Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin (Süper)zeki bir makine tarafından yazılan bir romanı okur musunuz? Metinleri gazeteciler tarafından değil de yapay zeka uygulaması tarafından yazılan bir medyaya güvenir misiniz? Anonim bir uygulama tarafından bestelenen bir şarkıyı sever misiniz? Pytheas'ın Demosthenes'le alay ettiği gibi "lambayı yakmayan" konuşmalar yapan, ancak bunların ChatGPT tarafından yazıldığını övünen bir politikacıya oy verir miydiniz? Gündemini Claude'un hazırladığı bir lidere güvenir miydiniz? Geçtiğimiz Cuma günü "Economist"te çıkan bir makale yangını ateşledi. Derginin araştırması, İngiliz Parlamentosu'nda duyulan her on kelimeden birinin ve ABD Temsilciler Meclisi'nde duyulan yedi kelimeden birinin muhtemelen yapay zeka ürünü olduğunu ortaya çıkardı.
Metinlere yapay zeka müdahalesini tespit eden bir uygulama kullanan Economist, parlamento tartışmalarında yapay zekanın varlığının 2025'te %4'ten bu yıl %10'a keskin bir artış gösterdiğini tespit etti. Hollanda'da başbakan, bir gazetenin, aralarında uçak kazasının yıldönümünde yaptığı taziye mesajı ve ülkenin sömürge geçmişinden dolayı özür dilemesinin de bulunduğu bazı gönderilerinin chatbot'lar tarafından yazıldığını keşfetmesiyle küçük bir fiyasko yaşadı. Norveç'te oylanmak üzere Parlamentoya gelen tasarıların üçte birinde yazar olarak bazı yapay zeka uygulamaları yer alıyor. Metinlerde yapay zekayı tespit eden uygulama elbette yapay zekanın bir ürünüdür ve yanlış olabilir. Bir arkadaşım bunu (eğer sen de oynamak istersen Pangram'dır) çeşitli yayınlanmış metinlerde denedi ve olası bir yapay zeka olarak... 2009'dan bir metin ortaya çıktığında şaşırdı!
Ve sonra, karalanmış Ludditler olamayız. Araştırma, çapraz referanslama, çeviri ve doğrulama konularında hepimiz yapay zekanın araçlarını giderek daha fazla kullanıyoruz ve bunu çok iyi yapıyoruz. Kabul edelim, bazı metinlerin sözdizimini yapay zekaya bıraksaydık çok daha iyi olurdu. Bazı cihazların kullanımına ilişkin anlaşılmaz talimatların kendi eliyle yazılması kesinlikle daha iyi olacaktır. Ancak bir yerlerde bunun da bir sınırı olmalı. Ama nerede? The Economist bunun bir yanıtının olmadığını itiraf ediyor. O sadece bir pozisyon formüle ediyor: Yazma eylemi acı vericidir çünkü düşünmenin acısını, düşüncelerin metne dönüşmesinin acısını içerir. "Makalelerini yazması için Claude'a güvenen öğrenciler muhakeme yeteneklerini kaybedecek ve argümanlarını yapılandırması için TN'ye güvenen politikacılar bunların sonuçlarını daha az görebilecektir."
Bu, bugün dünyada sürmekte olan büyük tartışmanın yalnızca bir yönüdür. Trump ve Xi, Altman, Amoday ve Musk, hatta Roma'daki Papa bile bununla uğraşıyor. Yapay zekanın inanılmaz ilerlemesi nasıl insanın kontrolünde kalacak. Ama bu belki de bizim, gazetecilerden oluşan kendi küçük, kötü şöhretli mahallemizde yapmaya başlamamız gereken bir konuşma. Oxford Üniversitesi ve Reuters Enstitüsü'nün medyaya ilişkin yıllık araştırmasının son baskısının bir bulgusu pek gözden kaçtı: Yunanistan, yapay zekayı ana medya olarak kullanan dünyadaki ilk üç ülkeden biri! Bir yapay zeka uygulamasından kendilerine haberleri iletmesini isteyen yurttaşların oranı (zaten %12), Yunanistan'da büyüleyici bir gazete okuma alışkanlığını sürdürenlerden daha fazladır.