Sorunun kökenine inen uzmanlarımız, konu zencefil olduğunda kişisel zevkin çoğu zaman katı kesinliğin önüne geçtiğini söylüyor
Neden bu kadar çok tarifte taze zencefil miktarı “başparmak” veya santimetre cinsinden belirtiliyor? Şekli bu kadar değişkenken neden ağırlık kullanmıyorsun? Nick, e-posta yoluyla Muhafız yiyecek birliklerinden bazılarını toplayalım ve onlardan kendilerini açıklamalarını isteyelim. Sınıfın ilk sırasında mükemmeliyetçimiz Felicity Cloake var: "Bu çok iyi bir soru ve çok iyi bir cevabı olduğunu düşünmüyorum" diyor. "Belki de bu sadece bir gelenektir, çünkü eğer Heston Blumenthal değilseniz, zencefil, soğan ve diğer temel gıda maddeleri için kesin bir ağırlık vermek bazen biraz titizlik hissi veriyor." Çoğunlukla o kadar da önemli değil: "Eğer kesin bir ağırlık verirseniz, insanlar belki de bunun çok önemli olduğunu düşünecek ve birkaç gram eksik olursa endişelenecekler" diye ekliyor. Başka bir deyişle, eğer Nick, örneğin Cloake'tan biraz daha fazla (ya da daha az) zencefil kullansaydı, bunu başarması ya da bozması pek olası değildi.
Cloake'un köşe yazarı arkadaşı Georgina Hayden da aynı fikirde: "Risotto pirincinin et suyuna oranını ölçmekten veya kek yapmaktan farklı olarak, köriler gibi zencefil kullandığım tipik tariflerin kesin olması gerekmiyor" diyor. “Sonuçta yemek pişirmenin dijital terazilere dayanmak yerine mümkün olduğu kadar içgüdüsel olması gerekiyor.” Ancak Nick, zencefilin şeklinin çok farklı olduğu konusunda haklı, Cloake şöyle diyor: "Çok kalın bir parça olsaydı ya da başparmak şeklinde olmasaydı, zencefilin kümülatif eti kabaca başparmağın kümülatif etiyle aynı olacak şekilde keserdim. Çok kuralcı olmadan sadece kaba bir miktar vermeye çalışıyorsunuz. Ama o haklı, muhtemelen grama geçmeliyiz."
Aynı ruhla, başka bir köşe yazarı Ravinder Bhogal, başparmak ölçüsünü daha da detaylandırıyor ve bunu yaklaşık 5 cm uzunluğunda, ortalama bir yetişkin başparmağı uzunluğunda ve yaklaşık 15 gram ağırlığında bir parça olarak alıyor. Bhogal, "'Başparmağın' bir ölçüm olarak tam olarak bilimsel olmadığını anlıyorum, ancak bir tabağa ne kadar zencefil koyacağınız da size kalmış; daha güçlü seviyorsanız daha fazla, sevmiyorsanız daha az" diyor. Örneğin, bir tarifte zencefilin yanı sıra sarımsak da yer alsaydı, her birinin ağırlığını aynı şekilde kullanma eğiliminde olurdu, ancak şunu ekliyor: "Zencefilin lezzetinin pişerken yumuşadığını unutmayın. Ancak burada veya oradaki bir santimetre çok büyük bir fark yaratmayacak, o yüzden kendi kişisel zevkinize göre hareket edin."
Sonuçta bu yemek pişirmenin büyük bir parçası, değil mi? Hayden bir tarif yazdığında, bunun amacının aynı zamanda ev aşçılarına biraz yaratıcı lisans alma konusunda güç vermek olduğunu söylüyor: "Bir parça tereyağı, bir tutam tuz, bir demet ot... bazen belirsiz ölçümler iyi bir şeydir. Ayrıca zencefil kadar küçük bir şey için tartıyı aşmak çılgınlıktır." Ancak Cloake, Nick'in kendisinden "daha bilimsel zihniyete sahip bir aşçı" olduğunu düşünüyor, bu yüzden işte son birkaç söz: "Aslında bunun için iyi bir neden yok, bunun çok fazla endişelenmenize gerek olmadığı konusunda bir fikir verdiğini söylemek dışında. Bu sadece bir kılavuz." Ve şu anda bu dünyada zaten endişelenecek yeterince şey var. Mutfakla ilgili bir ikilem mi yaşıyorsunuz? [email protected]