Mumbai, Navi Mumbai ve Pune'da 2030 yılına kadar 1 GW'lık bir veri merkezi altyapı platformu kurmayı planlayan Adani'nin web sitesi, "%100 yenilenebilir enerjiyle destekleniyor" diyor. Büyük ölçekli veri merkezlerinin çoğu, güç kaynaklarını yenilenebilir enerjiye geçirme sözü vererek şebeke stresini artırmama sözü verdi. Kaynak seçenekleri arasında güneş enerjisi, rüzgar enerjisi santralleri, batarya enerji depolama sistemleri (BESS) ve mikro şebekeler yer alıyor.
SLDC'nin Mumbai-Navi Mumbai'nin 30 büyük veri merkezi üzerinde yaptığı analiz, bunların "büyük ölçüde kararlı ve sürekli yükler" olduğunu ortaya çıkardı. UPS sistemleri, modern güç elektroniği arayüzleri gibi ekipmanlar kullanan bu veri merkezleri, bire yakın güç faktörüyle çalışır, yani güç şebekesinde önemli bozulmalar yaratmazlar. SLDC, reaktif güç ve voltaj seviyelerinin veri merkezlerinin transformatörlerinde otomatik voltaj regülatörleri ve uzaktan kademe değiştirme kontrolü aracılığıyla düzenlendiğini belirtiyor. Şu sonuca varıyor: "şu anda Veri Merkezleri, dahili ekipmanı korumak için tasarlanmış pasif yükler olarak hareket ederek şebekeye reaktif güç eklemiyor". Bu tür teşvik edici faktörlere rağmen çoğu veri merkezi, doğrudan güneş/rüzgar santraline veya mikro şebekeye bağlanmak yerine tesislerine mevcut yüksek gerilim iletim ağı (440 kV veya 220 kV) üzerinden güç sağlamayı tercih ediyor. Bunun yerine veri merkezleri, şebekeyi açık erişim yoluyla besleyen yeşil enerji şirketleriyle bağlantı kurmayı tercih ediyor.
Bu yeşil enerji şirketleri mevcut şebekeyi açık erişim yoluyla besliyor. Veri merkezleri ihtiyaç duydukları yükü şebekeden almaya devam ediyor. Bir güneş enerjisi EPC şirketi olan Infisol Energy Direktörü Raman Ladda şöyle açıklıyor: "Bir veri merkezinin yükü 7x24 sabit olduğundan, 100 MW'lık bir tüketim için 100 MW'lık bir güneş enerjisi santralini tercih edebilirler. Bazen yüklerinin tamamı güneş enerjisi tarafından karşılanır, ancak sabahın erken saatlerinde veya gece sırasıyla 60 MW veya 30 MW'a düşebilir. Geri kalanı şebekeden beslenir," diye açıklıyor. Veri merkezleri, tarife kesintileri için bu açık erişim düzenlemesine doğru daha fazla baskı yapıyor ve yenilenebilir taahhütleri yerine getiriyor "Merkezimizin tamamı yenilenebilir enerjiyle çalışıyor. Yavatmal'da Cleanmax ortaklığıyla 26 MW'lık bir güneş enerjisi santralimiz var. Bu tesisten 44 MU alıyoruz ve 30.000 ton karbon azaltımı bekleniyor. Tüketimin tamamı yenilenebilir kaynaklardan sağlandığı için güç hizmetlerine vurgu yapmıyoruz" diyor Bay Pawar, Equinix MB-3 hakkında konuşurken.
Chandivali sahasının sırasıyla Tata Power'ın Saki ve Powai trafo merkezlerine bağlı olduğuna dikkat çekildiğinde, "Yavatmal'da üretiyoruz ve oradaki devlet şebekesine besliyoruz ve kullanım için para ödüyoruz. Sermaye yoğun olduğu için kendi şebekemize sahip olamayız" diyor. Yenilenebilir kaynakların sınırlamaları vardır ve hiçbir zaman doğrudan veri merkezlerine güç sağlamak için kullanılamaz. "Bir veri merkezi tesisinde arazi çok pahalı olduğundan, sabit enerji santralleri asla mümkün olmayacaktır. Her zaman tesis dışında olacaktır (yani açık erişim). Güneş enerjisi, [veri merkezinin] toplam yükünün %30 ila 35'ine etkili bir şekilde güç sağlayabilecektir. Bununla birlikte, çoğu hiper ölçekli veri merkezi, %80'i mümkün olan %100 yenilenebilir enerji (RE) taahhüdüne sahiptir. Bağımsız güneş enerjisi, enerji geçişinde kesinti yapmayacaktır," diye açıklıyor Bay Ladda. Bir veri merkezi tarafından tüketilen ve şebekeye geri pompalanan güç birbiriyle ilişkili değildir.
"Bir veri merkezinin yalnızca 21 dakikalık kabul edilebilir bir kesinti süresiyle %99,9954 kullanılabilirlikle çalışması bekleniyor. Bu nedenle, N+N yedeklilik modelinden güç alıyorlar - iki farklı iletim döngüsünden besleniyorlar. Dolayısıyla, açık erişim yoluyla yenilenebilir enerjiyi tercih ettiklerinde, bu yalnızca bir muhasebe mekanizmasıdır ve herhangi bir yaptırıma tabi değildir.