Bir otoyolda asfaltlama çalışması yaptığınızı düşünün. Bir asfaltlama makinesi ve bir insan birlikte çalışır. Makine kendi koduyla çalışan bir otomattır. Bir kaza olur ve insan makine tarafından öldürülür. Kurallarının gerektirdiği gibi, insan yolda ölü yatarken otomat işine devam ediyor. Yoldan geçen kimse imdada yetişmiyor. Türk devleti de tıpkı İran gibi İngilizler tarafından kuruldu. İstanbul'un İngiliz işgali altında olması ve eski Osmanlı düzeninin yenilmiş ama sağlam olması nedeniyle İngilizler, tıpkı Tahran'da bir subayı Şah olarak seçtikleri gibi, Ankara'da yeni bir devlet kurmak için Mustafa Kemal'i seçtiler ve iki adam, biri Türkler için, diğeri İranlılar için neredeyse aynı gündemlerle yola çıktılar. Kemal ve çevresindekilerin çoğu, 1990'lara kadar Türkiye'nin birçok askeri şefi, başbakanı ve cumhurbaşkanı gibi Osmanlı Balkanlarından gelen göçmenler, Osmanlı Müslümanlarının torunlarıydı. Zaten Fransız Devrimi'nden etkilenen, büyüyen bir Türk milliyetçiliğiydi, ancak Kemal hızla hem Hitler'in hem de Mussolini'nin hayran olduğu aşırıcı bir milliyetçiliğe dönüştü. Tarihçi Stefan Ihrig'e göre Hitler, 1938'de Atatürk'ün öğretmen, Mussolini'nin ilk öğrencisi ve kendisinin de ikinci öğrenci olduğunu söylemişti. Yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin yönettiği topraklardaki tüm gayrimüslimler ve ırksal olarak tanımlanmış Türk ulusal kimliğini kabul etmeyi reddeden herkes baskıya maruz kaldı. Yeni cumhuriyetin dört bir yanındaki kasabalarda halk arasında Türkçe dışında bir dil konuşanlara para cezası kesildiği biliniyor. Kürtler kendilerine dayatılan kimliği reddettiler, bu kimlik onları "dağ Türkleri" olarak adlandırdı ve Kürt kelimesinin karda çıkan seslerden geldiğini iddia etti. Türk devleti yüz yılı aşkın bir süredir Kürt dilini etkili bir şekilde yasakladı ve yumuşak ve sert politikalarla Kürt kimliğini baskı altına aldı: üst düzey Kürt figürlerinin periyodik olarak tutuklanması, Kürt topluluklarına karşı terör, Kürdistan'daki nüfus kesimlerinin hedef alınması ve Kürtlerin zorla sürgüne gönderilmesi tüm topluluklar ve nüfuzlu kişiler. Bunca zaman boyunca Kürtçe hiçbir zaman bir halkın dili olarak kabul edilmedi. Kürtlerin varlığının kabulü dahil, Kürt kimliğini tanımlayabilecek her şey her yola başvurarak hedef alındı. Türkiye'de ırkçılık tüm siyasi yelpazede paylaşılıyor ve görünürde bir Türk ırkçılık karşıtı hareket yok. Güney Afrika'da apartheid rejimine karşı birçok beyaz insan harekette yer aldı. Kürtlerin durumunu ancak kaldırım otomatına ve insan işçiye benzetebilirim. Türk devleti, İngilizlerin programladığı ve ne olursa olsun yoluna devam edecek olan o otomattır ve “ne olursa olsun” tüm Kürt nüfusudur. İşçi yolda ölü yatıyor, yardıma gelen yok. Türk devletinin gücü sınırlarında durmuyor. 2002 yılında Türkiye'nin Kazakistan'daki büyükelçisi, Kazak hükümetinin burada Kürtçe eğitim verildiği yönündeki haberleri protesto etti. 2019 yılında Tokyo Dış Araştırmalar Üniversitesi'nde Kürtçe dersleri verilmeye başlandığında, Türkiye Dışişleri Bakanlığı'nın Tokyo'ya bu dersleri sonlandırması için baskı yaptığı bildirildi. Yurt içinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, Rusya ziyareti sırasında bir Kürt işçinin kendisine Kürt sorunu hakkında soru sorması üzerine durumu en basit ifadelerle ifade etti: "Düşünmüyorsanız böyle bir sorun yok." Ancak Türkiye'nin Kürtlere yönelik ırkçı politikası başarısız oldu ve işin ironik yanı, bir makinenin bunu yenmeye yardımcı olmasıydı. Türk devleti otomat Kürt'ü devirdi; Yeni bir makine, AI, Kürtleri tekrar ayağa kaldırıyor. Sadece son birkaç yılda
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.