdeniznet)Eylül 28, 2026 Dolayısıyla Türkiye'nin daha geniş bir coğrafyada bir deniz süper gücü olarak pekişmemesi onun için düşünülemez. Yaklaşık 700 yıllık Osmanlı/Türk döneminde. Gürdeniz, Türklerin denize yöneldikleri dönemlerde geliştiklerini, Anadolu'dan uzaklaştıklarında ise Anadolu'ya doğru çekildiklerini savunuyor.
O halde onun için mesele, ülkesinin coğrafyasının sunduğu büyük güç potansiyelini 21. yüzyılın düşünce, bilim ve teknolojisiyle yeniden birleştirebilmesidir. "Atalarımız bunu 16. yüzyılda başardılar. Coğrafyayı doğru okudular, kendi zamanlarının teknolojisinden kopmadılar, tersaneler inşa ettiler, denizciler yetiştirdiler, meritokrasiyi kullandılar ve yüzyıllarca süren Akdeniz denizcilik tecrübesini devlet gücüyle birleştirdiler. Sonuç olarak, birkaç on yıl içinde Akdeniz'in belirleyici güçlerinden biri haline geldiler." Buna karşılık Çeşme (1770), Navarino (1827) ve Sinopi (1853) deniz felaketleri onun için Osmanlı jeopolitiğinin daha da daralmasıyla birlikte gelen büyük deniz felaketleriydi. Filonun 19. yüzyılın sonlarında Horn Körfezi'nde hapsedilmesinin bu sürecin doruk noktası olduğunu söylüyor.
Daha sonra, Osmanlı İmparatorluğu'nun 20. yüzyıla güçlü ve operasyonel açıdan yaşayabilir bir filodan yoksun olarak girmesiyle birlikte gerilemenin devam ettiğini hatırlıyor. "Kuzey Afrika kaybedildi,