Suudi Arabistan ile Yemenli Husiler arasındaki çatışma, temmuz ayından bu yana giderek şiddetlenirken, 7 Ağustos'ta Suudi Arabistan, Türkiye ve Pakistan arasında imzalanan Mekke Anlaşması'nın sağlamlığı için ilk sınavı oluşturuyor. İslamabad için bu durum bir dayanıklılık testi niteliğinde. Müslüman dünyasının tek nükleer gücü olan Pakistan, kendisiyle aynı düşmanlara sahip olmayan müttefikleriyle yaptığı karşılıklı savunma paktına sadık kalmak ile Husilerin koruyucusu olan komşusu İran'ı karşısına almamak arasında bir denge unsuru olarak hareket etmek zorunda kalıyor.
“Mekke Paktı”, üye ülkelerden birine yönelik bir saldırının artık üçüne birden yapılmış bir saldırı olarak kabul edileceğini öngörüyor. Husilerin eylül ayında Yemen'deki Kızıldeniz kıyılarının büyük bir kısmını ele geçirmesi ve ekim ayının başından bu yana Suudi Arabistan'ın petrol ve havalimanı altyapısını hedef alan saldırılarını artırmasıyla müttefikler köşeye sıkışmış durumda. Düşmanlıkların tırmanması, Riyad, Ankara ve İslamabad'ı 5 Ekim itibarıyla yeni kolektif savunma maddesini devreye sokmaya zorladı.
Metnin içeriği hakkında büyük bir belirsizlik hakim; nitekim maddeler ancak ekim ayı sonunda kamuoyuna açıklandı. Yine de bu maddeler, anlaşmanın saldırı amaçlı olmadığını, savunma ekipmanlarının ortak üretimine, istihbarat paylaşımına ve kuvvetlerin birlikte çalışabilirliğine kapı araladığını belirtiyor. King’s College London'da siyaset bilimci ve Pakistan ordusu uzmanı olan Ayesha Siddiqa, "Anlaşma sık sık NATO'nun kolektif savunma anlaşmasıyla kıyaslandı ancak bu bir hata; çünkü güvenlik vurgusu yapılsa da üçlü pakt her ülkenin kendi önceliklerini dikkate alıyor ve onlara hareket alanı tanıyor. Pakistan'ın İran'a saldırmasını beklememek gerekir" değerlendirmesinde bulunuyor.