İsrail'in nefesleri kesen seçimlerinin ardından, ülkedeki neredeyse tüm siyasi kesimler hem zaferi hem de umutsuzluğu aynı anda yaşadı. İlk sandık çıkış anketleri ile yavaş ilerleyen gerçek oy sayımı arasındaki sonuçlar büyük bir dalgalanma gösterdi; Başbakan Binyamin Netanyahu'ya sadık partiler bloku yine de kazanabilir ve her iki taraf da kaderlerinin pamuk ipliğine bağlı olduğunu hissediyor.
Şu ana kadar sadece tek bir kesinlik var: İsrail'in acı bölünmeleri her zamankinden daha derin.
Kudüs saatiyle akşam 10'da üç televizyon kanalı, deneyimli anketörlerin hazırladığı ve Netanyahu'nun mevcut hükümeti için ağır bir yenilgiyi gösteren sandık çıkış anketlerini yayınladı. Her üç kanalda da mevcut koalisyonu parlamentodaki 120 sandalyeden sadece 50'sini kazanırken, muhalefet 70 sandalye elde etti. Likud partisinin ana rakibi, eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot liderliğindeki Yashar partisinin çok az farkla önünde yer alması Netanyahu için küçük bir teselli oldu.
Muhalefet partilerine oy veren milyonlarca İsrailli büyük bir coşku yaşadı. Muhalefet içindeki dört Siyonist liste birlikte, Netanyahu'nun bloğuna karşı iki veya üç sandalyelik bir üstünlük sağladı; ancak bu grupların hiçbiri 61 sandalyelik çoğunluğa yakın değildi. Eisenkot, "başarısızlık koalisyonunun" "daha büyük ve daha güçlü bir Siyonist çoğunluk" tarafından yenilgiye uğratılması hakkında tutkulu bir konuşma yaptı. Önde gelen bir diğer muhalif figür olan eski Başbakan Naftali Bennett, Netanyahu'nun hükümeti İsrail'in en uzun ve en kanlı savaşı sırasında ülkenin ultra-Ortodoks Yahudilerini askerlik hizmetinden muaf tutarken, askeri hizmette bulunmuş İsraillilere atıfta bulunarak "hizmet edenlerin ittifakı"nın kazandığını ilan etti.
Bu ilk anketler ayrıca, İsrail'in Arap-Filistinli vatandaşlarını temsil eden partiler için 120 sandalyeden 17 veya 18'ini alarak benzeri görülmemiş bir yükselişe işaret etti. Nüfusun yaklaşık beşte birini oluşturan bu kesim, %75'ten fazla bir oranla güçlü bir katılım gösterdi. Geçmiş yıllarda katılım oranları Yahudi seçmenlerin gerisinde kalıyordu. Birçok Arap vatandaş, Batı Şeria ve Gazze'deki devam eden işgal ve şimdiki tam ölçekli savaşın yanı sıra, kurulușundan bu yana kendilerine ayrımcılık yapan bir ülkede seçimleri meşrulaştırmaktan kaçınmayı tercih ediyordu.
Ancak toplum, mevcut hükümetteki ultra milliyetçi, Arap karşıtı aşırılık yanlılarını iktidardan uzaklaştırma aciliyetiyle harekete geçti. Seçimleri boykot çağrıları neredeyse tamamen ortadan kalktı ve ilk sonuçlar Arap partilerini koalisyon pazarlıklarında kilit rol oynayan aktörler olarak gösterdi.
Netanyahu'nun kampı başlangıçta hayal kırıklığına uğramış olmalıydı. Elbette, iki ek sandık çıkış anketi kendi bloğu için daha olumlu sonuçlar gösterdi, ancak bunlar birçok kişi tarafından taraflı görülen sağ eğilimli kanallar tarafından finanse edilmişti. Kampanya boyunca bu anket bulguları genel eğilimin dışındaydı.
Ardından oy sayımı başladı. Birkaç saat içinde Netanyahu'nun bloğu bir geri dönüş yaparak, pek çoğunun onun yerini almasını umduğu dört muhalif Siyonist partinin belirgin şekilde önüne geçti. Arap partileri güçlü bir varlık göstermeye devam etti ancak başlangıçtaki yüksek tahminlerin gerisinde kaldı. Siyonist dört partiden üçü ise koalisyon kurma amacıyla onları dışlamayı tercih etti. Sonuç olarak, toplam muhalefet oyu giden hükümete verilen desteği aşsa bile, Netanyahu bunu bir kez daha başarmış olabilir.
Hiçbir parti grubunun 61 sandalyelik çoğunluğa ulaşıp ulaşamayacağı henüz net değil. Koalisyon kurma müzakereleri önümüzdeki haftalarda nefes kesici dönemeçlere sahne olacak; belki de azınlık hükümeti veya bir çıkmaz durumun unsa